Čamu Ministerstva kultury zabaraniła «Biełaruskim pieśniaram» vykarystoŭvać nazvu

Vakalna-instrumientalny ansambl «Pieśniary» stvaryŭ Uładzimir Mulavin u 1968 hodzie. Praz 30 hadoŭ, u 1998, zdaryŭsia raskoł. Tady Minkultury pryznačyła dyrektaram ansambla Uładzisłava Misieviča. Pry hetym funkcyi mastackaha kiraŭnika kalektyvu farmalna zastavalisia za Mulavinym.

Pa aficyjnaj viersii Mulavina adchilili praz prablemy sa zdaroŭjem. Misievič ža śćviardžaŭ, što toj złoŭžyvaje ałkaholem.

Ale nieŭzabavie Mulavina viarnuli na dyrektarskuju pasadu. Nie abyšłosia biez umiašańnia Łukašenki.

Paśla hetaha amal uvieś kalektyŭ napisaŭ zajavu na zvalnieńnie. Tak i atrymałasia, što pačali adnačasova pracavać dva ansambli pad padobnymi nazvami: mulavinskija «Pieśniary» dy pad kiraŭnictvam Misieviča.

Pavialičyć

Apošnim, darečy, dazvolili karystacca nazvaj Ministerstva justycyi i Kamitet pa aŭtarskich i sumiežnych pravoŭ. «Biełaruskija pieśniary» bolš pracavali ŭ Rasii.

U 2003 hodzie Uładzimir Mulavin pamior. Jaho ansambl faktyčna pierajšoŭ pad kryło Minkultury. Pravy na tavarny znak «Pieśniary» (u tym liku i na terytoryi Rasii), taksama dastalisia Ministerstvu kultury.

U 2004 hodzie TAA «Biełaruskija pieśniary» zarehistravała handlovy znak «Hurt «Biełaruskija pieśniary» ŭ Raspatencie. U tym ža hodzie hurt daŭ vialiki kancert u Kramli, jaki prymierkavali da dźviuch jubilejnych dat — 35‑hodździa «Pieśniaroŭ» i piacihodździa novaj nazvy.

A ŭ 2024 hodzie Ministerstva kultury Biełarusi praz sud damahłosia, kab «Biełaruskim pieśniaram» zabaranili vykarystoŭvać hetu nazvu.

Pavialičyć

Aficyjna padstava była: u 2016 hodzie było likvidavana TAA «Biełaruskija pieśniary». Sam hurt pravy na tavarny znak nie aformiŭ. U suviazi z hetym u 2020 hodzie była spyniena pravavaja achova tavarnaha znaka, čym i skarystałasia Ministerstva kultury.

Ale ž nielha nie zhadać i toje, čamu biełaruskija ŭłady mocna pakryŭdzilisia na «Biełaruskich pieśniaroŭ».

U 2021 hodzie ŭ kalektyvie adbyŭsia raskoł — syšoŭ zasłužany artyst Biełarusi Uładzisłaŭ Misievič. Prychilniki «Biełaruskich pieśniaroŭ» spačatku vyrašyli, što toj dystancyjavaŭsia praz karanavirus — usio ž nie małady chłopiec, treba siabie bierahčy.

Praŭda ž była zusim inšaj.

Pavialičyć

Artyst Aleh Avieryn ahučyŭ «Kamsamolskaj praŭdzie» svajo bačańnie situacyi. Maŭlaŭ, Misievič chacieŭ ščylniej supracoŭničać z uładami: «Razmovy ź im ab tym, jak žyć kalektyvu, pačalisia ŭ razhar pandemii. Misievič kazaŭ, što ŭ našym uzroście ŭžo treba ŭtvarać niejkija ščylnyja suviazi ź dziaržavaj. A ja ŭhavorvaŭ jaho nie chvalavacca praz adsutnaść kancertaŭ. Naš hladač nikudy nie dzieniecca, jon zaŭsiody budzie z nami, nam dastatkova budzie paviesić afišu. Ničoha mianiać nam zaraz nie treba, treba pačakać. Ale jon nie zhadžaŭsia. Našy sprečki praciahvalisia bolš za hod, i nichto nie čakaŭ, što jany skončacca jaho sychodam».

Sam ža Misievič pryznaŭsia žurnalistam, što hałoŭnaja prablema — u razychodžańni palityčnych pohladaŭ paśla vybaraŭ u Biełarusi ŭ 2020 hodzie: «Tak, muzyki zaležać ad usioj hetaj palityčnaj zaviruchi. Ja prasiŭ nie leźci pad kuli. Žyć treba zaraz — i mnie, i kalektyvu. Ale za majoj śpinaj jany (havorka idzie pra Avieryna, Pieniu i Dajnieku) padpisali list i ŭvajšli ŭ historyju pratestaŭ».

Majecca na ŭvazie adkryty list kastryčnika 2020 hoda z patrabavańniami pierahledzieć vyniki prezidenckich vybaraŭ i nie cisnuć na dziejačaŭ kultury, nie zhodnych z palitykaj biełaruskich uładaŭ. Jaho padpisali kala 800 dziejačaŭ kultury — u tym liku, i artysty z «Biełaruskich pieśniaroŭ».

Pavialičyć

Misievič takim učynkam kaleh byŭ niezadavoleny: «Ja prasiŭ chłopcaŭ pieračakać hety momant, naša publika ŭsiudy, naša zadača — zadavolić usich svaimi pavodzinami i prykładam. Ja sprabavaŭ rastłumačyć kalektyvu, dziakujučy kamu jany isnujuć. Nam ža ŭ svoj čas nie dazvalali vykarystoŭvać imia «Biełaruskija pieśniary», nas i ŭ Maskvie nikudy nie puskali, pakul ja nie pradjaŭlaŭ daviedku, što Ministerstva kultury Biełarusi pryznaje nas zakonnym ansamblem. Ja nikoli nie kazaŭ u kalektyvie, kamu my pavinny być za heta ŭdziačnyja. Ale nie było b toj papierki — ničoha i nie było b.

Nahadaju i taki momant. Papiaredniaje kiraŭnictva dziaržansambla «Pieśniary» padało pazoŭ u rasijski arbitražny sud, kab pazbavić «Biełaruskich pieśniaroŭ» rasijskaha patenta. U Maskvie zaniali takuju pazicyju: spačatku vyrašycie pytańnie ŭ siabie, u Biełarusi — jak vaša Ministerstva kultury vyrašyć, takuju pazicyju zojmiem i my. I tolki dziakujučy supracoŭnikam taho samaha Minkultury i Administracyi prezidenta, jakija ŭziali na siabie adkaznaść, my tady zmahli pracavać dalej, a toj pazoŭ rassypaŭsia. Ja heta da taho, što jak narmalny vajskovy mužyk ja zaŭsiody pamiataju dabro, choć heta zaraz i nie papularna».

Pavialičyć

Imavierna, Ministerstva kultury Biełarusi tak i nie zmahło daravać ansamblu podpisy ŭ adkrytym liście. Ciapier kalektyŭ vystupaje pad nazvaj «Biełaruskija lehiendy».

• 0
• 0
• 0
• 2
• 1
• 1
• 1
• 0