Новая мода — «вушы эльфа». Што гэтае такое, як выглядае і як таго дасягнуць
Паўднёвая Карэя, якая даўно замацавала за сабой статус сусветнай сталіцы пластычнай хірургіі, ахопленая новым трэндам: цяпер аб’ектам жадання сталі «эльфійскія вушы». Жанчыны і мужчыны масава робяць ін’екцыі-філеры або выкарыстоўваюць спецыяльныя стужкі-тэйпы, каб вушныя ракавіны выразна выступалі ў бакі і выглядалі большымі.
У той час як жыхары астатняй часткі свету не спяшаюцца павялічваць вушы (амерыканцы, напрыклад, традыцыйна імкнуцца прыціснуць іх да галавы, каб зрабіць менш заўважнымі), мода на адтапыраныя «вушы эльфа», акрамя Кітая, захапіла Японію і апантаную прыгажосцю Паўднёвую Карэю.
Як тлумачаць эксперты, сакрэт папулярнасці гэтай маніпуляцыі заключаецца не столькі ў любові да фэнтэзі, колькі ў асаблівасцях усходнеазіяцкіх стандартаў прыгажосці. У рэгіёне, дзе шырокі твар лічыцца эстэтычным недахопам, а вострая V-падобная лінія падбародка — ідэалам, вушы сталі важным інструментам візуальнай карэкцыі. Высветлілася, што вушныя ракавіны, якія добра бачныя ў анфас і размяшчаюцца крыху вышэй, ствараюць ілюзію вузейшага, худзейшага і маладжавага твару.
Гісторыя гэтага руху пачалася ў Кітаі гадоў пяць таму, калі мясцовая інфлюэнсерка паказала вынікі сваёй аперацыі. Сёння хэштэг «Пластыка вушэй эльфа» (Elf Ear Cosmetic Surgery) у кітайскай сацсетцы Weibo налічвае больш за 780 мільёнаў праглядаў.
Паступова разам з аперацыямі з’явіліся і менш інвазіўныя спосабы. Акрамя ін’екцый, цяпер актыўна прадаюцца спецыяльныя клейкія стужкі, якія мацуюцца за вушамі і прымушаюць іх больш выступаць.
У Паўднёвай Карэі цікавасць да гэтай тэмы рэзка вырасла летась пасля таго, як спявачка Мімі з K-pop-гурта Oh My Girl прызналася, што карыстаецца такімі тэйпамі. Гэта прывяло да таго, што на карэйскай платформе BarbieTalk колькасць запытаў на «філер для вушэй» узляцела на 1200%.
Рынак імгненна адрэагаваў на попыт. Цяпер у Сеуле, у раёне, вядомым як «Пояс прыгажосці» (дзе клінік пластычнай хірургіі больш, чым у Лос-Анджэлесе, Маямі і Рыа-дэ-Жанэйра разам узятых), дактары прапануюць як ін’екцыйныя метады, так і хірургічныя ўмяшанні.
Ін’екцыя філеру на аснове гіалуронавай кіслаты ў храсток вуха каштуе каля 70 даляраў.
Пластычны хірург Чон Гю Сік (Jung Gyu-sik) прызнаецца, што можа выконваць да 20 такіх працэдур у дзень. Больш за тое, ён нават апублікаваў навуковы артыкул аб «тэхніцы ўзняцця вушэй» у амерыканскім прафесійным часопісе.
Паводле хірурга, працэдура вельмі хуткая, але пры гэтым дае відавочны эфект. Цяпер яе ўсё часцей успрымаюць як частку антыўзроставай тэрапіі.
Для тых жа, хто не хоча ўколаў, рынак прапануе танныя тэйпы па 3 даляры за ўпакоўку, хоць карыстальнікі адзначаюць, што іх доўгае нашэнне выклікае фізічны дыскамфорт і боль.
Эксперты звязваюць бурны росквіт індустрыі прыгажосці з рэформамі аховы здароўя ў канцы 1980‑х гадоў. Пасля ўвядзення дзяржаўнай сістэмы медыцынскага страхавання многія карэйскія дактары перайшлі ў сферы, дзе пацыенты плацяць самастойна. Колькасць клінік і паслуг пачала імкліва расці па меры таго, як краіна багацела, а сацыяльная канкурэнцыя ўзмацнялася.
Як заўважае прафесар Сеульскага нацыянальнага ўніверсітэта Джон П. ДыМоя (John P. DiMoia), сёння многія яго студэнты не саромеюцца прызнавацца ў зробленых аперацыях. Паводле яго слоў, для карэйцаў пластыка даўно перастала быць пытаннем эга — гэта, хутчэй, прагматычны інструмент, неабходны нават для паспяховага праходжання сумоўяў пры прыёме на працу.
«Эльфійскія вушы» сталі яшчэ адным прыкладам таго, як развітая індустрыя пастаянна шукае новыя крыніцы прыбытку. Цэны на многія традыцыйныя паслугі знізіліся праз высокую канкурэнцыю, а паколькі многія карэйцы ўжо зрабілі сабе «стандартны набор» (вялікія вочы, высокую пераносіцу і востры падбародак), хірургі пачалі актыўна асвойваць новыя зоны чалавечага цела.
Каментары
Это гены, а гены словами и магическими ритуалами не задушить, не изменить.