Былы кіраўнік Польскай Народнай Рэспублікі генэрал Войцех Ярузэльскі папрасіў прабачэньня ў чэхаў за ўдзел польскага войска ў інтэрвэнцыі 1968 г.
21 жніўня споўніліся 37-я ўгодкі з пачатку ўводу войскаў Варшаўскага пакту ў Чэхаславаччыну. 200 тысяч жаўнераў і 5 тысяч танкаў пяці краін у ноч з 20 на 21 жніўня 1968 г. спынілі спробу пабудовы «сацыялізму зь людзкім тварам», зробленую групаю партыйных чэскіх рэфарматараў пад кіраўніцтвам першага сакратара КПЧ Аляксандра Дубчака. У выніку ўварваньня загінула каля 100 чалавек, а Дубчака выслалі ў Турцыю паслом. Акрамя Польшчы і СССР, сваіх жаўнераў у Чэхаславаччыну дасылалі Вугоршчына, Баўгарыя і Ўсходняя Нямеччына.
На гэтыя ўгодкі па чэскай тэлевізіі выступіў Войцех Ярузэльскі, які тады быў міністрам абароны Польшчы і падпісваў загад для жаўнераў Войска Польскага. Стары, 82-гадовы Ярузэльскі мовіў: «Я гляджу на гэта зь вялікім смуткам, але на той час ня мог паступіць інакш. Палітычна гэта быў дурны акт, але не падпісаць загад было нерэальна. За тое, што я ўдзельнічаў у прыняцьці рашэньня, прабачце. Хачу гэта сказаць яшчэ раз, заакцэнтаваць і падкрэсьліць».
Віцэ-старшыня чэскага Сэнату Петэр Пітхарт прызнаў перапрашэньне за «вельмі пераканаўчае і шчырае». Але прэзыдэнт Вацлаў Клаўс дасюль лічыць Ярузэльскага за сымбаль акупацыі й душыцеля польскай «Салідарнасьці».
На пачатку 1990-х у польскім Сойме Ярузэльскі ўжо прасіў прабачэньня ў прэзыдэнта Вацлава Гаўла. Сказаў тады, што інтэрвэнцыя была «вялікаю палітычнаю і маральнаю памылкаю».
Перапрашэньне ад прэзыдэнта Расеі дасюль не пачута, дый каяцца кіраўніцтва былых савецкіх рэспублік, відаць, не зьбіраецца. А пра меркаваньне тагачаснага кіраўніцтва СССР — цяперашніх пэнсыянэраў — мы не даведаемся, бо постсавецкаму грамадзтву ды СМІ гэта не цікава.
Каментары