Навіна з Расеі даляцела ўжо да вёскі Глінянкі
Кобрынскага раёну. У хату ўцекачоў‑вернікаў зьбіраюцца сваякі. З Баранавічаў прыехала спадарыня Галіна — родная сястра Аляксандра Вабішчэвіча. Паўгода таму ён зьехаў у Расею разам з жонкай Інай і двума дзецьмі — Валянцінай (12 гадоў) і Алёнкай, якой тады было ўсяго 1 год і 4 месяцы.
2 красавіка апошнія з 14 пустэльнікаў пачалі пакідаць пячору‑схованку ля вёскі Нікольскае
Навіна з Расеі даляцела ўжо да вёскі Глінянкі
«Каля мяне цяпер мая дачка, за якую Алёнка маладзейшая на паўтара месяца. Калі я бачу сваё дзіця і ўзгадваю, дзе знаходзіцца тое, то, вядома, вельмі хвалююся. Ведаеце, перад тым, як яны зьехалі, мы зьбіраліся ў гэтым доме. Вельмі іх угаворвалі, плакалі».
У Нікольскае на перамовы з пустэльнікамі быў запрошаны сьвятар Пензенскай япархіі айцец Гермаген. Вось чым тлумачыць станоўчы вынік ягонай місіі кіраўнік прэс‑службы ўраду Пензенскай вобласьці Антон Шырокаў:
«Справа ў тым, што айцец Гермаген традыцыйна лічыцца ў нас знаўцам Апакаліпсісу. Гэта тая біблейская кніга, якую пустэльнікі выбралі сабе за галоўную і якой кіруюцца ў сваіх дзеяньнях.
Таксама айцец Гермаген ведае статут пячорных манахаў і можа аргумэнтавана пераканаць нашых пустэльнікаў, што абраная імі форма схованкі — у прынцыпе не абавязковая. Гэта значыць, што жыцьцё на паверхні, па‑за пячорай, таксама дазваляе прытрымлівацца тых малітваў, посту і самаахвярнасьці, якія з пазыцый праваслаўных вернікаў цалкам дастатковыя для выратаваньня душы ў дзень Страшнага суду».
Мінула шмат месяцаў. Што цяпер кажуць родныя беларускіх пустэльнікаў? Меркаваньне Галіны Вабішчэвіч:
«Канечне, мы, як родныя, павінны атуліць іх клопатам і любоўю. Каб, калі яны вернуцца, далей удыхнулі тут жыцьцё. Бо калі дом без гаспадара, то ён развальваецца».
Згодна з афіцыйнай інфармацыяй амбасады Беларусі ў Расеі, у падземным сховішчы ля расейскай вёскі Нікольскае знаходзіліся 10 грамадзянаў Беларусі, сярод іх двое дзяцей. Дарослыя лічаць сябе прыхільнікамі сэкты «Горні Ерусалім», якую ачольваў жыхар вёскі Нікольскае Пётар Кузьняцоў. Гэты прапаведнік у 2006—2007 гадах некалькі разоў наведваў рэгіёны Беларусі, адкуль пазьней выехалі і схаваліся ў пячоры ягоныя прыхільнікі‑пустэльнікі.
Каментары