На сустрэчы з студэнтамі Акадэміі мастацтваў балканскі рэжысёр расказаў показкі пра жыццё і мастацтва.
10 лістапада Эмір Кустурыца сустракаўся са студэнтамі й выкладчыкамі Акадэміі мастацтваў. Слынны рэжысёр адказаў на пытанні і распавёў показкі, што раскрываюць яго погляд на жыццё й кіно.
У дзяцінстве Кустурыца жыў у Сараеве. У іх пад’ездзе ў ліфце ўвесь час выкручвалі лямпачкі. Матуля Эміра вельмі абуралася. Нарэшце, яна сама купіла лямпачку і ўкруціла яе ў ліфце. А каб лямпачку не скралі, абгарнула яе цернем.
«У нас быў адзіны пад’езд, дзе не выкруцілі лямпачку, — хваліўся Эмір Кустурыца. — Хаця я і спрабаваў».
«Трэба ісці да сваёй мэты»,— падсумоўвае рэжысёр.
Другая гісторая пра каханне і любоў да кіно. Калі Кустурыца вучыўся ў Празе, у Сараеве была дзяўчына, у якую рэжысёр закахаўся. Але ў Прагу прывезлі знакаміты «Амаркорд» Федэрыка Феліні.
Толькі Кустурыца вырашыў паехаць да дзяўчыны і прагляд прапусціць: «Мо стужка застанецца ў Празе яшчэ на колькі дзён».
У Сараеве дзяўчыны не было, з’ехала на адпачынак у горы. Кустурыца вярнуўся ў Прагу — і акурат праз тры гадзіны зноў паказвалі «Амаркорд». Эмір быў першым, хто прыйшоў у залу. Але на першых кадрах стомлены падарожнік заснуў.
На наступныя выходныя Эмір зноў паехаў у Сараева — і ізноў не сустрэўся з дзяўчынай. Па вяртанні паказвалі «Амаркорд». І зноў Кустурыца праспаў усю карціну.
Гісторыя паўтарылася і на трэці раз. Пасля чаго «Амаркорд» з Прагі звезлі.
Скончыўшы кінаакадэмію, Кустурыца гуляў па Сараеве з сваёй дзяўчынай. У горадзе паказвалі «Амаркорд».
— Ты бачыў гэтую стужку? — запыталася дзяўчына маладога рэжысёра.
— Так, — схлусіў ён. Прызнацца ў адваротным — усё роўна, што мастаку сказаць, што не бачыў карцінаў Мікеланджэла.
— Ну, дык пойдзем яшчэ паглядзім.
«Паміж жыццём і мастацтвам абірайце жыццё»,— раіць Кустурыца.
Цяпер чытаюць
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра
Каментары