Мінчанка завяла мілага пеўня замест сабакі, гуляе з ім па горадзе і заходзіць у кафэ
Дэкаратыўны пеўнік Шалапенье спіць разам з гаспадыняй і суправаджае яе па дарозе ў аптэку ці на пошту. Мінчанка Алена Шчатко расказала «Смартпрэс», як у яе з'явіўся гэты незвычайны гадаванец.
Алене 54 гады, яна працуе ў ветэрынарнай клініцы і жыве з мужам у прыватным доме. Раней яна трымала папугаяў і канарэек. Год таму разам з сяброўкай набыла яйкі дэкаратыўных курэй пароды малайзійская серама і інкубатар. Так і з'явіўся Шалапенье.
Цяпер пеўніку амаль год. Ён невялікі: каля 25 см ростам і 500 г вагой. Па доме ходзіць свабодна і ўсюды суправаджае гаспадыню, есць за сталом са сваёй талерачкі. Спіць пеўнік з гаспадыняй у ложку на ручніку і не будзіць яе на досвітку: ён падладзіўся пад яе рэжым і кукарэкае толькі пасля таго, як яна ўстане.
Алена часта бярэ Шалапенье ў горад: яны шпацыруюць па вуліцах, заходзяць у кавярню, а калі трэба, то і на пошту, у аптэку.
«Калі ў мяне выхадны, я ўсюды з ім. Кажу: «Пойдзем гуляць!», і ён ужо бяжыць да машыны. Адкрываю дзверы — і Шалапенье сам заскоквае на пярэдняе сядзенне, дзе ляжыць яго матрац. На ім ён праводзіць усю паездку, літаральна не варушыцца (па салоне машыны ён не бегае)».
За год ім ні разу не адмовілі ва ўваходзе ў кавярню. Там пеўнік сядзіць на ручніку на спінцы крэсла. Сабак ён не баіцца, а вось ад варон, якія на яго палююць, просіцца на рукі.
Большасць мінакоў рэагуе з цікаўнасцю: фатаграфуюць, просяць пагладзіць, асабліва дзеці, некаторыя з якіх ніколі не бачылі жывога пеўня.
-
У Беларусі прадаецца рэдкая манета, якую можна выкарыстоўваць як аб'ектыў у фотаапараце. Што за яна?
-
У беларускай краме ізраільскія авакада каштуюць танней, чым айчынныя агуркі
-
Беларусы расказалі, як 20 дзён хадзілі па арктычнай глухмені. Цяпер там ёсць перавалы Васіля Быкава і Уладзіміра Караткевіча
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра3232
Каментары