Ініцыятыва Maldzis набыла на аўкцыёне ў Ізраілі малюнак яркага прадстаўніка Парыжскай школы мастацтва Восіпа Любіча, які быў родам з Горадні.
«Восіп Любіч — гэта прыклад таго, як творчасць мастака з Горадні становіцца часткай еўрапейскага мастацкага канону, але ягоная постаць і сёння застаецца малавядомай у Беларусі. Мы хочам гэта змяніць праз вяртанне ў беларускі кантэкст ягонага імя і творчасці», — кажа кіраўнік ініцыятывы Maldzis Павел Мацукевіч
Малюнак Любіча «Рабочыя» быў набыты на сродкі мецэнаткі, якая пажадала застацца непублічнаю.
У будучыні набыты твор плануецца перадаць у Горадню ў якасці грамадскага падарунка.
«Малюнак Любіча адкрывае новы раздзел у гісторыі дзейнасці Maldzis. Гэта крок да фармавання больш цэласнага бачання беларускай культурнай спадчыны, якая ўключае не толькі архіўныя і гістарычныя каштоўнасці, а і выяўленчае мастацтва», — кажа апякун ініцыятывы Рыгор Астапеня.
27 чэрвеня малюнак можна будзе пабачыць у межах «Art-кавярні Maldzis з Дзмітрыем Салодкім» у Варшаве.
Пра Восіпа Любіча
Восіп Любіч (1896—1990) — мастак беларускага паходжання, адзін з прадстаўнікоў Парыжскай школы.
Нарадзіўся ў Гродне ў яўрэйскай сям’і. Вучыўся ў Адэсе, дзе атрымаў класічную мастацкую адукацыю. У 1920‑ым годзе пераехаў у Берлін, працаваў мастаком-дэкаратарам для тэатра, оперы, кіно. Гэта паўплывала на ягоную візуальную мову і цікавасць да сцэнічных вобразаў.
З 1923‑га года жыў у Парыжы, у асяроддзі Манпарнаса — цэнтра мастацкага жыцця таго часу. Тут ён сфармаваўся як мастак Парыжскай школы. Ягоная творчасць уключае партрэты, пейзажы, нацюрморты, але найбольш выразна ён выявіў сябе ў сцэнах з тэатральнага і цыркавога жыцця.
Падчас Другой сусветнай вайны Любіч быў арыштаваны і трапіў у лагер Дрансі, адкуль здолеў уцячы. Пасля вайны працягваў жыць і працаваць у Парыжы.
Ягоныя творы сёння знаходзяцца ў музеях і прыватных зборах па ўсім свеце, у тым ліку ў Беларусі — у Нацыянальным мастацкім музеі і карпаратыўнай калекцыі «Белгазпрамбанка».
Лёс і спадчына Любіча моцна яднаюць Беларусь з Францыяй, Нямеччынай ды Ізраілем.
-
«Трэба крычаць, што мы ёсць, мы былі і працягваем існаваць». Тэатральны крытык Настасся Панкратава — пра сваю кнігу і беларускі тэатр да і пасля 2020 года
-
Электронную «Беларускую энцыклапедыю», створаную як прастору «верагодных ведаў пра Беларусь», ціха ліквідавалі разам з рэдакцыяй. Купу артыкулаў перадалі Гігіну
-
У Мінску адкрыўся філіял Нацыянальнага мастацкага музея
Памятаеце пару студэнткі і выкладчыка духоўнага вучылішча, які старэйшы за яе на 31 год? Яны разбегліся3
Памятаеце пару студэнткі і выкладчыка духоўнага вучылішча, які старэйшы за яе на 31 год? Яны разбегліся
Электронную «Беларускую энцыклапедыю», створаную як прастору «верагодных ведаў пра Беларусь», ціха ліквідавалі разам з рэдакцыяй. Купу артыкулаў перадалі Гігіну77
Каментары
Самі не бачыце, што напісалі? І што значыць вярнула, калі яе ніколі не скралі з Беларусі?