у конкурсе альтэрнатыўнай музыкі канала А1.
Спачатку конкурс прадугледжваў узнагароды ў розных намінацыях (рок, поп, электроніка). Але ў выніку Chill in атрымалі агульнае для ўсіх катэгорый першае месца.
«Наша Ніва» паразмаўляла з вакалістам гурту Мікітам Бельцюковым і гітарыстам Мікалаем Тоўсцікампра перспектывы развіцця электроннай музыкі ў Беларусі.
«Наша Ніва»: Гісторыя стварэння гурту, якая з’явілася на сайце «Напралом» выглядае досыць фантастычнай. Як яно адбылося насамрэч?
Мікіта Бельцюкоў: Гэта чыстая праўда.
У жніўні 2006 года я тэлефанаваў сваёй дзяўчыне, і памыліўся нумарам — замест 12, набраў 15. Слухаўку ўзяла дзяўчына, якая прадставілася Карынай.Праз паўтара месяца я ізноў памыліўся, а яна даслала мне
А калі ў траўні 2011 года мы пачалі збіраць гурт, яна прапанавала сябе ў якасці вакалісткі.
НН: А як атрымалася, што ўзялі ўдзел у конкурсе «Напролом»
Мікалай Тоўсцік: Таксама супадзенне. Карына даслала спасылку Мікіту, ён ледзь не выдаліў — думаў спам прыйшоў, а спам у выніку апынуўся карысны. Мы хацелі трапіць хаця б у другі тур — уяўляеце, удзельнічае 2000 гуртоў. Мы спадзяваліся, што нашыя запісы хаця б праслухае
НН: Зараз вас будуць рэкламаваць часопісы ўзроўню Rolling Stone. Што яшчэ плануецца на бліжэйшы час?Мы вельмі спадзяемся, што знойдзецца прадзюсар, які будзе з намі працаваць.МТ: Здымкі кліпа, якія А1 будзе ладзіць у Мінску.
Каб праект проста не распыліўся, нам патрэбна моцная рука — свой «бацька».У працэсе запісу першы альбом. Як ён будзе распаўсюджвацца пакуль не ведаем — ці будуць гэта нейкія носьбіты, ці праз інтэрнэт. Альбом запісваецца павольна, бо мы пішамся за ўласныя сродкі.
НН: Чаму вы пішаце тэкстыУ Беларусі электронных лэйблаў няма, таму давядзецца шукаць іх на Захадзе. А там расійскамоўная і беларускамоўная музыка — гэта можа і цікава, але рынак у яе невялікі.па-англійску ? Так атрымліваецца ці гэта разлік?МТ:
Па-першае , таму што яны адразу складаюццапа-англійску ,па-другое , у нас ёсць спадзяванні на заходнюю аўдыторыю.
НН: Дзе можна пачуць вас жыўцом?
МТ: Мы пакуль засяродзіліся на альбоме, хочам стварыць моцную праграму, а пасля даваць канцэрты. У нас было пару выступаў восенню — спачатку на Дні вулічнай музыкі, дзе ніхто нас так і не пачуў, а пасля ў адным месцы ля Палаца Рэспублікі, дзе публіка была зусім не наша — там людзі сабраліся выпіць.
МБ: У нас вакалістка прыгожая, дык у пэўны момант з’яўляліся п’яныя слухачы, якія пачыналі раўсці, адзін нават на сцэну палез. Няўдалы карацей выступ.
НН: Найбольш папулярнымі жанрамі ў Расіі і Беларусі застаюццатам ёсць і элементы рока, і элементыхіп-хоп і рок. Але вы перамаглі з электроннай музыкай, як гэта патлумачыць?МТ: Мы граем
драм-н-бэйс , але не чысты:
МБ: Электронная музыка — цяпер масавая з’ява ў заходніх краінах.Да нас усё прыходзіць са спазненнем гадоў на дзесяць, як і ў Расію.
У Літве, напрыклад, увогуле цяжка знайсціУ Беларусі будзе тое самае, але гадоў праз дзесяць.рок-гурт : там электронная музыка стала асноўнай.
У Беларусі адсутнічае культура электроннай музыкі, пэўны густ. Гэтая плынь не ўспрымаецца ўсур’ёз,і пляцовак, клубаў прыстасаваных для гэтай музыкі таксама няма. Нашыя клубы гэта, што называецца, «месца для здыму». І эканамічны фактар: у беларускай моладзі няма грошай.
Я жыў у Літве, там у моладзі хапае грошай, каб за ноч праехацца паІ арганізаваць канцэрт там у разы прасцей — не трэба адпраўляць заяўку ў выканкам, аддаваць на ўзгадненне тэксты, няма гэтага «а пра што тэксты ў вашагатрох-чатырох клубах на таксоўцы, аплаціць уваход, выпіць па кактэйлі.
МБ: У Беларусі ж не зробіш нейкі
З тэкстамі нам прасцей — у нас яны на англійскай, не думаю, што ў выканкаме іх будуць перакладаць.
Каментары