Сям’я, якая пераехала з Аўстрыі ў вёску пад Слуцкам, вяртаецца назад
Некалькі гадоў таму Ганна і Патрык з дзецьмі вырашылі пакінуць жыццё ў Аўстрыі і пачаць усё з нуля ў Беларусі. Пераезд у беларускую вёску стаў спробай выбраць «простае, спакойнае жыццё», піша Slutsk.gorod.
Адной з прычын пераезду з Аўстрыі стала нязгода з тым, што адбывалася ў сістэме адукацыі і медыцыне Аўстрыі. У школах усё часцей закраналі тэмы ЛГБТ, абмяркоўвалі закон, паводле якога бацькоў і настаўнікаў маглі б штрафаваць за нязгоду з такой пазіцыяй. Хаця закон не прынялі, пачуццё ціску засталося. Сям’я хацела выхоўваць дзяцей па сваіх перакананнях без страху і кантролю.
Акрамя таго, пасля кавідных абмежаванняў і агульнай напругі ў грамадстве і эканоміцы яны пачалі шукаць краіну, дзе можна было б сябе адчуваць свабодней.
Новае жыццё ў Агародніках
Сям’я пасялілася ў вёсцы Агароднікі пад Слуцкам. Набылі стары дом і цалкам яго перабудавалі: узвялі мансарду, прыбудавалі веранду, рэканструявалі печ, правялі цёплыя падлогі і новую электрыку. Ад старога будынка літаральна засталіся толькі сцены.
«Мы планавалі проста абнавіць інтэр’ер, але, падняўшы падлогу, знайшлі насякомых. Давялося рабіць усё з нуля. Так з’явіўся наш новы, цёплы і светлы дом», — расказвае Ганна.
На ўчастку ў 20 сотак — сад, агарод, цяпліца і новы гараж. Унутры — 7 жылых пакояў, сучасны ванны пакой, утульная гасцёўня з камінам, мэбля з палісандру — шмат чаго сям’я гатовая пакінуць новым уладальнікам.
Цяжкасці, з якімі сутыкнуліся
Пераезд аказаўся не толькі духоўным, але і фізічным выпрабаваннем. Абсталяванне побыту патрабавала вялікіх укладанняў, а даходы былі нестабільныя.
Ганна ўладкавалася медсястрой на паўстаўкі ў мясцовую сацслужбу — гэта дапамагло ёй атрымаць дазвол на жыхарства і перавезці асабістыя рэчы без размытнёўкі.
Паралельна яна гатавала і прадавала на імпрэзах веганскія дэсерты, але ператварыць гэта ў стабільны даход не ўдалося.
Патрык, не валодаючы мовай, не знайшоў адпаведную працу: былі толькі варыянты на будаўніцтве ці ў таксі. Пры гэтым трэба было дабудаваць дом і даглядаць дзвюх дачок (2,5 і 7,5 года) — гэта стала сур’ёзнай перашкодай.
Дадаецца і недахоп прадуктаў: веганскае харчаванне выявілася практычна недаступным у рэгіёне.
Канчатковы штуршок да рашэння
Фінальнае рашэнне сям’я прыняла, калі бабулі Патрыка, якая засталася адна пасля смерці мужа, стаў патрабавацца догляд. Было прапанавана аб’яднаць высілкі: прадаць абодва дамы і купіць сумесны ў Германіі. Там бабуля атрымае падтрымку, а сям’я — стабільнасць.
«Мы разумеем, што ў Германіі таксама ёсць цяжкасці — эканамічны спад, мігранты. Таму мы плануем пераехаць у глухі кут, купіць дом і зноў заняцца рамонтам. Нам важна быць побач з блізкімі», — кажа Ганна.
Што застаецца пасля
Нягледзячы на ўсе цяжкасці, Беларусь пакінула ў сям’і цёплыя ўспаміны: удзел у мясцовых святах, славянскія традыцыі, сяброўства і шчасце дзяцей.
«Калі я зразумела, што давядзецца з’язджаць, я плакала. Частка душы застанецца тут. Гэта месца сапраўды дарагое сэрцу», — дадае жанчына.
Цяпер дом прадаецца: агульная плошча — 210 м², жылая — 140 м². Сям’я гатовая пакінуць частку мэблі. Падрабязнасці можна ўдакладніць ва ўладальнікаў.
Цяпер чытаюць
Калеснікава: «Мяне шакуе маштаб нянавісці і агрэсіі». Марыя патлумачыла, што для яе значыць вяртанне да нармальнасці45
Калеснікава: «Мяне шакуе маштаб нянавісці і агрэсіі». Марыя патлумачыла, што для яе значыць вяртанне да нармальнасці
«Усведамляю, што магу стаць першай беларускай, якая наведае ўсе краіны свету». Падарожніца з Мінска размаўляе на 8 мовах і марыць пражыць 200 гадоў1010
Каментары
Всё ровно тоже самое они могли найти никуда не уезжая.. только ЛУЧШЕ и с меньшими проблемами.
миллионы мечтают осесть в Австрии, но всегда найдется парочка мечтающих уехать из-за своих неверных представлениях о мире.
Размова на мяжы:
-какая цель вашего пріезда после 5 лет отсутствія в РБ?
-хачу набыць хату?
-откуда вы узналі, что продается дом?
-у НН аб'ява была.
- гражданін, отойдіте в сторону і ждіте.