У нядзелю ўвечары ў Вялікабрытаніі памёр вядомы прадстаўнік савецкага дысідэнцкага руху, пісьменнік, публіцыст і грамадскі дзеяч Уладзімір Букоўскі, піша bbc.com.
«Уладзімір Канстанцінавіч Букоўскі памёр ад спынення сэрца ў бальніцы ў Кембрыджы ў 21.30 па мясцовым часе 27 кастрычніка 2019 года. Яму было 76 гадоў. У апошнія гады ў яго было слабое здароўе», — паведаміў афіцыйны сайт Букоўскага.
Уладзімір Букоўскі быў адным з заснавальнікаў дысідэнцкага руху ў Савецкім Саюзе.
У 1960 годзе ён, студэнт МДУ, пачаў наведваць вальнадумныя паэтычныя чытанні ля помніка Маякоўскаму ў цэнтры Масквы. Некалькі актывістаў «Маякоўкі» былі арыштаваныя.
Сам Букоўскі быў упершыню арыштаваны ў 1963 годзе за выраб фотакопій забароненай у СССР кнігі.
Пасля выхаду на волю ў 1965 годзе ён узяў актыўны ўдзел у падрыхтоўцы мітынгу ў абарону Андрэя Сіняўскага і Юлія Даніэля, за што зноў быў затрыманы і гвалтоўна скіраваны ў псіхіятрычную бальніцу.
Букоўскі быў вызвалены ў жніўні 1966 у выніку актыўнай кампаніі ў яго абарону, разгорнутай на Захадзе.
Пасля гэтага яго неаднаразова арыштоўвалі за арганізацыю акцый пратэсту і «антысавецкую дзейнасць». Букоўскі правёў 12 гадоў у зняволенні і на прымусовым лячэнні.
У 1971 году Букоўскі пераправіў на Захад 150 старонак дакументаў, якія выкрывалі рэпрэсіўныя метады савецкай псіхіятрыі ў палітычных мэтах.
У 1972 году Букоўскі быў асуджаны за «антысавецкую агітацыю» на два гады турмы і пяць гадоў высылкі.
«Мы ўсе, усе дысыдэнты казалі, што палітыка павінна быць маральнай. І мы паўсталі не як палітычны рух. Мы былі рухам маральным. Наш асноўны імпульс быў не перарабіць Расію, а проста не быць удзельнікамі злачынства. Ці не стаць часткай рэжыму. Гэта быў самы магутны матыў». Уладзімір Букоўскі, 2014 год.
У 1978 году Уладзіміра Букоўскага, які адбываў тэрмін у калоніі, абмянялі на лідара Камуністычнай партыі Чылі Луіса Корвалана.
Букоўскі пасяліўся ў Вялікабрытаніі, скончыў Кембрыджскі ўніверсітэт, пісаў кнігі і працягваў займацца палітычнай дзейнасцю.
Уладзімір Букоўскі — аўтар некалькіх кніг (у тым ліку «І вяртаецца вецер», «Лісты рускага вандроўніка» і «Пабудаваць замак»), а таксама шматлікіх артыкулаў і эсэ.
У 1991 годзе Букоўскі па запрашэнні Барыса Ельцына ўпершыню пасля высылкі наведаў Маскву.
У 2007 годзе Букоўскі быў вылучаны кандыдатам у прэзідэнты Расіі ад дэмакратычнай апазіцыі на выбарах 2008 года, аднак яго кандыдатура была адхіленая Цэнтрвыбаркамам РФ.
У 2015 годзе Каралеўская пракурорская служба Вялікабрытаніі выставіла Букоўскаму абвінавачванні ў вытворчасці і захоўванні дзіцячай парнаграфіі.
Букоўскі адкінуў абвінавачванні ў свой адрас і падаў сустрэчны пазоў на пракурораў за нанясенне шкоды яго рэпутацыі.
У сакавіку 2015 гады ён перанёс цяжкую аперацыю на сэрцы ў прыватнай клініцы ў Германіі.
Суд над Уладзімірам Букоўскім некалькі разоў адкладаўся і у 2018 годзе быў прыпынены з-за яго слабога здароўя.
Каментары