«Патрабавалі распіску, калі я хачу выйсці з Акрэсціна жывым».
У Рэдакцыю звярнуўся Дзмітрый Іванчанка. Ён працаваў інструктарам фітнэс-цэнтра ў самым дарагім гатэлі Мінска, «Еўропе».
У лістападзе 2011-га ананімна, а цяпер пацвярджае гэта публічна, расказаў пра тое, што ў «Еўропе» спецслужбы вядуць татальнае праслухоўванне ўсіх нумароў, незалежна ад таго, хто ў іх жыве, а таксама праглядаюць інтэрнэт-злучэнні.
Асаблівая цікавасць праяўляецца да грамадзян Польшчы і Германіі, пісаў ён.
Тая публікацыя была адказам на прэсінг з боку спецслужбы. Бо малады чалавек быў удзельнікам суполкі «Рэвалюцыя праз сацыяльныя сеткі». І праз гэта службісты выклікалі яго на размовы. Пасля артыкула ўвага з боку КДБ знікла. Часова.
«Калі яны зразумелі, што са мной размаўляць не мае сэнсу, пайшлі іншым шляхам.
18 мая я быў затрыманы шасцю спецназаўцамі каля свайго дома ў Мінску.
Начапілі кайданкі на рукі і адвезлі ў РУУС Заводскага раёна. Там чакаў мой участковы Дзмітрый Манцукевіч. Ён склаў пратакол па артыкуле 17.1 КоАП — нібыта я лаяўся ў грамадскім месцы. Паабяцалі, што атрымаю толькі штраф, калі падпішу. Я павёўся — прызнаў сябе вінаватым. Але асудзілі мяне на 15 сутак. Сядзеў у адной камеры з Іванам Амельчанкам.
На працягу гэтага тэрміну прыходзілі людзі з КДБ і са Службы аховы прэзідэнта, як яны назваліся.
Пераконвалі, каб я спыніў любыя кантакты з прэсай. Патрабавалі распіску, калі я хачу выйсці з Акрэсціна жывым».
Распіску малады чалавек напісаў. А пасля выхаду з сутак вырашыў пакінуць краіну. Выехаў з Беларусі 26 чэрвеня. За мяжой уладкаваўся на працу і паступіў вучыцца.
«А на мінулым тыдні мне патэлефанавалі родныя. На мой мінскі адрас прыйшла позва ў суд, куды я павінен з’явіцца 31 жніўня (у дзень майго нараджэння). Справа будзе разглядацца па артыкуле 9.1 КоАП — наўмыснае нанясенне цялесных пашкоджанняў. Заяву напісала мая суседка Ала Васкабовіч, кажа ён. Як разумею, у яе сын сядзеў. І націснуць на гэтую сям’ю цяжкасці не склала». Самае цікавае, што, са словаў Іванчанкі,
справу завялі ў той час, калі яго не было ў Беларусі.
Дзмітрый Іванчанка тэлефанаваў у суд. Там яго папярэдзілі, што ў выніку няяўкі, разгляд справы адбудзецца і без яго. Ён лічыць, што праз такі ціск яму хочуць адпомсціць.
Цяпер чытаюць
Бабарыка расказаў, чаму перад выбарамі не шукаў падтрымкі ў Расіі. І як яго хацелі звольніць з Белгазпрамбанка за лозунг «Жыве Беларусь!»35
Бабарыка расказаў, чаму перад выбарамі не шукаў падтрымкі ў Расіі. І як яго хацелі звольніць з Белгазпрамбанка за лозунг «Жыве Беларусь!»
Максім Знак пра прэс-канферэнцыю ва Украіне: Мы дамовіліся не ўздымаць найбольш балючыя тэмы — катаванняў, санкцый, вайны. Можа, мусілі мы па-іншаму зрабіць1010
Каментары