Здарэнні1010

Ды-­джэй «замовіў» бацьку і бабулю дзеля спадчыны?

Гомельскі абласны суд штотыдзень і часам нават штодзень слухае справы па артыкуле 139 Крымінальнага кодэксу (забойства). Апошнія гады гэтыя справы здзіўляюць сваім крэшчэнда — жорсткасцю, тупасцю, абыякавасцю і цынізмам.

Жыхар Гомеля забіў студэнтку за выпадкова кінутыя абразлівыя словы — 102 нажавыя раненні. Найвышэйшая мера пакарання.

Два жыхары абласнога цэнтра жорстка забілі знаёмага студэнта, які пусціў іх летнім дажджлівым вечарам абсушыцца. Затым адкрылі газавыя фаеркі — каб замесці сляды злачынства (і гэта ў дзевяціпавярховым доме!). 25 і 15 гадоў пазбаўлення волі.

Цяпер Следчы камітэт расследуе крымінальную справу па забойстве 19­-гадовай жыхаркі Рэчыцы. Дзяўчыну злачынец так знявечыў, што цяжка было нават вызначыць прычыну смерці. Яна памірала ў страшных пакутах.

За два месяцы да дадзенага злачынства Рэчыцу ўскалыхнула яшчэ адно забойства — 23­-гадовай студэнткі Мазырскага педагагічнага ўніверсітэта. Абвінавачваны ў злачынстве — яе былы хлапец, грамадзянін Расіі, аднакурснік. Яна з ім не хацела больш сустракацца, таму ён па­зверску адпомсціў дзяўчыне.

У гэтыя дні Гомельскі абласны суд распачаў слуханні яшчэ адной рэзананснай «чорнай» справы: забойства 45-­гадовага прадпрымальніка і яго маці.

Паводле дадзеных следства, замовіў свайго бацьку і бабулю 20-­гадовы на той час ды­джэй, а выканаўцам згадзіўся быць яго знаёмы аднагодак.

Цяпер абодва сядзяць на лаве падсудных. Толькі выканаўца «супрацоўнічае са следствам», ахвотна адказвае на пытанні, падрабязна тлумачыць — як планавалася злачынства, як ён забіваў, як хаваў целы забітых.

Замоўца ж не прызнае сваёй віны, усе паказанні свайго знаёмага педантычна запісвае ў нататнік, паводзіць сябе на судзе абсалютна спакойна і адчужана. Доўгія валасы, стылёвая фрызура, модны пінжак, разняволеная пастава — і ніякіх эмоцый на твары…

Такое ўражанне, што ды­-джэй, зорка нізкапробных правінцыйных клубаў, выпадкова трапіў за шкляную клетку абласнога суда і знаходзіцца тут у якасці пабочнага назіральніка, а ніяк не абвінавачванага.

Канечне, ды­джэй гэты «валодае велізарным талентам, можа лёгка і хутка запаліць велізарную аўдыторыю, ён літаральна сам крэатыў, яго выступы не маюць аналагаў». Так пішуць пра абвінавачванага на музычных інтэрнэт­-старонках.

Але і справа, сапраўды, у Гомелі яшчэ не мела аналагаў.

А меркаваны выканаўца зусім іншы, гапарскага тыпу — коратка пастрыжаны, у спартыўным гарнітуры.

Што паказаў выканаўца? Жудасць! Яго знаёмы, гэты таленавіты музыка, прапанаваў яму хутка і няблага зарабіць. Жыццё таты 20-­гадовы жыхар Гомеля ацаніў у $10 тысяч.

Восеньскім вечарам у канцы лістапада ў гомельскім бары «Галівуд» знаёмыя разважліва дамаўляліся пра дэталі забойства ў стылі нізкапробных галівудскіх баевікоў.

DJ аддаў ключы ад брамкі і хаты свайго бацькі, даў некалькі дзелавых парад. Сам жа застаўся ў «Галівудзе». Як патлумачыў выканаўцу — каб забяспечыць сабе алібі.

Сынок скардзіўся, што бацька яму дае мала грошай, і такім чынам ён вырашыў авалодаць у адзін момант усёй маёмасцю, якая перайшла б яму ў спадчыну: дом, дарагія прэстыжныя аўтамабілі, пракат якіх арганізоўваў прадпрымальнік, грошы.

Дарэчы, ці малады чалавек забыўся на памятную дату, ці адмыслова прызначыў забойства на дзень напярэдадні бацькавага 45­-годдзя.

Пра бабулю, якая жыла разам з бацькам, сынок даў такія інструкцыі: калі будзе спаць — не чапаць яе.

Выканаўца ў той час, пакуль ды­джэй забаўляўся ў «Галівудзе», пайшоў на «справу», прыхапіўшы малаток. Глыбокай ноччу ён адчыніў ключамі брамку, затым — дзверы ў хату і трапіў на веранду. Тут яго нечакана сустрэў прадпрымальнік, які якраз не спаў.

Забойца асалапеў і пачаў нешта вярзці пра сына Максіма, які даў яму ключы, каб забраць нейкую рэч. Агаломшаны быў і прадпрымальнік, сустрэўшы чужанца ў сваім доме ў тры гадзіны ночы.

