Я ў свой час даведалася пра «Нашу Ніву» з падпіснога каталёгу Белпошты. Назва вельмі гучная (білеты па гісторыі ў школе я добра вучыла!).
Я ў свой час даведалася пра «Нашу Ніву» з падпіснога каталёгу Белпошты. Назва вельмі гучная (білеты па гісторыі ў школе я добра вучыла!).
Вырашыла выпісаць на месяц спачатку, праверыць, што гэта ёсьць і ці прыдатнае гэта да спажываньня паводле прызначэньня, а то іншыя можна толькі на гаспадарчыя патрэбы пускаць.
...Сёньня можна канстатаваць, што адмову Белпошты ў распаўсюдзе «Наша Ніва» так ці інакш перажыла. Ня ўсё так проста, ня ўсё ідэальна, зьмяніўся фармат выданьня і месца падпіскі (замест пошты — банк), ускладніўся працэс дастаўкі... Але мы (чытачы-падпісчыкі і шаноўная Рэдакцыя) пратрымаліся дастаткова часу, каб стала зразумела, што ад нас так проста не пазбавіцца! Што «Наша Ніва» была, ёсьць і будзе разам са сваімі вернымі чытачамі!
Але. Верныя старыя сябры-чытачы — гэта, безумоўна, добра. Аднак мне падаецца, што ўжо прысьпеў час падумаць і пра новых, пра тое, як пашырыць кола чытачоў. Камусьці пра газэту распавядуць знаёмыя, камусьці пашчасьціць даведацца пра газэту ў грамадзкім транспарце і атрымаць у падарунак які-небудзь нумар ад пастаяннага чытача... Толькі ж гэта адзінкі!.. Вядома, добрая рэкляма патрабуе добрых выдаткаў. Але, па-мойму, ёсьць рэчы, якія можна было б зрабіць з найбольшай эфэктыўнасьцю і з найменшымі выдаткамі.
Часам «Наша Ніва» друкуе рэклямныя абвесткі. Было б цудоўна, калі б Вы надрукавалі (ідэальны варыянт — фармат А4) у газэтцы і ўласную рэкляму. Такую, якую б кожны чытач мог выразаць з газэты і прымацаваць (прычапіць, прыляпіць) дзе-небудзь. Ну, хаця б на дошку для абвестак каля ўласнага пад’езду. (Выбар месца цалкам залежыць ад уласнай фантазіі.) Мне падаецца, што шмат хто з чытачоў пагадзіўся б з маёй думкай і быў бы ня супраць расклеіць некалькі абвестак (тым болей, што шмат часу гэта ня зойме). Узор рэклямы можна было б павесіць на сайце, каб ахвотнікі дапамагчы маглі згрузіць яе і раздрукаваць у патрэбнай колькасьці на друкарцы. З фарматам можна пагуляць...
Напрыклад, А4 — для вывешваньня і А5 — каб кідаць у паштовыя скрыні. Я б сама з радасьцю надрукавала з сотню такіх рэклямак-улётак, але вырашыла спачатку напісаць вам. Я ўпэўнена, што не адзіная сярод чытачоў «Нашай Нівы» такая «аматарка рэклямнай дзейнасьці». Таму добра было б распаўсюджваць рэкляму адзінага ўзору, а не каб кожны рабіў на свой капыл. Так мы даможамся меншай верагоднасьці памылак друку, недакладнасьцяў ці кепскай якасьці, а таксама большага эфэкту масавасьці. Карацей, лепей адна прадуманая кампанія і аб’яднаныя намаганьні, чым асобныя разьяднаныя памкненьні да карысных для «Нашай Нівы» дзеяньняў. Ну, а калі, на маю думку, лепей за ўсё такія дзеяньні чытачоў магла б скаардынаваць менавіта Рэдакцыя, то і пішу адразу да вас.
Такім чынам, буду чакаць ад вас адказу ў любой форме.
З найлепшымі зычэньнямі,
Тацяна М., Менск
❏
Ад Рэдакцыі. Дзякуй, пашукаем спосаб задаволіць попыт. Пішэце, калі ласка, яшчэ, што варта было б рабіць. Дарэчы, анонсы значных культурных падзеяў і «Напішы палітвязьню» мы так адмыслова робім, каб гэтыя непалітычныя афішкі можна было лёгка множыць і пашыраць.
-
«Вы ведаеце, што большасць беларусаў лічаць вас нікчэмнымі халуямі?»
-
Цыганкоў: Бабарыка значна бліжэйшы да пазіцыі офіса Святланы Ціханоўскай, чым да выказванняў «бабарыканцаў»
-
Бабарыка турэмшчыкам: «У мяне было, цяпер няма, але ёсць шанец, што будзе. А ў вас не было, няма і не будзе. І ў вашых дзяцей не будзе»
Як беларусы ў Вільні адзначылі Дзень Волі ШМАТ ФОТА4
Як беларусы ў Вільні адзначылі Дзень Волі ШМАТ ФОТА
Часам нечаканая гісторыя беларускіх гімнаў: «Мы выйдзем шчыльнымі радамі», «Пагоня», «Жыве Беларусь», «Радзіма мая дарагая», «Магутны Божа» (з ВІДЭА)1111
Каментары