Амбасадар Хутэрэр: Немцы і беларусы сёння блізкія адно аднаму як, магчыма, ніколі за ўсю гісторыю
Пасол Германіі ў Беларусі Манфрэд Хутэрэр у сваім развітальным інтэрв'ю, размешчаным у ютуб-канале пасольства, падзяліўся ўражаннямі ад краіны і яе жыхароў, а таксама расказаў пра перспектывы нямецкага дыппрадстаўніцтва ў Беларусі.
Пра вынікі чатырохгадовай працы
Манфрэд Хутэрэр адзначыў, што, як дыпламат, ён перажыў усе ўзлёты і падзенні германа-беларускіх адносін.
«Калі летам 2019 года я прыбыў у Беларусь у якасці пасла, наша адносіны знаходзіліся на відавочным уздыме. Міжчалавечыя, эканамічныя, а таксама ажываючыя палітычныя кантакты паміж Германіяй і Беларуссю станавіліся ўсё больш цеснымі. Прадстаўнікі грамадзянскай супольнасці і дзелавых колаў развівалі ўзаемавыгаднае транспамежнае супрацоўніцтва.
На жаль, гэты растучы трэнд з 2020 года ператварыўся ў сваю супрацьлегласць у выніку масавых рэпрэсій беларускіх уладаў супраць уласных грамадзян і глыбокага ўцягвання беларускага кіраўніцтва ў захопніцкую вайну Расіі супраць Украіны. Сёння мы знаходзімся ў найніжэйшым пункце германа-беларускіх адносін», — заўважае пасол Германіі.
Марцін Хутэрэр адзначыў, што ў такія выключна цяжкія часы для яго як пасла важна было захаваць у германа-беларускіх адносінах тое, што яшчэ можна было захаваць. Для яго быў вельмі балючым факт вымушанага спынення дзейнасці ў Беларусі Інстытута імя Гётэ і Германскай службы акадэмічных абменаў, а таксама ліквідацыя шматлікіх беларускіх арганізацый, з якімі пасольства супрацоўнічала на працягу шмат гадоў.
«Пакуль удалося прадухіліць іншыя непапраўныя беды для нямецка-беларускіх адносінаў. У тым ліку дзякуючы дыпламатычнай прысутнасці Германіі ў Беларусі, усё яшчэ магчымыя кантакты ў розных формах. Немцы і беларусы сёння блізкія адзін адному як, магчыма, ніколі за ўсю гісторыю, нягледзячы на глыбокі палітычны разлом», — мяркуе пасол Германіі ў Беларусі.
Па словах Хутэрэра, як сваю вельмі асабістую задачу ён успрымаў захаванне і развіццё гістарычнага дару прымірэння паміж немцамі і беларусамі.
«Мы, немцы, заўсёды будзем шанаваць памяць ахвяраў варварскіх злачынстваў, якія не падлягаюць прабачэнню, нацысцкай Германіі ў Беларусі, якія ўвекавечаныя ў Хатыні, Малым Трасцянцы, Красным Беразе, Азарычах і мінскай Яме. Гэтыя і іншыя месцы памяці я часта наведваў», — адзначыў пасол.
Пра партнёраў, якія ў зняволенні ці выгнанні
Па словах пасла, Германія не забудзе палітычных зняволеных у Беларусі. «Паўтары тысячы беларусаў і беларусак незаконна знаходзяцца ў зняволенні толькі таму, што яны мірна выступалі за свае правы і за выкананне ўніверсальных каштоўнасцей. Федэральны ўрад Германіі і Еўрапейскі Саюз патрабуюць вызвалення ўсіх палітычных зняволеных у Беларусі.
Толькі дыялог, накіраваны на прымірэнне паміж уладаю і грамадзянскай супольнасцю, які вядзе да новых свабодных і сумленных выбараў, можа азначаць новы шлях уперад»,
— адзначае Манфрэд Хутэрэр. На яго думку, такі крок змог бы ўмацаваць суверэнітэт Беларусі як ва ўнутранай, так і ў знешняй палітыцы.
«Мне вельмі балюча, што я не здолеў асабіста развітацца шмат з якім з партнёраў пасольства Германіі ў Мінску», — падкрэсліў Марцін Хутэрэр і адзначыў Марыю Калеснікаву і Алеся Бяляцкага як прадстаўнікоў незаконна зняволеных беларусаў.
«Марыя Калеснікава заўсёды выступала за дыялог і негвалтоўныя метады. У значнай меры дзякуючы ёй пратэсты летам 2020-га года насілі мірны характар», — адзначыў пасол.
Марцін Хутэрэр нагадаў, што пасольства Германіі ў Мінску на працягу шмат гадоў у сваёй працы ў сферы правоў чалавека падтрымлівала цесныя кантакты з Бяляцкім і праваабарончым цэнтрам «Вясна». А за барацьбу за дэмакратыю і правы чалавека ў Беларусі, якая на працягу дзесяцігоддзяў праводзілася ў Беларусі, Алесь Бяляцкі некалькі месяцаў назад быў удастоены Нобелеўскай прэміі міру.
«Менавіта за гэтую дзейнасць у інтарэсах дэмакратыі і правоў чалавека Алесь Бяляцкі знаходзіцца ў Беларусі ў зняволенні. Марыя Калеснікава і Алесь Бяляцкі дзейнічалі з патрыятычных матываў», — выказаў сваю пазіцыю пасол Германіі.
