Карціна Аляксандра Колбышава — гэта цуд для сённяшняй Беларусі. У краіне, дзе ўзорам абвяшчаецца Сталін, з’яўляецца падкрэслена антытаталітарны фільм.
Беларусь, 2009, каляровы, 103 хв.
Рэжысёр: Аляксандр Колбышаў
Ролі выконваюць: Дзмітры Ульянаў, Андрэй Панін, Коля Спірыдонаў, Уладзімір Гасцюхін, Тамара Міронава, Сяргей Уласаў, Аксана Лясная, Галіна Кухальская, Святлана Нікіфарава
Жанр: Трагедыя паводле апавядання Аляксандра Чакмянёва
Адзнака: 7 (з 10)
 Дзмітры Ульянаў і Уладзімір Гасцюхін у фільме «Ваўкі» З сайту belarusfilm.by |
Арыштант Кірыл Палятаеў бяжыць з ГУЛАГаўскага цягніку ў родную вёску. За ўцекачом пачынаецца паляванне. Адныя хаваюць арыштанта, іншыя — прагнуць высачыць. Карнік абвяшчае, што вёска будзе рэпрэсаваная, калі ўцякач не знойдзецца. Але ля лясной схованкі Палятаева выюць галодныя ваўкі.
Карціна Аляксандра Колбышава — гэта цуд для сённяшняй Беларусі.
У краіне, дзе ўзорам абвяшчаецца Сталін, з’яўляецца падкрэслена антытаталітарны фільм.Сюжэт карціны нагадвае «Аблаву» Васіля Быкава, але Чакмянёў склаў апавяданне, па якім пастаўлена стужка, шчэ ў 1963 годзе. Апавяданне доўга было забаронена.
Карціна Колбышава — гэта суворая трагедыя без героя,пастаўленая ў попельна-шэрых колерах з крывавымі сцягамі-плямамі. У кадры — ледзяны снег і сцюжа, хісткі агменчык сумлення, карніцкая машына рэпрэсій — і слабы чалавек, які спрабуе выратавацца.
Аляксандр Колбышаў — сам выдатны актор — добра ведае, як працаваць з выканаўцамі. Падступна-гнюсны Андрэй Панін (карнік), зляканы Палятаеў (Дзмітры Ульянаў), разважліва-разгублены Уладзімір Гасцюхін — упрыгожваюць карціну. Але дарослым цяжка пераіграць актораў-дзяцей.
Падае халодны снег, выюць злыя ваўкі, гучыць у дзіцячых вуснах малітва (складзеная Уладзімірам Замяталіным!).
Мы ўжо ўцяклі з ГУЛАГу, але да свабоды так і не дабраліся.
Цяпер чытаюць
«Сумны горад, пра які прынята добра казаць». Расіянка раскрытыкавала Мінск — беларусы ёй іранічна падзякавалі26
Каментары