«Кожнага госця аблапліваў так, што рабілася трохі трывожна, ці вынырне той» — Саннікаў пра Мядзведзя
Палітык, экс-кандыдат у прэзідэнты Андрэй Саннікаў падзяліўся ў сваім фэйсбуку згадкай пра сустрэчу з трохразовым алімпійскім чэмпіёнам Аляксандрам Мядзведзем, пра смерць якога стала вядома ўчора.
«Давялося мне неяк пабываць на дні нараджэння трохразовага алімпійскага чэмпіёна, шматразовага чэмпіёна свету і Еўропы. Было гэта ў 1975 годзе (гэта ж жах як шмат таму назад). У Мінску праходзіў чэмпіянат свету па барацьбе класічнай (яна ж грэка-рымская), вольнай і самба, а ў Мядзведзя быў дзень нараджэння. Я быў на абедзвюх гэтых падзеях.
Імяніннік на сваім дні нараджэння ў гасцініцы «Мінск» быў і Мядзведзем, і мядзведзем. Ён кожнага госця аблапліваў так, што станавілася трохі трывожна, ці вынырне той.
У той выдатны год у Мінск з'ехалася ўся барцоўская знаць: і спартсмены, і функцыянеры з усіх кантынентаў, усіх веравызнанняў і іншых традыцый.
Рэстаран гасцініцы «Мінск» быў забіты пад завязку. Увесь свет, без перабольшання, увесь барцоўскі свет паспяшаўся выказаць барцу сваё захапленне, нават, я б сказаў, абажанне.
Мядзведзь быў ветлівы, чокаўся з усімі, піў «Белавежскую» і настойліва рэкамендаваў яе кожнаму, з кім чокаўся, а закусіць — абавязкова дранікамі. Ён ужо скончыў кар'еру, і мог дазволіць сабе піць не мензуркамі, а фужэрамі, пры гэтым не п'янеючы.
Яму казалі кучу кампліментаў на розных мовах, многія, відаць было, — шчыра.
Барэц спрабаваў адказваць і нават прамаўляць нейкія спічы. Але відаць было, што са словамі чэмпіён змагаўся гэтак жа, як з супернікамі на дыване. Ён іх гнуў і ламаў, каб неяк пакласці ў сказ, а калі яму гэта нарэшце ўдавалася, вельмі па-дзіцячы шчасліва ўсміхаўся і, як мне здалося, шукаў вачыма рэферы, які б зафіксаваў яго перамогу…
R.I.P».
Цяпер чытаюць
«Чаму мы павінны неяк ушчэмліваць сябе?». Дырэктарка РТБД патлумачыла, чаму паставіла спектакль паводле Пушкіна ў адным з апошніх тэатраў краіны, які працаваў па-беларуску29
Каментары