Вайна Расіі супраць Украіны і перспектывы яе заканчэння
Манфрэд Хутэрэр выказаў пазіцыю сваёй краіны, якая заключаецца ў дапамозе Украіне ў абароне яе тэрытарыяльнай цэласнасці ад расійскага агрэсару.
«Германія працягне падтрымку самаабарону Украіны столькі, колькі гэта будзе неабходна. Не можа быць бяспечнай Еўропы, калі бяспека і незалежнасць Украіны пад пагрозаю. Месца Украіны — у Еўропе, і яе будучыня — у Еўрапейскім саюзе», — адзначыў Пасол.
Па яго словах, напад Расіі на суседнюю Украіну ў парушэнне міжнароднага права ўспрынялі як цяжкі ўдар нават тыя, хто прытрымліваўся меркавання, што Расія, як і любая іншая дзяржава, мае законныя інтарэсы ў сферы бяспекі, і іх неабходна ўлічваць.
«Расія развязала захопніцкую вайну. Гэтая вайна неадкладна скончыцца, як толькі Расія выведзе свае войскі з Украіны. І цяпер неабходна, каб гэта адбылося. Гэта адкрыла б шлях да перамоваў, у выніку якіх мог бы быць адноўлены мір і забяспечана бяспека на еўрапейскім кантыненце на доўгія гады.
У сітуацыі, якая склалася, калі так складана адмовіцца ад логікі ваеннай канфрантацыі, важным было б распрацаваць бачанне, як можна завяршыць вайну і аднавіць бяспеку на ўсім еўрапейскім кантыненце. Гэта павінна было б стаць задачай аналітыкаў і экспертаў, якія валодаюць спецыфікай рэгіёна. Нам неабходны загадзя распрацаваныя гатовыя канцэпцыі для таго часу, калі вайна сапраўды скончыцца», — адзначае Манфрэд Хутэрэр.
На думку пасла, Беларусь магла б адыграць вельмі важную ролю ў еўрапейскай структуры бяспекі, нават ва ўстанаўленні глабальнага міру ў цэлым. Гэта выцякае з аднаго толькі геаграфічнага становішча краіны ў цэнтры Еўропы.
Якія ўражанні аб беларусах
Пасол Германіі адзначыў, што ў яго застануцца самыя лепшыя ўспаміны пра беларусаў. Ён падкрэсліў, што за трыццаць гадоў сваёй дыпламатычнай службы яго нідзе не прымалі з такою гасціннасцю, як Беларусі. І нідзе ён не адчуваў сябе так утульна, як у нашай краіне сярод беларусаў і беларусак.
Ён запэўніў, што яго сустрэчы з «такімі адкрытымі, сардэчнымі і велікадушнымі людзьмі ў Беларусі» застануцца ў цёплых успамінах на ўсё жыццё.
Манфрэд Хутэрэр падзяліўся адным успамінам, якое для яго, чалавека, які вырас у коле моладзевых арганізацый каталіцкай царквы, мае асаблівае значэнне. Гэта паломніцтва да касцёлу Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў Будславе. «Гэты чароўны летні дзень у мінулым годзе я не забуду ніколі», — адзначае Пасол.
Па словах Хутэрэра, калі, нягледзячы на глыбокую палітычную прорву, якая сёння існуе, нешта ўсяляе надзею на лепшую будучыню германа-беларускіх адносін, і адносіны Беларусі з астатняю Еўропаю, то гэта людзі Беларусі.
«Беларусь не толькі знаходзіцца ў цэнтры Еўропы, яе людзі мысляць і адчуваюць па-еўрапейску. Я ўспрымаю людзей Беларусі як найлепшую частку Еўропы», — лічыць пасол.
Што будзе пасля адʼезду пасла з Мінска
Манфрэд Хутэрэр распавёў, што цяпер у Еўрапейскім Саюзе дасягнуты кансэнсус не накіроўваць у Мінск новых паслоў. Замест гэтага ўстанавілася працэдура прызначэння часовых павераных. Гэтага будзе прытрымлівацца і Германія.
Пасол адзначыў, што Беларусь магла б быць для Германіі, ЕС і міжнароднай супольнасці партнёрам у самым сэрцы Еўропы. які глыбока шануецца. Ён назваў такія напрамкі супрацоўніцтва, як абарона клімату і ўстойлівае развіццё, міжнародная палітыка ў галіне аховы здароўя, аднаўленне разбуранай Расіяй еўрапейскай сістэмы бяспекі.
«Для рашэння кожнай з гэтых цэнтральных задач абавязкова патрабуецца транспамежнае супрацоўніцтва. На жаль, у цяперашні момант мы вельмі далёкія ад такога ўзаемадзеяння.
Германію і яе еўрапейскіх і трансатлантычных партнёраў абʼядноўвае з усімі беларусамі зацікаўленасць у свабоднай, суверэннай, дэмакратычнай, працвітаючай Беларусі, якую паважае міжнародная супольнасць, зацікаўленасць у дзяржаве Беларусь, якая падтрымлівае мірныя, канструктыўныя адносіны са сваімі суседзямі.
За гэтую зацікаўленасць Германія і будзе ў далейшым усімі сіламі выступаць праз сваё дыпламатычнае прадстаўніцтва», — запэўніў у канцы свайго развітальнага інтэрвʼю пасол Германіі ў Беларусі.
Чытайце яшчэ:
Нямецкі пасол на сустрэчы ў беларускім МЗС запатрабаваў вызваліць палітвязняў і спыніць рэпрэсіі
Цяпер чытаюць
Беларуска адначасова мела два грамадзянствы — але даведалася пра гэта толькі ў 21 год. Як так выйшла?9
Каментары