Пра гэта
«У нас каля 400 тысяч чалавек — тых, хто не працуе ці фактычна працуе, сыходзячы ад падаткаў і тым самым таксама паразітуючы на сацыяльнай палітыцы дзяржавы.Бо за кошт падаткаў аплачваецца праца нашых дактароў і настаўнікаў, пенсіі і бальнічныя… А значыць, на тых, хто працуе ў рэальным сектары эканомікі сумленна, кладзецца падвойная нагрузка. Тут хачу адразу сказаць: у чытачоў «СБ» не павінна ўзнікнуць адчування, што ўсе вакол — дрэнныя. Я ні ў якім разе не хачу пакрыўдзіць тую большасць людзей, на якіх сёння стаіць краіна, якія ствараюць яе сваёй працай.
Але сацыяльнае ўтрыманства як з’ява ў нас, на вялікі жаль, ёсць.І я б браў шырэй, само гэта паняцце — ва ўсёй яго паўнаце.
Вось скажыце: калі тую працу, якую могуць зрабіць двое, робяць чацвёра — гэта не ўтрыманства? У нас 25 тысячдзяцей-сірот і 82 адсоткі з іх маюць бацькоў, так хіба гэтыя бацькі — не сацыяльныя паразіты?
Ці калі старых даглядаюць у
І самае галоўнае, калі мы не будзем з гэтым змагацца, то сацыяльнае ўтрыманства будзе толькі разрастацца.З іншага боку, выкараняючы яго, мы атрымаем вялікі дадатковы рэсурс для эканомікі, для стварэння больш канкурэнтнай прадукцыі. Прыйшла пара вельмі сур’ёзна карэктаваць сацыяльную палітыку і дапамагаць толькі сапраўды маюць патрэбу. Такіх у нас, упэўнены, нашмат менш, чым тых, каго мы сёння падтрымліваем.
Вельмі ўмоўна мы кажам, што ў нас беспрацоўе 0,6 працэнта. Але мы зараз больш абмяркоўваем тых, хто не хоча працаваць і паразітуе на грамадзтве.З пункту гледжання здаровага сэнсу няма ў нас такой з’явы, як беспрацоўе. Вакансій дастаткова. Калі не ў сваім горадзе, так у іншым, калі не там, так у аграгарадку.
А ёсць і іншая катэгорыя, якая таксама паразітуе, хоць лічыцца, што працуе, у іх працоўныя кніжкі дзесьці ляжаць.І вось гэтыя людзі часта жывуць значна лепш, чым якія працуюць.
Яны не плацяць ніякіх падаткаў, не робяць ніякіх адлічэнняў у пенсійны фонд.Гэта значыць ніяк не ўдзельнічаюць у фарміраванні бюджэту краіны, з якога аплачваюцца ўсе сацыяльныя выдаткі і льготы. Якімі, між іншым, яны карыстаюцца нароўні з усімі працуюць і якія плацілі падаткі грамадзянамі. Вось яшчэ адна праблема, якую трэба вырашыць.
У гэтым дачыненні мне падабаецца прапанова Мінпрацы. Яны прапануюць увесці абавязковае дэклараванне для ўсіх грамадзян. А не толькі чыноўнікаў. Прайшоў год — скажы, за кошт чаго ты пражыў яго, якія даходы і якія расходы меў. У цябе ёсць і дом, і машына…І тады, я думаю, гэта вельмі многіх прымусіць выйсці з ценю. Спецыялісты кажуць, што ў нас занадта вялікі працэнт ценявога ВУП. І дадзеныя афіцыйнай статыстыкі зусім не супадаюць з тымі рэаліямі, якія мы бачым на свае вочы. Колькі ў нас аўтамабіляў на душу насельніцтва? Чаму ў мінскія рэстараны не трапіць?
Цяпер чытаюць
На Мінскім паўмарафоне памёр 50‑гадовы бягун. Вось што вядома пра Аляксея Дашыневіча12
Каментары