«Мы думалі, што гэта ненадоўга». Што беларусам трэба вынесці з тактоўных намёкаў літоўцаў пра мову
Па меры таго, як сітуацыя кансервуецца, мяняецца і стаўленне тых грамадстваў, якія далі гнаным беларусам і ўцекачам ад вайны ўкраінцам прытулак.
Першыя гады пасля вымушанай эміграцыі беларусы жылі з натуральным спадзяваннем і верай, што ўсё гэта ненадоўга, што хутка сітуацыя стане ранейшай і неўзабаве ўдасца вярнуцца ў Беларусь.
Аналагічна, як і ўкраінцы, якія спадзяваліся, што вайна і бежанства — ненадоўга.
Але па меры таго, як сітуацыя кансервуецца (незалежна ад нашых жаданняў яна зацэментавалася пакуль), мяняецца і стаўленне тых грамадстваў, якія далі гнаным беларусам і ўцекачам ад вайны ўкраінцам прытулак.
У прыватнасці, літоўцы тактоўна даюць зразумець, што нягледзячы на няпростыя, маральна і матэрыяльна нестабільныя ўмовы жыцця на чужыне і няпэўнасць будучыні, вымушаным перасяленцам пара асвойваць літоўскую мову.
Для многіх беларусаў вывучэнне літоўскай (ці польскай, партугальскай, ці дзе яшчэ «раскідала выбухам нас па зямлі») мовы — гэта нібы рыса, падведзеная пад спадзяваннем на хуткае вяртанне на родную зямлю. Аднак без гэтага няможна.
Гэтага патрабуе павага да тых нацый, якія нас прынялі. Каму як не беларусам з іх досведам змагання супраць русіфікацыі разумець, як гэта важна для таго самага літоўскага народа.
А мы, дзякуючы вывучэнню новых моваў, узбагацім сябе, станем лепш разумець свет і суседзяў.
Нельга сказаць, што беларусы непаважліва ставяцца да іншых народаў, гэта ўсё ж не наша нацыянальная рыса. Але цяпер мала проста «не нарывацца» і «не качаць правоў», трэба зрабіць яшчэ адзін крок — і вучыць мовы.
Літоўскае тэлебачанне падкрэсліла, што ні Ціханоўская, ні яе прэс-сакратарка дагэтуль не валодаюць літоўскай мовай
Лідар літоўскіх кансерватараў прапануе абавязаць замежнікаў вучыць літоўскую для падаўжэння ДНЖ
Спікер Сейма Літвы пра шырокае выкарыстанне рускай мовы ў Вільні: З гэтай праблемай нельга мірыцца
Каментары
А літоўцы хай сваіх грамадзян вучаць літоўскай мове, бо менавіты тыя большасцю і гавораць на расейскай!
Нейкі няцёплы прыём атрымлівае, які парушае спрадвечныя законы гасціннасці. Вы самі запрасілі нас перачакаць у сябе, не ставячы ніякіх умоў. Мы згадзіліся і ўдзячныя за дапамогу, але мы не падпісваліся пад тым, каб паглыбляцца ў літоўскую культуру і тым больш інтэгравацца ў літоўскае грамадства.
Апошняе дарэчы немагчыма дзякуючы сваім літоўцам — прэзідэнт не падпісвае беларусам дазвол на атрыманне грамадзянства Літвы. Атрымліваецца нейкі пласт другасортных жыхароў: нам навязваюць абавязкі, вучыць літоўскую мову і не смець прэтэндаваць на спадчыну ВКЛ, але наўзамен мы не атрымліваем ніякіх правоў — ні выбіраць, ні быць выбраным, ні права на грамадзянства краіны.
Не думаю, што гэтыя ўрапатрыёты патрабуюць нечага падобнага ад уласных грамадзян, якія або зусім не ведаюць літоўскую, як старэйшае пакаленне ў славянскай частцы Віленшчыны, або ведаюць толькі са школьных падручнікаў. Яны атрымалі свае пашпарты па праве нараджэння і цяпер ніхто не пытаецца ў іх ці ведаюць яны літоўскую і на якім узроўні.
Чаму ж смеюць пытацца ў беларусаў, якія апынуліся тут не па сваёй волі? І чаму не пыталіся дзесяцігоддзямі нічога падобнага ў дзясяткаў тысяч працоўных гастралёраў без выразнай палітычнай пазіцыі??? Паскудна і нізка.
а внж они тоже тактично забирают?