Не буду гаварыць пра музыку і тэксты Цімы Беларускіх — пра густы не спрачаюцца. Заўважу толькі пра псеўданім, выбраны для пацана.
Форма «Ледаўскіх», «Бялых», «Чарных» — гэта было прозвішча прыгонных сялян па прозвішчы барына. Ты чый будзеш? Я Ледаўскіх, я Бялых — значыць, я належу Ледаўскім, а я належу Белым… Такое формаўтварэнне масава ўжывалася ў Расіі, у Беларусі — ніколі. (Націск, дарэчы, ставіцца на апошні склад у такіх прозвішчах.)
«Беларускіх» — гэта проста аксюмаран, бо і прозвішчы ў нас так не ўтвараліся, і ніякіх памешчыкаў з прозвішчам «Беларускія» ніколі не было. Але ў расійскую моду папаў пацан. Хоць калі б выбраў сабе псеўданім Ціма Пуцінскіх, зборы, магчыма, лепшыя былі б і хайпу больш.
-
На магіле Вячкі Станкевіча на помніку — ні слова па-беларуску. Вось пра што гэта кажа наконт эмігрантаў, эміграцыі і «беларускасці ўнукаў»
-
Львоўскі: У Беларусі нацыянальнае свята — гэта рыцарскія турніры, у Расіі — сарафаны і карагоды
-
Прарыў мараканцаў у Сеуту: што гэта было? Ці магла гэта быць тонкая помста Вашынгтона Мадрыду? І ці адаб’ецца на легалізацыі беларусаў?
Цяпер чытаюць
«Галоўнае не забываць падзараджаць не толькі тэлефон, але і сябе самога». Як украінскі вайсковец жыве з двума электрастымулятарамі. І што ў яго з сэксам?
«Галоўнае не забываць падзараджаць не толькі тэлефон, але і сябе самога». Як украінскі вайсковец жыве з двума электрастымулятарамі. І што ў яго з сэксам?
«Галандскі архітэктар», які адбудаваў Вострую браму і паставіў сабе дом-крэпасць у Гайцюнішках, аказаўся ніякім не галандцам. Але яго спадчына захапляе
«Галандскі архітэктар», які адбудаваў Вострую браму і паставіў сабе дом-крэпасць у Гайцюнішках, аказаўся ніякім не галандцам. Але яго спадчына захапляе
Таццяна Заміроўская першы раз за 11 гадоў вярнулася з ЗША ў Еўропу. Многія манеры, звычкі і нават птушкі, якіх мы не прыкмячаем, выклікалі ў яе буру ўспамінаў

Каментары