Культуролаг, прафесар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў Юлія Чарняўская абурылася ў фэйсбуку транслітараваным напісаннем прозвішча ў сваім пашпарце.
У яе дакуменце будзе «Julija Cherniavskaja». «Нармальны правапіс ім не падыходзіць. Так што знаёмімся: Чернявскажа Жуліжа. Свет поўны ідыётаў, ідыётаў, ідыётаў», — адзначыла яна.
Патлумачым, што кожны грамадзянін можа вызначыцца, якую транслітарацыю — з рускай ці беларускай мовы — хоча мець у пашпарце.
Аднак у любым разе пашпартысты будуць карыстацца рэкамендаванай «Табліцай транслітарацыяй літар беларускага і рускага алфавітаў літарамі лацініцы», зацверджанай Міністэрствам унутраных спраў у 2008 годзе.
То бок можна абраць паміж умоўнымі «Ekaterina Belousova» і «Katsiyaryna Belavusava», але свайго варыянту напісання не прадугледжана.
Многія бачаць праблему, што пашпартная лацінская транслітарацыя абапіраецца на французскую традыцыю і адрозніваецца ад афіцыйна зацверджанай беларускай лацінкі.
Параўнайце: Charniawskaja у першым варыянце ці Čarniaŭskaja ў другім варыянце. А імя Кацярына магло пісацца б як Kaciaryna, а не Katsiyaryna.
На ваш погляд, як варта правільна транслітаваць імёны і прозвішчы ў пашпартах, па інструкцыі МУС ці па правілах лацінкі. Ці варта пакідаць выбар паміж беларускай і рускай транслітарацыяй? Абмяркоўвайце!
-
Смаленчукі прыгадваюць свае адметныя слоўцы. У іх рускай мове куды больш беларускага, чым у рускай мове ў Беларусі
-
«Жыве!» ці «Жыве вечна!»? Як правільна? Вакол гэтага пытання разгарнулася палкая дыскусія
-
У Польшчы выдалі падручнік для вывучэння беларускай мовы як замежнай. Ён пасуе і для саманавучання
Каментары