Łukašenka: A potym jany sfarmirujuć hrupy bajevikoŭ, jakija zachočuć arhanizavać paboišča na płoščy

Pra heta kiraŭnik krainy zajaviŭ siońnia na naradzie pa pytańniach vybarčaj kampanii i dziejnaści dziaržaŭnych orhanaŭ sistemy zabieśpiačeńnia nacyjanalnaj biaśpieki, piša BiełTA.
Jon adznačyŭ, što ŭsie padziei raźvivajucca pa zahadzia pradumanym scenary.
«Spačatku pradstaŭniki šerahu inicyjatyŭnych hrup złoŭžyvajuć pravam na praviadzieńnie pikietaŭ dla razhojdvańnia situacyi i destabilizacyi hramadska-palityčnaj abstanoŭki, potym jany sfarmirujuć kamandy i hrupy bajevikoŭ, jakija, nie vyklučana, zachočuć arhanizavać paboišča na płoščy. Da hetaha jany i zaklikajuć ludziej. Čamu tut dzivicca?
Čaho tak usie dziviacca: «Jak Łukašenka adkaža?» Adkaz budzie adzin, vy dobra razumiejecie», — papiaredziŭ kiraŭnik dziaržavy.
Na dumku Alaksandra Łukašenki, heta tak zvanyja sučasnyja pieradvybarčyja kampanii, jakija čaściakom nie adroźnivajucca achajnaściu. «My heta ŭžo prachodzili. My nie dapuścili raskołu tady ŭ hramadstvie, nie dapuścim i ciapier.
I siońnia majem namier raspačać adekvatnyja miery, kab zachavać mir i stabilnaść u našaj dziaržavie, — padkreśliŭ biełaruski kiraŭnik. — Dla hetaha treba dakładna razumieć, na što hatovyja pajści asobnyja kandydaty ŭ kandydaty dla dasiahnieńnia svajoj mety. Jakija resursy jany zadziejničajuć dla pavyšeńnia svajho rejtynhu. Ci nie stvoryć heta dadatkovyja pahrozy?»
Jon pacikaviŭsia va ŭdzielnikaŭ narady, jak jany aceńvajuć stanovišča i jakija ŭ ich jość prapanovy pa ŭmacavańni stabilnaści «z ulikam vierahodnaści abvastreńnia situacyi na lubym etapie vybarčaha pracesu».
«Našym ludziam nie varta zališnie napružvacca i pieražyvać. My pavinny zabiaśpiečyć kožnamu čałavieku mahčymaść spakojna chadzić pa svajoj ziamli, a baćkam, jak heta zaŭsiody było va ŭsich našych haradach, — spakojna nie prosta chadzić pa ziamli, a z maleńkimi dzietkami za ruku ŭ luby čas sutak i hanarycca svajoj krainaj. Kraina pavinna być spakojnaj, niahledziačy ni na jakija vostryja situacyi. Heta hałoŭnaje, što adroźnivaje nas ad inšych. U hetym sutnaść našaha astraŭka biaśpieki. I heta my pavinny zachavać, čaho b nam heta ni kaštavała», — reziumavaŭ Alaksandr Łukašenka.
Ciapier čytajuć
«Ja nie bomž, u mianie navat biełyja škarpetki». U Minsku dziaŭčyna z Łuhanska raskłała pałatku prosta ŭ padjeździe šmatpaviarchovika, ustryvožyŭšy žycharoŭ
Kamientary