Kisialoŭ: Łukašenka nie choča być hubiernataram Biełarusi

«Ja nie žadaju być datyčnym da krainy, jakaja ździajśniaje suprać Ukrainy ahresiju, mnie soramna być rasiejskim hramadzianinam», –

zajaviŭ dniami teležurnalist Jaŭhien Kisialoŭ, kamentujučy padziei ŭ Krymie.

Siońnia były hiendyrektar telekampanii NTV i hałoŭny redaktar «Moskovskich novostiej» Jaŭhien Kisialoŭ naviedaŭ štab-kvateru radyjo «Svaboda» ŭ Prazie. Jon padzialiŭsia svaimi acenkami sytuacyi vakoł padziejaŭ va Ŭkrainie.

– Pucin maje specyfičny pohlad na rečy, heta pohlad, ułaścivy supracoŭnikam specsłužbaŭ, pryčym – rasiejskich specsłužbaŭ, – ličyć Jaŭhien Kisialoŭ. – Hetyja ludzi vierać u kanśpiralohiju, u roznaha kštałtu imperskija, moža być, eŭrazijskija teoryi.

Mnie raskazvali ludzi, jakija jaho viedajuć lepš za mianie, što Pucin nasamreč ličyć, što niama nijakaha ŭkrainskaha narodu, što jość adziny narod – ruski, i jahonaje adhalinavańnie – «małarosy».

Jon nia vieryć u isnavańnie asobnaha ŭkrainskaha narodu.

Navumčyk: Spadar Kisialoŭ, kali dla Pucina ŭkraincy – usiaho tolki «małarosy», dyk niaciažka ŭjavić, što i biełarusy dla jaho – nie asobny narod. A jak Vy ŭvohule ličycie, na čym u Pucina «serca supakoicca»? Kudy jon pojdzie dalej? U Biełaruś, u paŭnočnyja rehijony Kazachstanu? U Litvu, Łatviju, Estoniju? Na na čym jon spynicca, dzie miaža imperskich abmicyjaŭ Pucina?

Kisialoŭ: Składanaje pytańnie, kab adkazać na jaho, treba ŭskryć čarapnuju karobku Pucina i pahladzieć, što ŭ joj robicca.

Łukašenka – chitry i daśviedčany palityk, jak by admoŭna da jaho niekatoryja z nas nia stavilisia.

Voś i ciapier jon uziaŭ i zajaviŭ, što ŭsprymaje Turčynava jak lehitymnaha kiraŭnika.

Ja dumaju, Łukašenka ciapier vielmi zaniepakojeny. Jamu nia chočacca pieraŭtvarycca ŭ hubernatara Biełarusi jak častki Rasiei. Jakoha, miž inšym, pavodle rasiejskaha zakanadaŭstva, Kreml moža lohka ad ułady adchilić –

pryhadajcie, jak Miadźviedzieŭ adchiliŭ ad ułady Łužkova za «stratu davieru».

Što datyčna taho, ci ŭvachodziać u plany Pucina Łatvija, Litva, Estonija, dyk u planie dystabilizacyi tut sytuacyi – tak, biezumoŭna.

Užo ciapier my čujem pra niejkich ruskamoŭnych aktyvistaŭ, jakija ŭ niekatorych rajonach Estonii chočuć pravieści referendum. Dumaju, da «zialonych čałaviečkaŭ» sprava nia dojdzie, ale da destabilizacyi sytuacyi (tak, jak było ŭ Talinie z «bronzavym sałdatam») – heta zusim mahčyma.

Mnie ciažka skazać adnosna Kazachstanu, ja nie zusim vałodaju sytuacyjaj u hetym rehijonie. Ale my bačym, što ŭžo i prezydent Azerbajdžanu Ilcham Alijeŭ zakłapočany.

Słovam, u roli «źbiralnika ruskich ziemlaŭ» Pucin moža i nie spynicca.

Taksama Jaŭhien Kisialoŭ vykazaŭsia pra niekatoryja inšyja aspekty palityki Kramla.

Pucin i sankcyi

Pucin dziejničaje pavodle pryncypu «čym horš, tym lepiej». U tym sensie, što čym bolšaja izalacyja sankcyj u dačynieńni da Rasiei – tym lepš. Adsiul i ihnaravańnie bazavych mižnarodnych normaŭ.

Što budzie Maskva rabić z Krymam

Ciapier u Krymie čakajuć vosiem miljonaŭ turystaŭ. Kali ŭjavić, što ich buduć dastaŭlać tudy pavietranym transpartam (a inšaha šlachu nie praz Ukrainu niama), i zrabić padliki, dyk dziela hetaha nia chopić usich šyrokafiuzielažnych samalotaŭ, jakija jość u Rasiejskaj Federacyi. Budaŭnictva ž mostu kala Kierčy – heta nierealna. Krym jak prajekt Kramla budzie pracavać tolki tady, kali albo Rasieja niejkim čynam damovicca z Ukrainaj, albo zavajuje niekalki vobłaściaŭ na paŭdniovym uschodzie Ŭkrainy, jakija dazvolać čyhunačnaje złučeńnie z paŭvyspaj.

Chto pieramoža ŭ bitvie za Ŭkrainu

Ja šmat hadoŭ tamu kazaŭ pradstaŭnikam zachodniaha isteblišmentu, što aktyŭnaść Zachadu niedastatkovaja. Ciapier zrazumieła:

chto vyjdzie pieramožcam u zmahańni za Ŭkrainu – toj i budzie zadavać tanalnaść u suśvietnaj palitycy ŭ bližejšyja dziesiacihodździ.

I naadvarot: paraza ŭ bitvie za Ŭkrainie tojesnaja hieapalityčnaj parazie.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0