Хай 2026 год прынясе нам і ім тое, пра што мы марым. Жыве Беларусь!
Сустракаючы 2026 год, давайце ўзнімем бакалы за іх там.
За байцоў у бліндажах, якія спынілі русафашысцкую чуму. Дзякуючы ім і толькі ім мы можам сёння святкаваць.
За зняволеных. Яны героі нашага часу, хай хутчэй яны выйдуць. І хай людзі з нашага народа ніколі больш не будуць таварам.
За тыя тысячы і тысячы людзей, якія на «хатняй хіміі» і таму не могуць падняць бакалы разам з намі.
За ўсіх, якія разлучаныя, раздзеленыя — калючым дротам, мурамі, межамі, за тых, што тужаць адны сёння за сталом.
Алесь Бяляцкі сказаў, што пасля вызвалення ўразіўся, з якой выключнай годнасцю беларусы вытрымалі страшныя выпрабаванні.
Мы розныя, вы розныя, яны розныя. Мы па-рознаму правыя і па-рознаму памыляемся. Але мы ўсе людзі, і мы маем роўнае права на шчасце, на свабоду, права жыць, як мы хочам, будаваць, гадаваць, кахаць.
Сённяшні наш тост — за тых, хто далёка ад нас, хто не з намі.
Каментары
Как у классиков: Всім, хто не п##ить по форумам, а пише альбоми...