Той жа, справіўшыся з неспа­дзяванкай, перадаў ключы мужчыну і ў тую ж хвіліну стукнуў яго малатком па галаве. Прадпрымальнік адхіснуўся, але не ўпаў.

Пачалася барацьба. У веран­дзе, затым — у хаце, потым абодва ўваліліся ў ванны пакой і там працягвалі біцца. У выніку неяк гаспадар дома заваліў і прыдушыў нападніка.

Прачнулася ад шуму бабуля, якую прадпрымальнік папрасіў прынесці нож. Бабуля ж у разгубленасці схапіла закаркаваную бутэльку шампанскага.

Тым часам абвінавачваны вырваўся, выхапіў у старой жанчыны бутэльку і стукнуў па галаве мужчыну. Адштурхнуў бабулю. Тая звалілася на падлогу. Забіў бутэлькай шампанскага мужчыну, затым узяўся за бабулю. «За што?» — толькі паспела спытацца старая.

Ад доўгай барацьбы і атрыманых пашкоджанняў забойцу стала блага. Ён пачаў пісаць смс­-паведамленні ды­-джэю: маўляў, прыязджай, дапамажы мне. Той аднекваўся, маўляў, сам дасі рады. У выніку ўсё ж замоўца прыехаў.

Убачыў забітую бабулю — і яму стала блага. Але, нічога, вытрымаў. Даў чарговыя інструкцыі выканаўцу. І «памыў рукі», кінуўшы на развітанне, як Пілат: «Глядзі сам». Маўляў, сам разбірайся далей.

Трупы выканаўца пагрузіў у адзін з аўтамабіляў забітага, спрабаваў выехаць на ім — не ўдалося. Перанёс забітых у хату. Сам жа «пажывіўся» там дарагім алкаголем, айфонам, гадзіннікам «Ролекс».

І пайшоў спаць да сябра. Спаў — як пшаніцу прадаўшы, амаль суткі, па яго ж паказаннях. Тым часам замоўца не плакаў, не рваў на сабе валасы, а паехаў у першапрастольную па справах, у матушку Маскву.

Забойца ж пяць дзён яшчэ наведваўся ў хату сваіх ахвяр, выносіў рэчы, якія яму спадабаліся. Нарэшце, праз некалькі дзён пасля злачынства запаліў хату разам з нябожчыкамі.

Блізкіх сваякоў у нябожчыкаў не было (акрамя дарагога сына і ўнука), таму ніхто не схамянуўся, аж пакуль не загарэўся дом. Прыехалі выратавальнікі, знайшлі целы прадпрымальніка і яго маці.

Адразу стала зразумела, што нешта тут не так, не ад непатушанай цыгарэты загарэўся дом. Першым узялі сына. Ён адмаўляў сваю віну. Але былі тэлефонныя перамовы, іншыя прамыя і ўскосныя доказы.

Чым скончацца судовыя слуханні — пакуль невядома. Выканаўца ахвотна адказвае на пытанні суда, падрабязна распавядае пра акалічнасці злачынства… Сваякі ахвяраў у гэтыя моманты горка плачуць у судовай зале, прычым і забойца ж — таксама іх «родная кроў».

Суддзя глядзіць у стол, калі абвінавачваны падрабязна тлумачыць пра малаток, бутэльку шампанскага, як і дзе хаваў трупы, як выносіў алкаголь, айфон, «Ролекс»…

Толькі патэнцыйны замоўца забойства паводзіць сябе спакойна і адчужана.

Каментары10

Цяпер чытаюць

ЗША другі вечар запар не папярэдзілі Украіну пра расійскія ракетныя ўдары па Кіеве7

ЗША другі вечар запар не папярэдзілі Украіну пра расійскія ракетныя ўдары па Кіеве

Усе навіны →
Усе навіны

Ціханоўская паказала свае матуліны будні99

Пасланнікі Трампа заявілі Кіеву, што спрабуюць вярнуць Пуціна за стол перамоваў з дапамогай дызельнай здзелкі2

ЗША і Еўропа распрацоўваюць мірны план, які дасць Украіне гарантыі бяспекі, а Расіі — эканамічныя выгады23

Беларусу на 100 гадоў забаранілі ўезд у Расію — за ўдзел у мінскіх маршах 2020 года16

Цясляр з прымежнага Дзівіна кідаў кліентаў на грошы, а калі запахла смажаным, з'ехаў у Расію. І згінуў на фронце1

Ігар Карней: Будзе каманда — зробяць усё, каб і з годам трымаць у закладніках хоць пяцігодку, хоць болей

«А дзе ўсе?» Белдзяржцырк шукае адразу 15 работнікаў. У каментарах — шапіто6

АНТ запусціла інтэлектуальнае шоу, у якім трэба адгадваць кадры з расійскіх серыялаў «Універ» і «Татавы дочкі»13

Амерыканская паліцыя атрымала ШІ-інструмент, які вызначае дом па адным фота інтэр’ера2

больш чытаных навін
больш лайканых навін

ЗША другі вечар запар не папярэдзілі Украіну пра расійскія ракетныя ўдары па Кіеве7

ЗША другі вечар запар не папярэдзілі Украіну пра расійскія ракетныя ўдары па Кіеве

Галоўнае
Усе навіны →

Заўвага:

 

 

 

 

Закрыць Паведаміць