31 мая Арцём Чайкоўскі ў цэнтры Данецка спяваў украінскі гімн і крычаў «Слава Украіне».
Наступствы гэтага імпульсіўнага ўчынка не прымусілі сабе доўга чакаць — баевікі захапілі яго ў палон. Там з хлопца здзекаваліся разнастайнымі спосабамі: абзывалі, катавалі, гулялі ў жорсткія гульні і стралялі. Праз некалькі дзён бацькі дапамаглі хлопцу выбрацца з палону. Стан здароўя быў вельмі цяжкі — аж да пагрозы ампутацыі.
Дзякуючы дамоўленасцям днепрапятроўскай аблдзяржадміністрацыі хлопца адправілі на лячэнне ў Латвію, дзе было зроблена дзве аперацыі. Учора Арцём вярнуўся ў Днепрапятроўск.
«Хадзіць буду. Нават бегаць, скакаць і танчыць. Усё, як раней. Дзякуй днепрапятроўскім і латвійскім дактарам», — распавядае Арцём.
На вакзале яго сустракалі родныя і журналісты са сцягамі Украіны і слязамі на вачах. Чатыры месяцы хлопец не ўставаў, а прагнозы лекараў былі зусім несуцяшальнымі.
Аднак цяпер усё ў мінулым. Але Арцём упэўнена заяўляе, што ні адзінай хвіліны не шкадаваў, што спяваў гімн і крычаў «Слава Украіне». Больш за тое, ён перакананы, што, калі б ведаў загадзя аб тым, што яму трэба будзе перажыць, зрабіў б тое ж самае.
Нагадаем, што Арцём Чайкоўскі быў першым украінскім параненым, які адправіўся на лячэнне ў іншую краіну.
Цяпер чытаюць
Гісторыя 12‑гадовай Веры ў мінскай інфекцыйнай бальніцы настолькі ўразіла беларусаў, што цяпер чарга з ахвотных дапамагчы2
Каментары