Беларускі падлетак вядзе тыкток пра жыццё на хутары і сабраў амаль 400 тысяч падпісчыкаў
Некалькі гадоў таму шматдзетная сям'я пераехала з горада на хутар пад Ашмянамі: аднавілі напаўразбураную хату, завялі вялікую гаспадарку. Калі старэйшы сын, 17‑гадовы Жэня, завёў блог «PRO Хутар», яго падтрымалі і ва ўсім дапамагаюць з кантэнтам. Выданне Times.by даведалася, як з'яўляюцца тыя самыя ролікі для TikTok і ў якіх умовах жывуць жывёлы — галоўныя героі відэа.
Здымаць відэа Жэня пачаў яшчэ ў 10 гадоў. Спачатку гэта былі простыя ролікі без асаблівай ідэі, але з часам ён стаў вучыцца мантажу і працы з кантэнтам.
«Я здымаю для душы, гэта прыносіць мне задавальненне. Да свайго канала я стаўлюся вельмі раўніва і стараюся даваць людзям якасны кантэнт, які яны змогуць паглядзець», — распавядае блогер.
Вялікая сям'я і незвычайная гаспадарка
Ідэя завесці гаспадарку ўзнікла ў бацькоў Жэні даўно. Калі з'явілася магчымасць, яны адразу набылі дом у зацішным месцы. Як узгадвае сам блогер, раней тут была вёска, але з часам большасць жыхароў з'ехалі, хаты знеслі. У выніку засталіся ўсяго дзве хаты — іх сям'я і выкупіла.
Акрамя звыклых курэй, качак, трусоў, кароў, у незвычайнай гаспадарцы на хутары жывуць авечка, янот, дзікабраз і паўліны.
Шмат каментарыяў у блогу збірае вослік па мянушцы Грэй, і гэта зразумела: вялікія выразныя вочы самі просяцца ў кадр. Аднак прычын для смутку няма — для яго створаныя ўсе неабходныя ўмовы. У будучыні на восліку плануюць катаць дзяцей, расказаў Жэня. Праўда, яго яшчэ трэба навучыць, ды і вытрымлівае ён не больш за 40 кілаграмаў.
Неверагоднай прыгажосці фазаны, паўліны і нават куры на хутары — пародзістыя. Жэня праводзіць экскурсію і расказвае, паводле якога прынцыпу яны размешчаныя ў птушніку. Напрыклад, у вальеры з паўлінамі паверхам вышэй жывуць белыя галубы — такое суседства дае магчымасць птушкам адчуваць сябе ў бяспецы і не замінаць адзін аднаму. Паўліны з фазанамі тэрыторыю не змогуць падзяліць, таму для іх сям'я пабудавала розныя вальеры.
«Практычна ўсе птушкі камеры не баяцца, бо мы з імі з самага нараджэння. А вось з паўлінамі, якіх мы забіралі ўжо дарослымі, знайсці кантакт значна складаней», — адзначае блогер.
Дзімон, блакітная карова Ілві і цікаўная Бэліс
Жэня паказаў загоны са свіннямі. Зазірнулі і да трусоў. Сям'я даўно шукае чыстапароднага венскага блакітнага труса — знайшлі толькі трусіху.
«Знайсці іх у Беларусі — сапраўдны квэст! А везці з-за мяжы цяжка: шмат папяровай цяганіны», — заўважае блогер.
Пасядзелі і ў знаёмым падпісчыкам трактары Дзімоне. Назвалі яго ў гонар сябра сям'і. Трактар выбіралі старанна, галоўны крытэрый — памер кабіны.
«Мой рост — 198 см, татаў — 205 см, і ў кітайскі мы б не ўлезлі», — смяецца Жэня.
Выбар прыпаў на трактар «Беларус» — ён выдатна спраўляецца з задачамі на хутары.
Жэня паказаў кароўнік, які яны пабудавалі самі. З-за агароджы ў гэты час за гасцямі сочыць цікаўная авечка Бэліс — улюбёнка сям'і і частая гераіня блога ў TikTok.
«Нашы каровы нас ведаюць і камунікуюць з намі», — адзначае Жэня. Характар ва ўсіх розны: блакітная карова Ілві, напрыклад, любіць абдымацца. А рудая Белка гэтага рабіць ні за што не будзе.
Экзатычныя гадаванцы: дзікабраз на ферме
Вось каго сустрэць не чакалі, дык гэта дзікабраза! Нават такому экзатычнаму звярку знайшлося сваё ўтульнае і чыстае месца. Трымаць яго даволі складана. Сетку, якой была закрытая брамка вальера, дзікабраз прагрыз. Таму па-над ёй прыйшлося мацаваць ліст металу. Тыя іголкі, якія дзікабраз выпусціў пабачыўшы гасцей, — мяккія і эластычныя.
«А пад імі ў яго ёсць цвёрдыя іголкі, якімі ён і абараняецца. Небяспечным ён можа быць толькі для неасцярожных гасцей, а сваіх гаспадароў жывёліна прымае», — распавядае блогер.
Госці спыніліся каля вальера янота па мянушцы Нота. Яноты самі па сабе ручныя і ласкавыя, але ім патрэбен час, каб прывыкнуць да новых знаёмых. Ужо праз некалькі хвілін Нота сядзела на каленях у гаспадара.
