Яны пратэстуюць супраць гвалту і гендарнага разрыву ў аплаце працы.
Удзельнікі страйку на адзін дзень спыняць працу — як аплачваную, так і неаплачваную, у тым ліку хатнія справы, — «каб прадэманстраваць важнасць свайго ўнёску ў грамадства». У страйку бярэ ўдзел і кіраўнік урада краіны Катрын Якабсдоўцір, піша Расійская служба Радыё Свабода.
Пратэст праходзіць пад лозунгам «Вы называеце гэта роўнасцю?». У рэйтынгу краін па гендарным раўнапраўі Ісландыя лідзіруе ўжо 14 гадоў запар.
«Пра Ісландыю кажуць як пра рай роўнасці. Але ў раі роўнасці не павінна быць 21% разрыву ў заробку і 40% жанчын, якія сутыкнуліся з гендарным або сэксуальным гвалтам», — кажа Фрэй Стэйнгрымсдоўцір, адна з натхняльніц страйку.
Страйкоўцы патрабуюць апублікаваць звесткі аб заробку работніц прафесій, якія лічацца пераважна жаночымі, і прыняць меры супраць гендарнага і сэксуальнага гвалту, накіраваныя на яго аўтараў.
Чакаецца, што ў цэнтры Рэйк'явіка збяруцца не менш за 25 тысяч чалавек, яшчэ столькі ж возьмуць удзел у дзесяці іншых акцыях па ўсёй краіне (насельніцтва Ісландыі — 370 тысяч чалавек).
Забастоўка можа стаць найбуйнейшай з 1975 года, калі ў ёй узялі ўдзел 90% жанчын. «Страйк маці» тады прывёў да пашырэння правоў ісландак і, у тым ліку, да абрання ў 1980 годзе Вігдыс Фінбагадоўцір прэзідэнткай краіны. Яна лічыцца першай у свеце жанчынай, якая стала кіраўніком дзяржавы па выніках выбараў.
У адрозненне ад «страйку маці», у цяперашнім удзельнічаюць і небінарныя персоны — тыя, хто не лічыць сябе ні жанчынай, ні мужчынам. Па словах Стэйнгрымсдоўцір, яны з гендарквірамі вырашылі аб'яднаць намаганні, таму што «змагаюцца з адной і той жа сістэмай і знаходзяцца пад уплывам патрыярхату».
Амаль усе чаты і суполкі калоній і СІЗА Беларусі прызналі экстрэмісцкімі фармаваннямі. Пад пагрозай тысячы чалавек5
Каментары