Кіно99

Як пазбавіцца ад дыктатара за 27 дзён

Чылійскі рэжысёр зняў амаль камедыю пра тое, як капірайтар зрынуў Піначэта.

Пабла Лараін — аўтар некалькіх фільмаў пра эпоху Піначэта.

Яго новая карціна «Не», толькі што паказаная ў канскім «Двухтыднёвіку рэжысёраў», распавядае пра тое, як дыктатура ў Чылі скончылася, — і гэта амаль камедыя.

Рэжым меў патрэбу ў легітымізацыі за мяжой, і ў 1988-м Піначэт пагадзіўся на правядзенне рэферэндуму, падчас якога грамадзяне павінны былі спыніць або працягнуць яго паўнамоцтвы.

Згодна з законам праціўнікі дыктатара на 27 дзён атрымалі доступ да тэлеэфіру — і гэта акалічнасць змяніла ход чылійскай гісторыі.

Галоўны герой карціны Рэнэ Сааведра (Гаэль Гарсія Берналь) — капірайтар з буйнога рэкламнага агенцтва. Гэта выдуманы персанаж, у якога было некалькі рэальных прататыпаў.

Сааведра — тыповы прадстаўнік крэатыўнага класа: любіць скейт, гоначныя машыны і цацачную чыгунку свайго сына, у палітыку не ўмешваецца, жыццё яго больш чым камфортнае.
Без вялікай ахвоты (абавязацельствы перад сябрамі бацькоў) ён згаджаецца прыдумаць стратэгію для кампаніі «Не» (супраць Піначэта), пераканаўшы заказчыка не распавядаць аб злачынствах дыктатара і не паказваць знявечаныя целы яго ахвяр. Сааведра здымае ролікі, у якіх па экране скачуць шчаслівыя падлеткі, хор жанчын спявае вясёлую песню (па сэнсе і матыву — нешта накшталт «Бывай, піз…л»), у промнях сонца з узгорка спускаецца двухмятровы прыгажун.
Будучыня без Піначэта аказваецца не толькі магчымай — яна выглядае прывабнай,
як бутэлька кока-колы (Лараін не вынаходзіў кампанію нанова, у фільме выкарыстоўваюцца сапраўдныя ролікі, каб яны не кантраставалі з гульнявымі эпізодамі, карціна акуратна стылізаваная пад відэафільм з 1980-х).

Апазіцыя загадзя ўпэўненая ў паразе: Піначэта падтрымлівае большасць насельніцтва.
(«Ён выйграе нават без фальсіфікацыі выбараў», — кажа адзін з персанажаў.)
Суседка галоўнага героя збіраецца галасаваць за падаўжэнне паўнамоцтваў, таму што шануе стабільнасць (дзяржаўная прапаганда, адпаведна, абвінавачвае супернікаў у разгойдванні лодкі). Былая жонка папракае Рэнэ за калабарацыянізм, бо ўдзельнічаць у выбарах — значыць гуляць па правілах дыктатара і быць калабарацыяністам. Начальнік прапануе долю ў кампаніі, калі герой адмовіцца ад праекту.
Сааведра не згаджаецца, даводзіць справу да канца, нягледзячы на вялае запалохванне з боку састарэлага рэжыму, — і нечакана перамагае.
Дыктатура, якая здавалася непарушнай, бясследна рассейваецца за адну ноч.

Каментары9

Цяпер чытаюць

Суддзі, якія плакалі, суддзі, якія атрымлівалі асалоду, і суддзі, якія прыніжаліся перад міліцыяй

Суддзі, якія плакалі, суддзі, якія атрымлівалі асалоду, і суддзі, якія прыніжаліся перад міліцыяй

Усе навіны →
Усе навіны

У Мінску пачалі будаваць Казахстанскі квартал5

У Міграцыйным дэпартаменце Літвы патлумачылі, як будуць дэпартаваць Скіндзерава10

У Балгарыі на трасе сутыкнуліся ажно 86 машын, 12 чалавек загінулі

Катэдж за Нацыянальнай бібліятэкай стаў самым дарагім домам Беларусі, прададзеным у кастрычніку

У Францыі з царквы скралі і знішчылі мошчы святога Мікалая — таго, хто стаў правобразам Санта-Клауса6

Гамяльчук збіў сяброўку, скінуў яе з другога паверха, а пасля прапанаваў ажаніцца3

Кіндар-сюрпрыз для дарослых: на «Куфры» прадаюць палеты са згубленымі пасылкамі. Просяць 2000 рублёў8

На Арлоўскай у Мінску сталі зносіць двухпавярховікі2

Зяленскі назваў найхутчэйшы спосаб завяршыць вайну34

больш чытаных навін
больш лайканых навін

Суддзі, якія плакалі, суддзі, якія атрымлівалі асалоду, і суддзі, якія прыніжаліся перад міліцыяй

Суддзі, якія плакалі, суддзі, якія атрымлівалі асалоду, і суддзі, якія прыніжаліся перад міліцыяй

Галоўнае
Усе навіны →

Заўвага:

 

 

 

 

Закрыць Паведаміць