Пра гэта былы расійскі палітвязень напісаў у сваім фэйсбуку.
У нас гора.
Сышла Валерыя Ільінічна Навадворская.
Самы прамы і шчыры чалавек з усіх, каго я ведаў.
Яна гучна казала тое, пра што мы шапталі.
Яна не мірылася з тым, з чым мы змірыліся.
Мы сталі называць яе дзіўнай.
На самай справе дзіўныя мы, наша грамадства, якое пакорліва ідзе да прорвы.
Сіл мала біцца? Дык хоць не ідзіце сваімі нагамі, крычыце, хай цягнуць!
Можа, нехта тады паспее выратавацца.
Яна спальвала сябе, ратуючы нас. А я нават не ўбачыўся з ёй пасля турмы.
І зараз ужо ніколі. Горка.
Вечная ёй памяць.
Цяпер чытаюць
«Чаму мы павінны неяк ушчэмліваць сябе?». Дырэктарка РТБД патлумачыла, чаму паставіла спектакль паводле Пушкіна ў адным з апошніх тэатраў краіны, які працаваў па-беларуску31
Каментары