Джорджа Мелоні: Ніхто не пераканае мяне ў тым, што капітуляцыю таго, хто абараняе сваю свабоду, можна называць «мірам»

«Расія пачала новую восеньскую кампанію супраць Украіны. Не маючы магчымасці прасунуцца на фронце, Масква пачала ўсё мацней біць па цывільным насельніцтве: электрастанцыі, жылыя дамы, бальніцы, нават аўтобусы, у якіх людзі едуць на працу, як тое жахлівае масавае забойства ў Краматорску.

Гэта стратэгія, у якой Расія хоча падпарадкаваць Украіну тэрорам, холадам і цемрай проста таму, што не змагла падпарадкаваць яе на полі бою.

Факты супярэчаць крэмлёўскай прапагандзе і тым, хто нясе яе сюды: у пачатку года Расія захапіла вельмі мала тэрыторыі, а ў верасні страціла многае з таго, што захапіла.

Гэта прыпыненне [Расіі] не ўпала з неба: яно было дасягнута дзякуючы мужнасці Украіны і падтрымцы Захаду, уключаючы Італію.

Гэта прыпыненне — адзіная эфектыўная прылада, каб пасадзіць Расію за стол перамоў. Я паважаю і разумею гарачыя дэбаты па гэтым пытанні нават у гэтай зале, таму што ніхто тут не хоча вайны. Усе мы хочам міру. Розніца ў тым, як мы хочам яго дасягнуць.

Як я бачу гэта, падтрымка Украіны — гэта не альтэрнатыва міру, гэта тое, што робіць мір магчымым.

Таму што калі агрэсар імкнецца да капітуляцыі свайго апанента, дзеля чаго яму весці перамовы?

Капітуляцыя — гэта не мір. Гэта заваяванне.

Калі Украіна спыніць абараняцца заўтра, як многія прапануюць, у нас не будзе міру. Мы будзем абмяркоўваць акупацыю еўрапейскай нацыі і вяртанне савецкага імперыялізму.

Асабіста я не сумую па тых часах. Я не сумую па расійскіх танках, якія падавілі паўстанне ў Празе і Будапешце. Я не сумую па Берлінскай сцяне.

І ніхто не пераканае мяне ў тым, што капітуляцыю таго, хто абараняе сваю свабоду, можна называць «мірам».

Мір, якога мы хочам і над якім мы працуем, нават цаной саступак — гэта справядлівы мір, таму што толькі справядлівы мір можа пратрымацца. Толькі справядлівы мір можа забяспечыць спакой Еўропе і нашы інтарэсы.

Таму пазіцыя ўрада не змяняецца: падтрымка Украіны з асаблівай увагай да цывільнага насельніцтва, ціск на Маскву і еўраатлантычнае адзінства застаюцца слупамі нашых дзеянняў.

У гэтым кантэксце мы павінны звярнуць увагу на дызельную здзелку Дональда Трампа з Расіяй.

Гэта выбар, які я лічу вельмі рызыкоўным.

Натуральна, мы ўсе падзяляем неабходнасць стрымаць цэны на паліва, якія кладуцца цяжкім грузам на сем'і Італіі ў тым ліку.

Але мы павінны разумець, што рост цэн у першую чаргу звязаны з вайной у Іране, не з Украінай.

Легітымізацыя Масквы, чые бомбы працягваюць падаць на ўкраінскія гарады, новы даход для фінансавання вайны, аслабленне санкцый — гэта ўсё элементы, якія мы не можам ігнараваць і якія супярэчаць таму, што заходнія дзяржавы, у тым ліку ЗША, зрабілі для таго, каб прымусіць Пуціна сесці за стол перамоў.

Энергетычнае перамір'е — гэта іншая справа, якую Італія падтрымлівае, і мы ўдзячныя прэзідэнту Зяленскаму за неадкладную гатоўнасць Украіны да гэтага. Цяпер мы чакаем, каб Расія спыніла атакаваць украінскія энергасеткі.

У рэшце рэшт, у такі складаны момант, калі так шмат пераменных выходзяць з-пад кантролю, ёсць як мінімум адна рэч, якая залежыць ад нас:

мы павінны забяспечыць, што Еўропа не будзе стаяць і глядзець, таму што ўмовы міру ўплываюць на наш кантынент і нашу бяспеку», — заявіла Джорджа Мелоні.

Яе прамова неаднаразова перапынялася апладысментамі.

• 17
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 3