«Трэба падмацаванне, мы не можам іх стрымліваць!» Лосік расказаў, як адчувалася 9 жніўня на Валадарцы
Былы палітвязень Ігар Лосік расказаў, як у дзень выбараў 9 жніўня 2020 года ён слухаў праз сцены СІЗА на Валадарскага тое, што адбывалася ў горадзе і яму здавалася, што неўзабаве гэтыя муры рухнуць.
9 жніўня 2020 года ў дзень выбараў я сядзеў у камеры на Валадарцы, якая вокнамі выходзіла практычна на браму. У мяне тады ў камеры быў тэлевізар і ўжо з самай раніцы я пачаў падазраваць, што будзе нешта незвычайнае, таму што па БТ паказвалі жывую трансляцыю з выбарчага ўчастка, на які чакаўся прыезд Лукашэнкі, а людзі на яго ўчастку падыходзілі браць бюлетэні з белымі бранзалетамі на руках. Узровень страху, мабыць, быў нулявы.
Пасля закрыцця ўчасткаў, калі ўжо сцямнела, праз краты на вокнах мы сталі бачыць выбліскі ад выбухаў на небе, даносіліся стрэлы і мы падумалі, што ў Мінску проста сталі расстрэльваць людзей. Пад вокнамі камеры на двары было чуваць, як стаяла шмат амапаўцаў са шчытамі, і былі чутныя нават іх размовы.
Бліжэй да ночы выбухі і аўтаматныя чэргі сталі ўзмацняцца і я шчыра падумаў, што пачалася вайна. Потым каля 12‑й ночы мы сталі чуць, як да Валадаркі набліжаецца вялікі натоўп людзей, які скандуе «Свабоду!», гук станавіўся ўсё гучнейшы і выразнейшы, а мацюкі сілавікоў, якія стаяць знізу, усё адборнейшымі.
Потым пачалося нешта такое, што немагчыма было нават уявіць, я чамусьці на ютубе не знайшоў ніводнага відэа. Мяркуючы па гуках, натоўп пачаў штурмаваць Валадарку, білі па браме, пачалася бойка, хтосьці знізу пачаў крычаць у рацыю: «Трэба падмацаванне, мы іх не можам больш стрымліваць!» І тут проста пад вокнамі пачалі выбухаць святлошумавыя гранаты, камеру зацягнула дымам і пахам пораху.
Я не ведаю, што тады адбылося, але дагэтуль у мяне склалася ўражанне, што людзі прарваліся на тэрыторыю Валадаркі. Пачаліся сутыкненні, крыкі, удары шчытамі, скандаванне станавілася ўсё цішэйшым і далейшым. Як я зразумеў, гэтую хвалю адбілі. Крыху пазней была яшчэ адна хваля сутыкненняў, але ўжо не такая гучная.
Немагчыма перадаць свае адчуванні ў той вечар. Напэўна ўсе хто гэта чуў ва ўсіх камерах, думалі, што вось-вось і дзверы адчыняцца і ўсіх вызваляць. На прадоле быў адзін 18‑гадовы курсант, які бегаў па камерах і безвынікова ўпрошваў злезці ўсіх з вокнаў і легчы спаць.
У тую ноч ніхто не спаў. А на наступны дзень я стаў сведкам размовы двух прадольных.
— Бл*, у чым сёння дадому са змены ехаць?
— А што такое?
— У цывільным паедзеш — мянты адп*здзяць, а калі ў форме — народ.
Лосік расказаў, як сядзеў у СІЗА КДБ з дэлегатам УНС — палкоўнікам міліцыі, які п'яным ледзь не забіў жонку
Лосік: Інкамунікада? Кожны разумны чалавек павінен быў вызначыцца яшчэ ў 2014-м, чый Крым
Лосік расказаў пра жорсткае забойства ў камеры ізалятара ў Барысаве
Лосік расказаў, як у жніўні 2020 года ў СІЗА яму загадалі збіраць рэчы і рыхтавацца ехаць дадому
Каментары
Пратэстоўцы аднолькава выступаюць і нясуць паразу і ў 2006, 2010, і ў 2020-м.
Еўрапейкі "гандызм" дыктатуры незвяргае, але радуе заходнікаў, якія плешчуць у ладкі "мірным" пратэстам і шчэдра даюць за гэта гранты верхаводам пратэстаў.
Захад задавальняе расейскі ўплыў на Беларусь.