У палітычным і ваенным сэнсе паўстанне было не проста паразай, а катастрофай, але іншага выхаду не было, піша Дзмітрый Гурневіч.
У паўстанцаў
З сённяшняй перспектывы можа здавацца, што рашэнне пра пачатак паўстання было памылкай, за якую давялося заплаціць вельмі высокую цану.Хапае разумных, якія спяшаюцца вучыць, што трагедыя
Паўстанне
Гэта адвечная спрэчка: ці варта, калі хтосьці дае нам у морду, адказаць?Можа, пабачыўшы, што ён мацнейшы, варта папрасіць прабачэння? Тады можна спытаць: а які сэнс увогуле бараніцца ад ворага, можа, тады здавацца адпачатку, калі яго армія мацнейшая?
Калі б паўстання не было, а з ім не было й прагі да жыцця ў свабоднай і незалежнай Айчыне, то гэта нічога не змяніла б у лепшы бок. Ніхто не збіраўся ператвараць
У гэтым канфлікце былі два бакі: адны хацелі быць свабоднымі, другія хацелі гэтую прагу задушыць. Мы былі на слушным баку. Варта памятаць пра гэта і ўшанаваць паўстанцаў. За іх адвагу й мужнасць, за супраціў гвалту, за бескапраміснасць.
Калі пачалося паўстанне, жонка правадыра паўстанцаў Рамуальда Траўгута спытала ў мужа: «Ці ёсць сэнс у гэтым паўстанні?» Траўгут адказаў: «Не ведаю, ці ёсць сэнс, але ёсць неабходнасць».
Учынак паўстанцаў — гэта ўрок вялікай годнасці. Сёння шмат хто называе іх рамантыкамі і ідэалістамі. Але гэта былі ці не самыя прагматычныя героі нашай гісторыі. Тое, за што яны змагаліся, ёсць. Тыя, супраць каго яны змагаліся, — далёка не тыя й не там, што ў 1864 годзе.
-
«Мне казалі: ты гаворыш як канадскі эмігрант». Сяргей Шупа расказаў пра Вільню 90-х, параўнанне літоўскай літаратуры з беларускай і адрозненні паміж народамі
-
Лукашэнка паводзіць сябе ў «макдональдсе» як у савецкай сталоўцы. І думае, што гэта крута
-
Пуцін ужо павіншаваў Маджтабу Хаменеі, а Лукашэнка не. Чаго чакае?
Каментары