Прэсавая служба Аляксандра Казуліна распаўсюдзіла зварот апазыцыйнага палітыка да беларускага народу напярэдадні Новага году.
Прэсавая служба Аляксандра Казуліна распаўсюдзіла зварот апазыцыйнага палітыка да беларускага народу напярэдадні Новага году.
Сярод вартых увагі падзеяў 2007 году вязень віцебскай калёніі назваў студзеньскія выбары ў мясцовыя Саветы, якія ён лічыць “чарговым фарсам”. Спрэчкі з Расеяй вакол цаны на газ Аляксандар Казулін лічыць “энэргетычнымі расейска-беларускімі войнамі”. Пры гэтым палітык зазначыў, што беларуская апазыцыя не скарыстала шанец пачаць дыялёг з Расеяй. На тле ўзмацненьня рэпрэсій супроць апазыцыі Аляксандр Казулін адзначае і яе ўнутраныя праблемы. “Адзінства ў дзеяньнях апазыцыі ўсе меней”, — мяркуе палітык.
“Беларусы ў рэальнасьці засталіся пазбаўленымі мноства грамадзянскіх правоў”, — зазначае Аляксандар Казулін і ўдакладняе: гэта права на свабоду слова, на свабоду веравызнаньня, на свабоду праводзіць масавыя мерапрыемствы і на свабоду аб’яднаньняў. “Улада прызвычаілася душыць беларусаў па адным”, — кажа былы кандыдат на прэзыдэнта і заклікае змагацца за свае правы: працоўных — за свабоду прафсаюзных арганізацый, дзеючыя прафсаюзы — за адмену кантрактнай сыстэмы, студэнтаў і пэнсіянэраў — супроць скасаваньня льготаў, прадпрымальнікаў — за адмену законаў, якія перашкаджаюць працаваць.
Паводле Аляксандра Казуліна, у Беларусі таемна пачалася “прыхватызацыя”. “Без грамадзкага кантролю, празрыстых тэндэраў уладная вярхушка пачала продаж дзяржаўнай маёмасьці сумнеўным замежным інвэстарам”, — лічыць Аляксандар Казулін.
Паводле палітыка, у загоне застаюцца беларуская мова і культура, гістарычная спадчына.
“Твая будучыня найперш у тваіх працавітых руках”, — зьвяртаецца Аляксандар Казулін да кожнага з суайчыньнікаў напярэдадні Новага году.
Былы кандыдат на прэзыдэнта Аляксандар Казулін быў пакараны 5,5 гадамі зьняволеньня паводле абвінавачаньня ў хуліганстве і арганізацыі вулічных беспарадкаў. Сваёй віны палітык ніколі не прызнаваў. “Міжнародная амністыя” абвясьціла Аляксандра Казуліна вязьнем сумленьня.
Каментары