Пра гэта паведаміў прадстаўнік камітэта Расійскай акадэміі навук па метэарытах Віктар Грахоўскі з Уральскага федэральнага ўніверсітэта. Са словаў Грахоўскага, незямная прырода выяўленых фрагментаў пароды пацверджана хімічнымі даследаваннямі, якія праводзіліся ў лабараторыі ўніверсітэцкага
Метэарыт адносіцца да класа самых звычайных — хандрытаў.Ён уяўляе сабой каменны метэарыт з утрыманнем жалеза каля 10%. «Гэта каменны метэарыт, звычайны хандрыт, мы дыягнаставалі ўсе тыповыя мінералы, якія там ёсць — і металічнае жалеза, і алівін, і сульфіт. Яго даставілі позна, 53 часцінкі яны прывезлі, яны невялікія, але ўсе яны маюць метэарытную прыроду, і кара плаўлення ёсць», — паведаміў Грахоўскі.
У міжнародным каталогу новы метэарыт, хутчэй за ўсё, атрымае назву «метэарыт Чэбаркуль».
Фрагменты метэарыта знайшлі 15 лютага вакол палонкі на возеры Чэбаркуль. Дыяметр абломкаў складае ад 0,5 да аднаго сантыметра. Усе іх сабралі на лёдзе. Найбольшы ж фрагмент можа знаходзіцца на дне проці палонкі.
Раней, 16 лютага, улады Чэлябінскай вобласці паведамлялі аб тым, што пошукі абломкаў метэарыта завершаны, бо ў месцы яго меркаванага падзення нічога не знойдзена. Магчыма, такім чынам яны хацелі збіць з толку патэнцыйных чорных шукальнікаў.
Нагадаем, метэарыт выбухнуў над Чэлябінскай вобласцю раніцай 15 лютага.
Магутнасць выбуху, які адбыўся пасля ўваходу метэарыта ў атмасферу, склала, паводле ацэнак NASA, ад 300 да 500 кілатон.Паводле тых самых ацэнак, дыяметр метэарыта складаў каля 17 метраў, а маса — прыкладна 10 тысяч тон. Метэарыт увайшоў у зямную атмасферу на хуткасці не менш за 64 000 кіламетраў за гадзіну і выбухнуў на вышыні ад 19 да 24 кіламетраў.
Гэта найбуйнейшае такое здарэнне ад часоў Тунгускага метэарыта. Такія з’явы здараюцца раз на сотню гадоў.
Каментары