Нягледзячы на мілы выгляд, гэта дзікая жывёла з вострымі зубамі. Жэня папярэджвае: здымаць Ноту трэба асцярожна — яноты любяць усё хапаць, таму мікрафон ці тэлефон могуць хутка апынуцца ў лапках.
Дарэчы, усе разам сачылі за лёсам янота-нелегала Сені (Ясеніі) з Амерыкі. Нават ездзілі яго праведаць — думалі забраць на хутар. Аднак рэгістрацыя і каранцін такой жывёліны — працэс няхуткі. А пасля высветлілася, што Сеня і ўвогуле дзяўчынка.
«А ў кампанію Ноты больш падышоў бы самец», — кажа Жэня.
З такой колькасцю жывёл працы на хутары хапае ўсім. У сям'і стараюцца размеркаваць абавязкі, каб даглядаць жывёл было зручней, але строгага падзелу няма. Калі хтосьці заняты, яго заўсёды могуць падмяніць.
Сямейны праект
У канала «PRO Хутар» амаль 400 тысяч падпісчыкаў, і многія з цікавасцю сочаць за тым, што адбываецца ў гаспадарцы: падпісчыкі ведаюць жывёл па імёнах.
Нягледзячы на тое што блог вядзе Жэня, гэта ў нейкім сэнсе сямейны праект. Сам ён займаецца і мантажом сваіх ролікаў — робіць гэта проста ў тэлефоне. А са здымкамі часцей за ўсё дапамагае мама, выступаючы ў ролі аператара.
«Я лічу, што ўсё атрымалася таму, што сышлося шмат фактараў. У першую чаргу — падтрымка сям'і. А яшчэ — цвёрдая ўпэўненасць у сабе», — кажа юны блогер.
Кожнае відэа — гэта не проста кадры з жыцця, а прадуманая гісторыя. Часта ідэі прыдумляюцца ўсёй сям'ёй: за агульным сталом кожны прапануе свае варыянты, пасля чаго выбіраецца лепшы.
Пры гэтым блог не з'яўляецца крыніцай даходу: Жэня свядома не імкнецца да манетызацыі, хоць часам у сеціве людзі самі прапануюць дапамогу — фінансавую ці ў выглядзе падарункаў.
Жэня адзначае, што было б здорава мець сярод падпісчыкаў людзей, якія разбіраюцца ў жывёлагадоўлі:
«Заўсёды прыемна, калі чалавек, які ведае справу, можа даць слушную параду. Дзяліцца вопытам карысна!»
А пакуль на дапамогу прыходзіць інтэрнэт. Калі з'яўляецца новы гадаванец, расказвае Жэня, бывае наогул незразумела, як яго даглядаць. Блогер праглядае ўсю даступную інфармацыю.
«У кожнай жывёлы свае ўмовы пражывання, ёсць шмат нюансаў. І гэта адносіцца і да пабудовы вальераў, і да ўтрымання».
Канкурэнцыі юны блогер не баіцца:
«Блогаў пра сельскую гаспадарку шмат, але многія працуюць на колькасць, а не на якасць. Гэта нядрэнна — проста ім так падабаецца. У іх такі стыль, а ў мяне — іншы».
Вучоба і планы на будучыню
Жэня вучыцца на бухгалтара ў Ашмянскім каледжы. Рашэнне аб выбары прафесіі ён прыняў за некалькі дзён, але пра свой выбар не шкадуе.
«Першапачаткова я не ведаў, куды ісці. І ў дзявятым класе гэтае пытанне было для мяне пакутай. У выніку я зразумеў, што трэба паставіцца да гэтага прасцей. Я вывучыў, што могуць даць у нашым каледжы, і выбраў бухгалтэрыю. Папяровая праца мне таксама падабаецца, ды і на хутары гэта потым спатрэбіцца», — упэўнены блогер.
Не мара, а мэта
Жэня хацеў бы зрабіць тут сапраўдную аграсядзібу. Такую, каб любы ахвотны змог прыехаць і асабіста ўбачыць усіх насельнікаў хутара.
Дарогі да дома пакуль няма — дабірацца даводзіцца напрасткі праз поле. Але само месца падыходзіць выдатна — ціхі кавалачак прыроды сярод лясоў і палёў. І, нібы ў пацверджанне гэтых слоў, у момант здымкі проста над хутарам пралятаюць чароды пералётных птушак.
Колькі каштуе леў і дзе купіць вярблюда? Беларуска 18 гадоў таму пераехала ў вёску і завяла заасад
З вальера заасаду на вачах у наведвальнікаў уцякла ваўчыца. Адміністрацыя: Нічога страшнага, яна сама баіцца людзей
У Магілёўскім заасадзе з'явіўся рэдкі белы вярблюд
Пры гродзенскай трасе каля Валожына можна рэгулярна назіраць за статкам зуброў ВІДЭА
Цяпер чытаюць
Былы беларускі міліцыянер шукае «пародзістую прыгажуню». Называе сябе мільянерам, а сам судзіцца з былой жонкай за аліменты19
Каментары