«Prosta chočuć być Maskvoj. Biessensoŭna, niepraduktyŭna, nieabhruntavana». Minčuki spračajucca nakont budaŭnictva kalcavoj linii mietro

Hałoŭnaja pretenzija krytykaŭ u dyskusii, jakaja razharnułasia ŭ Threads adnosna čaćviortaj linii, źviazana ź jaje trasaj. Trasiroŭka ŭzdoŭž druhoha transpartnaha kalca vyklikaje ščyraje nierazumieńnie ŭ žycharoŭ hustanasielenych spalnikaŭ.

«Heta samaja biazhłuzdaja budoŭla stahodździa, — aburajecca adzin z udzielnikaŭ dyskusii. — Zamiest raźvićcia chutkasnaha transpartu… ułady prosta ŭślapuju zakapajuć hrošy ŭ kalcavuju liniju».

Ludzi źviartajuć uvahu na toje, što Sucharava, Čyžoŭka, Łošyca dy Lebiadziny štodnia zadychajucca ŭ zatorach. Jak zaŭvažyła adna z žycharak stalicy, dabiracca ŭ centr z uskrainy na aŭtobusie časta davodzicca «jak rybam u kansiervach».

Nahadajem, što niadaŭna stała viadoma, što taksama spyniajuć budavać treciuju liniju mietro ŭ Zialony Łuh, addajučy pieravahu budaŭnictvu čaćviortaj kalcavoj.

Častka haradžan bačyć u hetym prajekcie ślapoje i nie zusim darečnaje kapijavańnie dośviedu ŭschodnich susiedziaŭ.

«Prosta chočuć być Maskvoj. Biessensoŭna, niepraduktyŭna, nieabhruntavana», — piša adzin z kamientataraŭ.

Hučać prapanovy zrušyć hipatetyčnaje kolca bližej da MKAD, kab stvaryć pramyja pierasadačnyja vuzły pamiž Uruččam, Malinaŭkaj, Kamiennaj Horkaj i Partyzanskaj, kab źviazać spalnyja rajony pamiž saboj, abminajučy centr, i dać žycharam uskrain chutki dostup da isnujučych radyjalnych linij.

Pavialičyć

Chtości vykładaje staryja schiemy mietro, dzie čaćviortaja linija nie była kalcavoj, a išła ad płoščy Banhałor, praź Sierabranku da Čyžoŭki, i inšyja linii praciahvalisia da Zialonaha Łuhu, Šabanoŭ, Krasnaha Boru i Ščomyślicy, ličačy taki varyjant najlepšym. Praŭda, na tych schiemach na ŭschodzie stalicy jašče byli sielskahaspadarčyja ŭhodździ, a nie pieranasielenyja spalniki. 

Na dumku niekatorych kamientataraŭ, prakładka tunelaŭ pad druhim kalcom paralizuje ruch u horadzie na doŭhija hady, a na vychadzie, jak bajacca skieptyki, Minsk atrymaje liniju z šmatkiłamietrovymi pierahonami ŭzdoŭž pryvatnaha siektara i pramysłovych zon.

Zrešty, hetyja prapanovy davoli iranična vyśmiejvaje inšy minčuk:

«Zrazumieła ž, što mietro treba budavać tudy, kudy mnie treba, a kudy mnie nie treba — tam tolki darma hrošy zakopvajuć. I jašče treba, kab kala majho doma byli pierasadki na ŭsie linii».

Kalco dla razhruzki centra

Mierkavańnie, što čaćviortaja linija minskaha mietrapalitena idzie ź nieadkul u nikudy, nie ŭličvaje toje, što daŭno viadoma ŭrbanistam: niemahčyma biaskonca pavialičvać prapusknuju zdolnaść liniejnych transpartnych kamunikacyj i zaviazvać ich na centr. 

