Мінчукі атрымалі балгарскую шэнгенскую візу, але за дзень да паездкі яе анулявалі

Марына (у мэтах бяспекі імя суразмоўцы зменена) з мужам з Мінска. У 2024 годзе яны звярнуліся да пасярэдніка па дапамогу ў афармленні шэнгенскай візы. Яе сям'і трэба было атрымаць як найхутчэй, таму ў фірме ім прапанавалі два варыянты.

Першы — звярнуцца ў консульства Іспаніі. Але, як успамінае Марына, для гэтага спатрэбілася б альбо «пару тыдняў пачакаць», альбо самім з'ездзіць з дакументамі ў Маскву. Другі — падаць дакументы на балгарскі шэнген у Менску. На ім муж і жонка акурат і спыніліся.

«Балгары тады давалі візы вельмі добра, — успамінае суразмоўца. — Адмоваў практычна не было».

На падачу сям'ю запісвала агенцтва. Яно ж аплачвала бронь гатэля ў Балгарыі. Аперацыю рабілі з расійскага рахунку, праз што ў візавым цэнтры да пары ўзніклі пытанні.

«Для доказу, што аплата сапраўды прайшла, у нас папрасілі пацвярджэнне з банка. Мы яго далі, — працягвае Марына. — Дзяўчынкі ўзялі дакументы, але папярэдзілі: сітуацыя стромная, скажам так. Гэта значыць, на броні акцэнт быў зроблены яшчэ тады».

Нягледзячы на гэта, праз месяц сям'ю чакалі добрыя навіны: візы ім далі. Прычым на той тэрмін, які яны прасілі. Агулам за паслугі пасярэдніка разам з консульскім зборам яны заплацілі 1000 рублёў.

Паездка была запланаваная на студзень, з гэтага месяца шэнген і пачынаў дзейнічаць. Скарыстацца з яго можна было на працягу некалькіх месяцаў.

«У снежні знаёмыя расказалі, што былі сітуацыі, калі людзі прыязджалі на мяжу і іх разварочвалі. Казалі: «Вашы візы ануляваныя». Я напісала ў агенцтва, каб удакладніць, ці праўда такое здараецца? — успамінае мінчанка. — Яны адказалі, што такое сапраўды цяпер часам адбываецца. Сказалі, калі адносна нас вырашылі правесці праверку і ануляваць наш шэнген, то нам паведамяць па электроннай пошце. Таму папрасілі абавязкова правяраць мэйл, а таксама папку «Спам» — глядзець, ці не прыходзіў ліст».

«Мяркуем, яны правяралі, ці сапраўды мы едзем у іх краіну»

У студзені 2025-га, калі здавалася, што ўсё добра, пара сапраўды атрымала ліст з консульства Балгарыі. Адбылося гэта за дзень да таго, як іх шэнген пачынаў дзейнічаць. У лісце было адзначана, што іхнія візы анулююцца, паколькі «не было пададзена абгрунтаванне мэты і ўмоў меркаванага знаходжання», а таксама «ёсць абгрунтаваныя сумневы адносна дакладнасці пададзеных пацвярджальных дакументаў або дакладнасці іх кантактаў». На падставе чаго консульства зрабіла такую выснову, не адзначаецца.

Марына адразу ж напісала ў агенцтва. Там ёй адказалі, што «Балгарыя стала вельмі старанна адсочваць менавіта мэтавае выкарыстанне візы», і зрабіць з ануляваннем нічога нельга.

«Мы пачалі высвятляць у знаёмых, у каго ёсць версіі, чаму так адбылося. Паколькі гаворка ідзе пра «мэтавае выкарыстанне», мяркуем, яны правяралі, ці сапраўды мы едзем у іх краіну, — разважае суразмоўца. — Наколькі памятаю, шмат гадоў таму ўжо такое было. Тады ад чалавека патрабавалася абавязкова перасячы мяжу краіны, чый шэнген ён атрымаў, пажыць там у гатэлі. Чула, італьянцы цяпер таксама пра гэта папярэджваюць тых, хто ў іх атрымліваў візы».

Жанчына не хавае, што яны з мужам сапраўды не збіраліся ў Балгарыю. Сям'я планавала наведаць Чарнагорыю, куды беларусам віза не патрэбная. Аднак, каб лётаць туды з Польшчы ці Літвы, патрабавалася перасячы мяжу ЕС, для гэтага і патрэбен быў шэнген. Таму, калі агенцтва-пасярэднік прапанавала адмяніць бронь гатэля, пара не была супраць.

Калі дакладна пасярэднік гэта зрабіў, Марына не ведае. Мяркуе, што адразу, як толькі кліенты атрымалі візы.

«Падрабязнасці ў агенцтва мы не ўдакладнялі, таму што нам патрабавалася тэрмінова вырашаць пытанне з паездкай», — адзначае суразмоўца.

Як у консульстве маглі даведацца, што сям'я не збіраецца ў Балгарыю? Адказу на гэтае пытанне беларуска не ведае.

«Паколькі ехаць мы збіраліся на машыне, то падавалі маршрут руху. У ім былі пазначаныя гарады, якія збіраліся праязджаць. Думаю, звязацца з гатэлямі ў гэтых гарадах і спытаць, ці браніравалі мы там нешта, не склала б працы, — дзеліцца здагадкамі жанчына. — Магчыма, іх насцярожыла, што паездка на невялікі тэрмін, а дабрацца нам трэба да Балгарыі».

Нягледзячы на складаную сітуацыю, свае планы паехаць у Еўропу сям'я ўсё ж такі ажыццявіла. Праўда, у Чарнагорыю яны ляцелі з перасадкамі. Хоць надзея не рабіць такі круг была.

Атрымаўшы адмову ад консульства, Марына ўдакладніла ў агенцтва, ці змогуць яны зноў падавацца на шэнген. Там адказалі, што так. На іх думку, самы хуткі варыянт — запісацца ў Маскве на іспанскую візу.

«На іх думку, гэта б заняло арыенціровачна паўтара месяца, — кажа суразмоўца. — Потым мы вырашылі пракансультавацца яшчэ з адной спецыялісткай, якая займаецца візамі. Яе меркаванне: «Пакуль нават не суньцеся. Вы 100 працэнтаў страціце час, любое пасольства вам адмовіць». Адзінае выключэнне яна рабіла для Германіі, але папярэдзіла, што чакаць прыйдзецца месяцаў з 18».

Дарэчы, абмяркоўваючы гэтую сітуацыю са знаёмымі, сям'я высветліла, што ў іх коле былі людзі, якія шмат гадоў таму таксама сутыкаліся з падобнымі сітуацыямі. Гэта былі адзінкавыя выпадкі.

«Знаёмая, якая некалькі гадоў таму праз гэта праходзіла, сказала, што пасля такой гісторыі лепш падавацца хоць бы праз паўгода-год і ісці да італьянцаў», — адзначае Марына.

Ці прасіла сям'я, каб агенцтва-пасярэднік вярнула ім грошы, бо візы анулявалі? Муж Марыны адказвае, што хацелася б, але яны гэтага не рабілі.

«Па-першае, не было часу, патрабавалася хутчэй паехаць, — кажа мужчына. — А па-другое, фактычна яны сваю паслугу выканалі, хоць і дрэнна, няякасна. Вырашаць пытанне давялося б праз суд, а не хацелася».

• 3
• 0
• 4
• 6
• 1
• 2
• 1
• 0