Не толькі ў Літве. У Польшчы пачала скарачацца колькасць беларусаў з дзейнымі ДНЖ
Польшча з'яўляецца самым папулярным кірункам эміграцыі беларусаў, але хваля пайшла на спад.
Паводле афіцыйных звестак на пачатак жніўня 2026 года, у Польшчы налічваецца 138 253 грамадзяніна Беларусі з дазволамі на жыхарства любых тыпаў.
На пачатак 2026‑га ДНЖ у Польшчы быў у 141 290 грамадзян Беларусі.
Гістарычны ж максімум быў зафіксаваны ў верасні 2025 года, калі ў Польшчы налічвалася 145 717 беларусаў з дзейнымі ДНЖ любых тыпаў.
Адметна, што на пачатак 2020 года ў Польшчы было ўсяго 14 193 грамадзяніна Беларусі з ДНЖ усіх тыпаў. Менавіта масавыя рэпрэсіі і вайна справакалі хвалю масавай эміграцыі.
За перыяд з 2020 па 2025 год колькасць беларусаў з ДНЖ у Польшчы вырасла ў 10 разоў, а калі параўноўваць з 2015-м, то ў 35 разоў.
Статыстыка паказвае, што рэкордны прырост назіраўся ў 2021—2023 гадах, пасля чаго рост пачаў запавольвацца, а ў 2025 годзе спыніўся, і крывая пайшла на спад.
Замест ДНЖ беларусы ўсё часцей атрымліваюць грамадзянства Польшчы
На першы погляд можа падацца, што ў Польшчы пачала даволі істотна скарачацца колькасць беларусаў. Але гэта не зусім так. Рэч у тым, што многія выпадаюць з гэтай статыстыкі праз тое, што атрымліваюць польскае грамадзянства. Напрыклад, толькі за 2025 год каля 6500 беларусаў атрымалі польскі пашпарт. Агулам жа за апошнія чатыры гады 20 тысяч грамадзян Беларусі сталі грамадзянамі Польшчы.
Тым не менш можна канстатаваць, што хваля масавай эміграцыі, запушчаная ў 2020—2022 гадах, спынілася.
Адток беларусаў у іншыя краіны ў 2025—2026 гадах перастаў быць масавым, хоць цалкам і не спыніўся. Праўда, выязджалі ў іншыя краіны беларусы і да 2020 года.
Пры гэтым статыстыка ZUS (аналаг беларускага ФСАН) паказвае, што лічба беларусаў, якія працуюць у Польшчы, расце. Гэта можа адбывацца як за кошт таго, што на рынак працы выходзяць падрослыя дзеці мігрантаў, так і праз тое, што людзі едуць туды менавіта на заробкі і працуюць па працоўнай візе.
Напрыклад, многія дальнабойшчыкі працуюць менавіта па візе, прычым гадамі, бо ў Польшчы гэта папулярная з'ява, калі ў чалавека няма намеру заставацца ў Польшчы.
Па стане на канец мая 2026 года ў сістэме налічваецца 143030 грамадзян Беларусі. У параўнанні з красавіком іх колькасць вырасла на 1201 чалавека, а ў параўнанні з канцом мая 2025 года — на 6418 чалавек.
Цяпер чытаюць
«На такую х**ню павялася». Расіянка прыехала з Сібіры ў Беларусь і цяпер з мацюкамі расказвае, як тут складана жыць21
Каментары
Эта позиция официально зафиксирована в Катехизисе Католической Церкви (п. 2352) и традиционном учении церковного Магистериума.
Богословские причины позиции Церкви
Католическое богословие рассматривает человеческую сексуальность не просто как источник физического удовольствия, а как священный дар. Отрицательное отношение к мастурбации объясняется следующими факторами:
* Разрыв с первоначальным замыслом: В христианском понимании сексуальность имеет две неотделимые функции — объединяющую (союз супругов) и прокреативную (открытость к рождению детей). Мастурбация совершается вне супружеского союза и искусственно исключает обе эти цели.
* Эгоцентричность вместо самоотдачи: Католическое учение гласит, что половой акт должен быть актом взаимного дарения себя другому человеку в браке. Мастурбация же направлена исключительно на самого себя и собственное удовлетворение.
* Отчуждение от реальности: Мастурбация часто связана с фантазиями или порнографией, что, по мнению Церкви, превращает человека или его образ в объект потребления и искажает восприятие личности.
Степень личной вины и пастырский подход
Вместе с тем Католическая церковь четко разделяет объективную тяжесть самого греха и субъективную степень ответственности (вины) человека.
В Катехизисе подчеркивается, что при оценке личной вины священник и духовник должны учитывать индивидуальные обстоятельства:
> «Чтобы составить справедливое суждение о моральной ответственности конкретных лиц и направить пастырское действие, следует принять во внимание эмоциональную незрелость, силу сложившихся привычек, состояние тревоги или другие психологические и социальные факторы, которые могут снизить или даже свести к минимуму моральную вину».