«Pałac» staić tryvała

Haradzienski kancert «Pałaca» — znakavy ŭ historyi kalektyvu adrazu z troch nahodaŭ. Pačynalniki «folk‑madernu» ŭ Biełarusi vystupali lehalna pieršy raz sa svajho zvalnieńnia ź «Biełkancertu» paśla ŭdziełu ŭ mitynhu ŭ 2004 h., a da ŭsiaho hrali tut solnik upieršyniu za svaju historyju. Ale ž hałoŭnaja nahoda — 15‑hodździe hurtu. Publika vidavočna zatužyła pa Chamienku dy kampanii — kvitki razyšlisia za tydzień da pačatku imprezy.

«Hrošy nievialikija, ale ž daŭno nia hrali kancertu pa kvitkach», — razvažaje darohaj Horadniu Aleh Chamienka, jaki ŭ apošnija hady zajmajecca bolš radyjnymi spravami, čym muzykaj. Adnak, pry kancy krasavika, hurt adnaviŭ kipučuju kancertnuju dziejnaść. Tolki što jany viarnulisia z Ukrainy — hrali na zaprašeńnie administracyi Danieckaj vobłaści ŭ tamtejšaj filarmonii. I voś, nie paśpieŭšy jak śled adpačnuć, — muzyki kirujuć u Horadniu.

Koliś «Pałac» mieŭ usio, pra što moža maryć tut muzykant: zamiežnyja tury, dziaržaŭnuju padtrymku, prystojnuju kropku dy studyju, tele‑ i radyjoratacyi. Nie adzin hod jany vydatna spałučali vystupy na «Basoviščy» i «Słavianskim bazary», mieli pavahu jak z boku estradnych metraŭ, tak i luboŭ niezaležnikaŭ. Jasna, što doŭha tak ciahnucca nie mahło. «Musili rabić svoj vybar u peŭny čas. I ja nie škaduju pra svajo rašeńnie», — tak Chamienka zhadvaje toj vystup na mitynhu, paśla jakoha ŭsie vystupoŭcy zajmieli niemałyja prablemy z čynoŭnikami. U «Pałaca» zastałasia chiba tolki pavaha dy luboŭ. Ale ŭ ciažki čas udzielniki hurtu nie raźbiehlisia, a praciahvali pracavać nad novym materyjałam, nie pakinuli idei stvareńnia mjuzykłu. I z radaściu adhuknulisia na prapanovu dać kancert u Horadni.

Žyćcio ŭ Horadni viruje. Na Savieckaj sabrałasia kupka maładzionaŭ, jakija abmiarkoŭvajuć svaju čarhovuju akcyju pratestu suprać rujnavańnia histaryčnaha centru. Tudy‑siudy snoŭdajuć bajkiery, u hety dzień akurat ichni schod prachodzić. Niejkaja delehacyja kiruje ŭ bok miascovaj filarmonii — tam u hety viečar śviatkujuć jaje 60‑hodździe. Da Teatru lalek, dzie hraje «Pałac», nie padjechać — paŭsiul ludzi, viasielle za viasiellem, kilametrovaja čarha pa piva. Miascovyja daišniki zabiaśpiečvajuć mašynam hurtu «zialony» kalidor, pryjaznaja sustreča z arhanizatarami: «A my jašče dźvie hadziny tamu vam padjeści padrychtavali». Planiroŭka teatru nahadvaje mienski kupałaŭski, ale ž haradzienski zbudavany značna raniej — u 1762 h. Tut dobraja akustyka i tamu navat kiepski aparat nia zdoleŭ papsavać śviata.

«Pałacaŭcy» zbudavali svoj vystup takim čynam, što na kožny hod dziejnaści prypadała svaja historyja dy pieśnia. Chamienka zhadvaŭ pra pieršyja hastroli i pieršyja pryhody, kazaŭ pra toje, jak źjaviłasia ŭ repertuary hurtu taja ci inšaja pieśnia. Asablivuju viesiałość u zali vyklikała historyja pra tvor «Voły»: «Za tymi časami mužyki štohod vypraŭlalisia pa sol u Krym. Šlach niablizki, dyk što rabić zdarovym mužykam, na vazu siedziačy? Jakraz i my pačali vypraŭlacca ŭ zamiežnyja hastroli, tamu nadta blizkim akazaŭsia hety śpieŭ», — apaviadaje śpiavak pad ahulny rohat zali. Cikava, što haradzienskaja publika nie padpiavała navat na «Novaj kaniušni», ale słuchali ź vialikaj pryjaznaściu. Za ŭvieś kancert chiba tolki kupka čynoŭnikaŭ pajšła z zali. Zaŭpeŭnilisia, vidać, što «Pałac» napraŭdu apalityčny ŭ svajoj tvorčaści. Zalu asabliva kranuła «Pravadžała maci syna», jakuju Chamienka napisaŭ pa matyvach adnaho znojdzienaha radka ź pieśni, što śpiavali paŭstancy Kalinoŭskaha: «Samoj pieśni tak i nie znajšoŭ, daviałosia ŭjavić, jakoj jana mahła być, i napisać jaje samomu», — tłumačyć sa sceny Chamienka.

Darohaj damoŭ «pałacaŭcy» škadavali pra adzinaje: što nia zdoleli sabrać razam z nahody takoj značnaj daty tych, chto byŭ źviazany z hurtom raniej. Z «Pałacu» vyjšła niamała znanych muzykaŭ, jakich potym paraskidaŭ los. Sioj‑toj užo pierajhraŭ z płojmaj estradnikaŭ dy alternatyŭnikaŭ — «pałacaŭcy» hrali i ŭ «Pieśniarach» ź «Siabrami», i ŭ «Lapisie Trubiackim» z «Kramaj». Z «Pałacu» vyjšli paŭnavartasnyja muzyčnyja prajekty — «Kryvi» dy «Jurja». Vieranika Kruhłova žyvie ciapier u Berlinie, Juraś Bielakoŭ zmušany zarablać na žyćcio ŭ Amerycy, Jury Vydronak dy Źmicier Vajciuškievič ščylna zaniatyja svaimi prajektami. Ale ŭsie, chto čuŭ «Pałac», viedajuć — heta muzyka budzie viečnaj!

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0