Mikrafon ułaści

Z padsłuchanaha na biełaruskim radyjo i ŭ inšych miescach zapisała Taciana Barysik.

«K vialikamu sažaleniju, pluralizm mnienij u našym obščastvie jaščo śliškam šyroki».

«60-hodździe pieramohi — heta symbal zmahańnia ź vieraj i nadziejaj».

Uražańni dziejača BRSM ad sustrečy veteranaŭ z moładździu: «Siadzit u zale maładoj čałaviek, i ślaza jamu hłaz prašybajet».

Karotkija vytrymki z radyjovystupu deputata i teatrała pa sumiaščalnictvie, jaki sprabuje razmaŭlać pa-biełarusku: «Naš słavianin — asablivy biełarus». «Siońniašnija idealahičnyja kaštoŭnaści — heta i jość toje, čym pavinien zajmacca teatar». «Śviet nia čorny i nia bieły. Jon składajecca z kankretnych tonaŭ». «Čamu ŭsie pjesy, što piša moładź, pra narkotyki, hvałt? Choć by pra niejkaje kachańnie napisali». «Ziamla z błakitnymi vačyma» (pra Biełaruś).

Staršynia sielsavietu pra adradžeńnie vioski: «Demahrafičnaja sytuacyja ŭ nas stabilnaja, na terytoryi sielsavietu pražyvajuć 21 veteran i try invalidy».

Staršynia vykankamu ab nieabchodnaści abaviazkovaj padpiski na rajonku: «U rajoni dałžna być svaja piačać. A jeśli vam nia nravicca, dyk u druhi rajon jedźcie».

Z pračytanaha

Abviestka na dźviarach padjezdu: «Pavažanyja žychary domu №31! 13.05.05 u 16:00 u pamiaškańni ŽEU №1 budzie pravodzicca vakcynacyja sabak suprać šalenstva. Jaŭka abaviazkovaja».

Piśmovy adkaz na skarhu: «Pryviedzienyja vami fakty choć i mieli miesca, ale nie adpaviadajuć sapraŭdnaści».

Z słužbovaj instrukcyi: «Supracoŭniki niasuć asabistuju adkaznaść za vykanańnie abaviazkaŭ i vykarystańnie pravoŭ u miežach dziejučaha zakanadaŭstva».

Z kožnym hodam usio chužaj

Hość u chatu

— Voś ja išoŭ, išoŭ i narešcie dajšoŭ! — zachoplena pramaŭlaje viadučy prahramy «Padarožža dyletanta».

— Dy lepš by ty zusim nie prychodziŭ! — z pačućciem hłybokaha smutku kanstatuje telehladač, źniasileny ranišnim zmahańniem z pachmielnym syndromam.

Radaść pa-biełarusku

Kuplajuć viaskoŭcy chodnik u kramie. Nahledzieli, razharnuli, upadabali.

— Aj, jaki charošy, jarki! — radasna zasakatała niemaładaja ŭžo kabieta. Paśla na jakuju chvilinu ścichła, uzdychnuła:

— Na im mianie i pałožać.

Dośvied

Dvaccacihadovaja studentka razam z susiedkaju-pensijanerkaju abirajuć ślivy.

— Nie chaču na ślivinu biez drabin leźci, — havoryć dzieŭka. — Sioleta raźjełasia, dyk bajusia, što halina pada mnoju abłomicca. A letaś jašče łaziła.

— A što ž ty, maja hałubka, dumała? Z kožnym hodam budzie ŭsio chužaj i chužaj… — dzielicca žyćciovym dośviedam siamidziesiacihadovaja susiedka.

Rassadnik śviniej

Karotkaja, ale źmiastoŭnaja charaktarystyka sacyjalna-ekanamičnaha stanovišča sielskaha pasielišča na Babrujščynie:

— Dziareŭnia, hraź, śviniej my tam kuplali…

A jak jany mnie?

Zavitała da Maryi ŭ hości siabroŭka. Tut by pasiadzieć, pahamanić. Dy voś dzieci zaminajuć, jeści prosiać. Padyšła Maryja da plity, pahladzieła — boršč ukis! Sypnuła sody. Zašypieŭ borščyk.

— Dzietki, chadzicie jeści!

— Maryječka, ty što! Ci možna dzieciam takoje? — zachvalavałasia siabroŭka.

— Što jany ciapier jaduć, dyk ja baču. A voś što ja pad staraść jeści budu?

Standarty i vypiečka

Sacyjalnyja standarty, sacyjalnyja standarty, — pasłuchaŭšy pieradaču na temu adradžeńnia vioski, bubnić haradzki viaskoviec. — Viek chleba śviežaha nie źjasi.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0