Ленін — вось хто стаў цэнтральнай постаццю новага нумара «Нашай гісторыі».
Пра Леніна і яго рэвалюцыю піша Андрэй Скурко, а пра марксізм усходні і заходні — Анатоль Сідарэвіч.
На што яшчэ звярнуць вашу ўвагу?
Для мяне адкрыццём сталі Трашчычы (ніколі там не бываў раней). Гэта родная вёска Лява і Міколы Гарошкаў, каля Міра. Вельмі даўно асяродак беларускасці, цікава. Туды выправіліся выдатныя беларускія гісторыкі Сяргей Грунтоў і Зміцер Віцько.
Ласось — мы ўсе яго любім, але я не ведаў многіх фактаў пра ласося ў Беларусі, якія сабраў доктар гісторыі Алесь Белы. І міла: жыхары Астравецкага раёна доўга (і разумна) хавалі ад усіх тое, што гэтая высакародная рыба па-ранейшаму прыходзіць на нераст у асобныя рачулкі паўднёвага захаду Беларусі.
Класны падарожны рэпартаж маем — гэтым разам з Сардзініі (дай божа, каб яе мінімальна зачапіў каранавірус).
Міні-адкрыццё зрабілі Валянцін Голубеў і Лявон Баршчэўскі. Выяўляецца, тэлеграма кайзеру Вільгельму, адпраўленая Радай БНР, да адрасата не дайшла.
Балгарыя: гэтая краіна ўжо паўтара стагоддзя вагаецца між Расіяй і Захадам. Не па сваёй віне.
Сардэчнае эсэ чалавека каранямі з Полаччыны пра пагалоўшчыну — як у крывіцкім краі гадавалі свіней, і што гатавалі са свініны. Чытаеш і ўспамінаеў даўнія часы.
Як сын стваральніка «Фабрыкі літоўскіх вяндлін» з Баранавіч палёг у Катыні — мусім ведаць гэтыя старонкі «Нашай гісторыі».
Заходнебеларуская адысея — гэта пра Аляксея Карпюка піша вядомы чалавек і выдатны аўтар Алесь Кіркевіч. 14 красавіка Карпюку споўнілася б 100 гадоў.
Да ліку аўтараў часопіса далучыўся пісьменнік Андрэй Лютых — напісаў нам пра рэвалюцыйную Вільню.
А аматарам класічнай гісторыі — артыкул Аляксея Казленкі пра гладыятараў — чалавечае ахвярапрынашэнне, якое стала папулярным шоу.
І гэта яшчэ не ўсё, што маем у сакавіцкім нумары:
Дык падпісвайцеся, і будзеце штомесяц чытаць захапляльнае беларускамоўнае выданне. «Наша гісторыя» апавядае пра беларускую гісторыю цікава, а пра сусветную — з беларускіх пазіцый.
Нагадаем, што праз падпіску — самая нізкая цана на наша выданне.
Падпіска на месяц каштуе 4,77 рубля, на паўгода — 28,62 рубля. За паўгода падпіскай вы ашчадзіце 5 рублёў. А для нас падпіска таксама найбольш выгадная.
А хто не падпісаны, той хай пытаецца часопіс у шапіках і крамках «Белсаюздруку» або на поштах. А таксама вось агульны спіс кнігарань, дзе можна знайсці наш часопіс у розных гарадах:
Мінск
Symbal.by (пр. Машэрава, 18)
«Мой модны кут» (Цэнтр Маскоўска-Венскі, павільён 333 — гэта каля ЦУМа, метро Якуба Коласа, пр. Незалежнасці 58)
«Рагна» (Сухая, 4, метро Фрунзенская)
«Акадэмкніга» (на станцыі метро Акадэмія навук)
Філія «Акадэмкнігі» на Багдановіча, 46
Гандлёвы цэнтр «Купалаўскі» (пад Кастрычніцкай плошчай), крамы 41—42 і 44—45
«Галіяфы» (Няміга, 3, крама № 47 на цокальным паверсе)
Кніжны кірмаш па вул. Даўмана, 23 (субота 00.00-14.00), месца 78б
«Кніжная шафа» (Дзяржынскага, 9)
ды іншыя
Поштай ці з дастаўкай на дом
вы можаце яго замовіць праз Symbal.by, Halijafy.by, Knihi.by, Kniger.by, Akademkniga.by, Ragna.by.
Гродна
«Цудоўня» (Кірава, 3)
ды іншыя
Брэст
«Князь Вітаўт» (Савецкая, 55)
ды іншыя
Гомель
«Кніжны свет» (пр. Леніна, 45)
Віцебск
«Светач» (Кірава, 10)
ды іншыя
Магілёў
«Гасцінец» (Віцебскі праспект, 48)
ды іншыя
Бабруйск
«Крыніца ведаў» (Горкага, 31).
Баранавічы
«Кнігі» (вул. Савецкая, 73)
Маладзечна
«Спадчына» (вул. Прытыцкага, 7)
Ліда
«Кніжны свет» (пр. Перамогі, 33)
Наваполацк
«Дом кнігі» (вул. Маладзёжная, 145)
«Усход» (вул. Кірава, 4)
Пінск
«Мой модны кут» (вул. Леніна, 31)
Вільня
Пабачыць можна ў шапіку беларускай парафіі касцёла ў Зарэччы (Ужупіс), ён працуе ў нядзелі, падчас службы.
Варшава
Пабачыць можна ў Беларускім доме (13/3, Wiejska).
Нагадваем, што часопіс можна купіць і ў ПДФ, у электроннай версіі. Рэкамендуем яе для ўсіх, у каго няма доступу да папяровай версіі.
Падпісны індэкс 00469
Прычым па падпісцы часопіс абыходзіцца танней, чым у крамах і кіёсках.
Якія прынцыпы часопіса
Мы робім навукова-папулярны часопіс. Гэта значыцца, што ён арыентаваны на простага чытача, а не навукоўцаў. Наш падыход — гісторыя простымі словамі.
Мы задумалі яго як часопіс, які будзе яднаць, а не дзяліць. Акрамя таго, нам важныя сістэмнасць, аб’ектыўнасць і гістарызм. Нам важна пісаць без міфалогіі і містыфікацый, бо толькі праўда цікавая.
Цяпер чытаюць
Пракуратура пра смерць Мелказёрава: журналіст меў хранічную хваробу17
Каментары