Яго не стала 23 кастрычніка. Мовазнаўцу было 83 гады.
Іван Яшкін нарадзіўся ў вёсцы Шаламы Слаўгарадскага раёна ў 1932. Ад 1959 яго лёс быў звязаны з Акадэміяй навук Беларусі.
Асноўнымі яго зацікаўленнямі былі дыялекталогія і лексікалогія.
Ён браў удзел у зборы матэрыялаў, укладанні i выданні лінгвагеаграфічных артыкулаў «Лексічнага атласа беларускіх народных гаворак»
у 5 тамах (1971—1998). Удзельнічаў у выданні «Лексічнага атласа белаpycкіх народных гаворак» для «Дыялекталагічнага атласа беларускай мовы» у 1963 г., «Агульнаславянскага лінгвістычнага атласа» у 1964—1974 гг., а таксама ў зборы матэрыялаў i распрацоўцы навуковых тэм «Лінгвістычны атлас Еўропы» (1985—1990), «Усходнеславянскія ізaгалосы» (1986—1991), «Слоўніка гаворак паўднёва-заходняй Віцебшчыны» (1986—1998), «Вывучэнне беларускіх, літоўскіх, польскіх i рускіх гаворак на тэрыторыі ўзаемадзеяння балтыйскіх i славянскіх моў» (1988—1990).
Аўтар прац «Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія» (1971), «Узаемадзеянне рознадыялектных сістэм. Фанетыка» (1979), адзін са складальнікаў «Тлумачальнага слоўніка беларускай мовы» (1977—1982), «Тураўскага слоўніка» (1982—1985).
Цяпер чытаюць
«Беларусы дастаткова мудрыя, каб чакаць». Севярынец выступіў у Вільні3
Каментары