Ціханоўская: Пабачыць тых, хто знаходзіўся ў інкамунікада — велізарная палёгка
Дэмакратычная лідарка Святлана Ціханоўская пракаментавала фотаздымкі Віктара Бабарыкі, які быў у рэжыме інкамунікада амаль два гады.
«Убачыць Віктара Бабарыку, як і Марыю Калеснікаву некалькі месяцаў таму, пасля столькіх месяцаў інкамунікада — гэта неймавернае шчасце. Але жахліва разумець: рэжым выкарыстоўвае людзей, якія не павінны былі апынуцца за кратамі, для маніпуляцыяў», — гаворыць Ціханоўская.
Яна кажа, што за два гады нам давялося вывучыць жудаснае слова «інкамунікада».
«Мы адчулі, што такое — цалкам страціць сувязь з блізкім чалавекам за кратамі і не ведаць: ці жывы ён? Ці здаровы? У якім стане знаходзіцца? Праз адсутнасць любой вестачкі ад роднага чалавека ты не можаш нармальна жыць: калі так балюча на волі, страшна ўявіць, што адчуваюць яны там, за кратамі.
Кожны дзень у зняволенні — гэта страта цэлага жыцця, якое адбываецца на волі. Мой муж не бачыць, якімі дарослымі ўжо сталі Карней і Агнія. Сыны Паліны Шарэнды-Панасюк растуць без цяплыні матулінай любові. Ігар Лосік ужо 4,5 гады не бачыць дачку Паўліну… Жыццё спыняецца ў цэлых сем’ях, бо рэжым ахвяруе людзьмі дзеля ўлады.
Пабачыць тых, хто знаходзіўся ў інкамунікада — велізарная палёгка. Але разам з гэтым мы не можам забываць: за кратамі несправядліва застаюцца больш за 1200 палітвязняў.
Спыненне рэжыму інкамунікада — гэта першы крок да таго, каб спыніць той жах, які цяпер адбываецца ў краіне. А наступным павінна быць вызваленне тых, хто апынуўся за кратамі з-за сваіх поглядаў. І спыненне ўсіх палітычных рэпрэсіяў супраць беларусаў», — зазначыла Святлана Ціханоўская.
Каментары