Hetaja pamyłka była dapuščana amal paŭsiudna ŭ śviecie ŭ XX stahodździ, sparadziŭšy transpartnyja kałapsy ŭ kožnym vialikim horadzie, bo pieramiaščeńnie ź luboha kanca horada ŭ inšy abaviazkova prachodziła praz centr ź jaho histaryčna vuzkimi vulicami i ščylnaj zabudovaj. Da siaredziny stahodździa ŭ hetaj prablemy namalavalisia dva pryncypova roznyja padychody.

Pieršy padychod, kali transpartnyja arteryi biaskonca pašyralisia ŭ spadzievie što voś-voś usio pajedzie, najbolš viadomy pa amierykanskaj praktycy, dzie pad chajvei, jakija pralahali praz centry haradoŭ, znosilisia sami harady. Druhi ž praduhledžvaŭ abmiežavańnie prajezdu ŭ centr, pieranakiravańnie trafiku na abjaznyja trasy i raźvićcio roznych vidaŭ hramadskaha transpartu — hety ŭrbanistyčny padychod urešcie pieramoh u Jeŭropie.

Tuju ž łohiku možna prymianić i da sistemy mietratranspartu: u linij i stancyj jość całkam fizičnyja abmiežavańni pa tym, kolki čałaviek moža źmiaścicca ŭ adnym ciahniku, kolki — na pieronie pierasadačnych stancyj, i ź jakim intervałam mohuć chadzić ciahniki.

Tak, niama skryžavańnia z zatorami, ale niama i mahčymaści i dadać jašče adnu pałasu, kab «usio pajechała». I ŭ čas pik staličny mietrapaliten na pierasadačnym vuźle «Kastryčnickaja»—«Kupałaŭskaja» ŭžo nabližajecca da hetych limitaŭ. 

Funkcyja kalcavoj linii mietro ŭ lubym horadzie palahaje nie ŭ tym, kab złučać susiednija mikrarajony naŭprost, a ŭ hłabalnym pieraraźmierkavańni pasažyrapatokaŭ.

«Kalcavaja linija ŭ pieršuju čarhu pra pieraraźmierkavańnie, a nie pra novyja suviazi, — tłumačyć łohiku prajekciroŭščykaŭ adzin z karystalnikaŭ. — Sutnaść u tym, kab na pierśpiektyvu paźbiehnuć rostu tranzitnaha patoku praz centr. Inakš pry dalejšym roście mietro vy ŭ hadzinu pik budziecie bajacca tam vyjści dla pierasadki».

Što ž tyčycca adsutnaści ščylnaj zabudovy ŭzdoŭž budučaha kalca, to tut varta hladzieć na pierśpiektyvu. Terytoryi ŭzdoŭž vulicy Arłoŭskaj, praśpiekta Žukava i inšych adrezkaŭ druhoha kalca — heta kałasalny rezierv ziamli. Jak tolki tam źjavicca mietro, pryvatny siektar i reštki starych pradpryjemstvaŭ sastupiać miesca novym šmatpaviarchovym masivam, biznes– i handlovym centram.

Niekali i Kamiennaja Horka była polem na ŭskrajku, kudy nie było sensu vieści transpart, a siońnia heta adzin z samych zahružanych transpartnych vuzłoŭ stalicy.

Asobnaje miesca ŭ dyskusijach zajmaje tema chutkasnaha tramvaja jak samaj tannaj alternatyvy padziemcy. Abapirajučysia na jeŭrapiejski vopyt, prychilniki hetaha vidu transpartu dakazvajuć jaho efiektyŭnaść, zhadvajučy Vienu i Prahu. Ale aŭtamabilisty suprać: dla tramvaja pryjdziecca zvužać prajeznuju častku. Hetak ža nie razumiejuć pieravahaŭ naziemnaha haradskoha rejkavaha transpartu i staličnyja čynoŭniki, tak što anijakaj alternatyvy padziemcy, možna pradkazvać upeŭniena, u nastupnyja dziesiacihodździ nie źjavicca. 

• 2
• 0
• 3
• 1
• 0
• 1
• 0
• 0