Сёння ў судзе Партызанскага раёна Мінска судзяць Алега Гнедчыка.
Алег Гнедчык нарадзіўся ў 1986 годзе. Скончыў будаўнічую вучэльню, працаваў на будоўлях у Мінску і Маскве. У 2003 — 2005 гадах за палітычную актыўнасць як сябра «Маладога фронту» яго затрымлівалі і каралі адміністрацыйнымі арыштамі. У 2006 годзе адседзеў 12 сутак за ўдзел у намётавым лагеры. Падчас прэзідэнцкай кампаніі працаваў у штабе Уладзіміра Някляева. Быў на плошчы 19 снежня. Затрымалі Алега Гнедчыка 6 студзеня, 9 студзеня адпусцілі. 25 сакавіка яму выстаўлена абвінавачанне ва ўдзеле ў масавых беспарадках.
19 снежня на плошчу пайшоў свядома. Да нас прыйшоў ягоны сябра Сяргей. Маё мацярынскае сэрца прадчувала, што дабром гэта не скончыцца. Я нават хацела схаваць абутак абодвух, каб не пайшлі. Мяне стрымала дачка Насця… Пасля плошчы вярнуўся. Спадзяваліся, пранесла.
Але ўжо 6 студзеня 2011 да нас прыйшлі міліцыянты, затрымалі Алега па падазрэнні ва ўдзеле ў масавых беспарадках. Праўда, 9 студзеня адпусцілі. Зноў усё заціхла. А 25 сакавіка зноў прыйшлі. Мяне не было дома, дзеці былі адны. Міліцыянты ледзьве не выламалі металічныя дзверы… Адразу ж яму выставілі абвінавачанне ва ўдзеле ў масавых беспарадках. Дома быў ператрус, забралі вінчэстар ад кампутара.
Сябры Алега дапамагаюць мне з перадачамі, падносяць сумкі, стаяць у чарзе на «Валадарцы». Даходзіць да маразму: ніяк не магу перадаць яму абутак — Алега ўзялі ў зімніх ботах. Прынесла туфлі, красоўкі — не прынялі, маўляў, у абутку металічныя супінатары, нельга…
У лістах Алег піша, што трымаецца, у яго ўсё ў парадку. Ён вельмі мужны, прынцыповы, адказны чалавек. І ў той жа час надзвычай добры, пяшчотны, уважлівы да блізкіх…
Валянціна Гнедчык, маці Алега
Цяпер чытаюць
Беларускую мову на ЦТ выбірае ўсё меншая доля выпускнікоў школ. Калі 20 гадоў таму яе здавала амаль палова, цяпер — толькі кожны шосты20
Каментары