Klub z nacyjanalnym anturažam, jaki adčyniŭsia na miescy raniejšaha «Centru» na cokalnym paviersie Pałaca Respubliki, zajaviŭ pra siabie ŭ vieraśni 2015 hodu.
Aproč źniešniaha anturažu — vyšyvanki na ścienach, draniki i babki na stałach, biełaruskamoŭnaje meniu i absłuhoŭvańnie — administracyja abiacała pravodzić biełaruskija kancerty i štrafavać aficyjantaŭ, jakija buduć havaryć pa-rasiejsku.
«Rasiejskamoŭnyja pieśni buduć hučać tolki ŭ tym vypadku, kali jany vykonvajucca biełaruskim śpievakom. Jašče jość ideja pierakładać rasiejski tekst na biełaruskuju movu. U nas buduć vakalisty, jakija zmohuć śpiavać takija pierakłady, całkam zapaŭniajučy tancavalnuju prahramu», — kazała ŭ interviju Svabodzie art-dyrektarka «Placoŭki-choła» Alena Hałuška.
U takim farmacie klub pracavaŭ krychu bolš za try miesiacy. 27 studzienia stała viadoma, što «Placoŭka-choł» začyniena. «Eŭraradyjo» sa spasyłkaj na supracoŭnicu klubu Śviatłanu Ramonku paviedamiła, što administracyja ŭstanovy sutyknułasia z unutranymi prablemami, ahučvać jakija nie źbirajecca, ale praź niekalki tydniaŭ źbirajecca adčynicca znoŭ. Pakul usie mierapryjemstvy admienienyja.
Adnym z partneraŭ «Placoŭki-choła» była «Art Siadziba». Za try miesiacy isnavańnia klubu jana praviała tam piać kancertaŭ, na jakich vystupali Vinsent, hurty HURMA, Amaroka i NAVI.
«Jašče da aficyjnaha adkryćcia «Placoŭki-choła» da «Art Siadziby» źviarnułasia na toj momant art-dyrektarka klubu Alena Hałuška i prapanavała supracu, kab my tam ładzili svaje mierapryjemstvy i tym samym pryvodzili ludziej u hetuju ŭstanovu. Nam stała cikava, my zładzili tam niekalki mierapryjemstvaŭ», — kaža dyrektar «Art Siadziby» Pavał Biełavus.
Čamu začyniłasia «Placoŭka-choł»? Pavał Biełavus ličyć, što kreatyŭnaja hrupa, zrabiŭšy staŭku na nacyjanalny styl, abmiežavałasia tolki źniešnimi atrybutami, ale nie zmahła stvaryć sapraŭdnuju biełaruskuju atmasferu:
«Ludzi, jakija adčynili «Placoŭku-choł», z medyjnych paviedamleńniaŭ zrazumieli, što jość popyt na biełaruskuju movu, biełaruskamoŭnuju kulturu, vyšyvanki i nacyjanalnyja arnamenty. Jany vyrašyli, što daduć klubu biełaruski nazoŭ, aformiać ścieny ŭ pseŭdabiełaruskim styli — i atrymajuć natoŭpy naviednikaŭ. Ale prablema ŭ tym, što hetaha mała. Pa-pieršaje, treba ŭmieć pracavać z adpaviednaj aŭdytoryjaj, a pa-druhoje, samomu žyć biełaruščynaj — havaryć pa-biełarusku i prytrymlivacca biełaruskich kaštoŭnaściaŭ. Ludzi, jakija pracavali nad imidžam «Placoŭki-choła», biezumoŭna, prafesijanały. Ale jany zajmalisia zvyčajnymi klubami — dyskatekami i dydžejami, ale jany nie žyli ŭ biełaruskim asiarodździ i nie razmaŭlali štodzionna pa-biełarusku, dyj, ščyra kažučy, byli dalokija ad hetaj kultury. Tamu padčas našych supolnych kancertaŭ ja bačyŭ, što ideja jość i jana dobraja, ale da kanca realizavać jaje niama mahčymaści. Tamu było adrazu zrazumieła, što doŭha «Placoŭka-choł» nie praciahnie, choć ideja i miesca vielmi dobryja».
Pavał Biełavus adznačyŭ, što padobnaja sytuacyja z novym punktam chutkaha charčavańnia «Maestra», jaki adčyniŭsia kala vakzału i taksama ŭ nacyjanalnym styli:
«Taksama dobraja ideja, dobraje afarmleńnie ŭ nacyjanalnym styli. Ale — z kalonak hučyć rasiejskaja papsa. Adpaviedna, niama toj atmasfery, jakaja pavinna być u takim miescy. Nie chapaje ščyraj aŭtentyčnaści, jakaja tolki i moža pryciahnuć ludziej u miesca takoha kštałtu. Atrymlivajecca savieckaja Biełaruś, a kab atrymałasia Biełaruś sapraŭdnaja — treba, kab heta było i ŭ hałavie».
Kamientary