Віталь Каратыш у Лунінецкай акрузе вядзе агітацыю па-беларуску.
Шмат каму спадабаўся выступ Віталя. Упэўнена, па-дзелавому, па-беларуску. Каратышу 28 гадоў, ён скончыў эканамічны ўніверсітэт. Жыве ў вёсцы Кажан-Гарадок.
Працаваў у калгасе, дырэктарам вясковага Дома культуры, намеснікам дырэктара будаўнічай фірмы, адслужыў у войску. Такі народны кандыдат. Сёння — індывідуальны прадпрымальнік. Удзельнічае ў выбарах як беспартыйны.
«НН» задала некалькі пытанняў Віталю Каратышу.
«Наша Ніва»: Чаму Вы ўвогуле вырашылі балатавацца?
Віталь Каратыш: Мэта ясная — перамагчы. Можа, не на гэтых, а на наступных выбарах. Я паставіў перад сабой задачу стаць дэпутатам парламента. Мне патрэбна стаць пазнавальным, пазітыўным вобразам, чаго і дамагаюся на гэтых выбарах. Я б, можа, так актыўна і не браўся за працу, калі б падчас збору подпісаў не пабачыў, як людзі ставяцца ў чаргу да нашых пікетаў.
Я не хачу асацыявацца з радыкальнай апазіцыяй ці вылучэнцамі ад улады, я звычайны чалавек, кандыдат ад народа.
«НН»: Здымацца з выбараў не маеце намеру?
ВК: Не. Сэнс байкоту прапаў, калі некаторыя палітычныя сілы вырашылі ўдзельнічаць у выбарах. Калі байкатаваць, то ўсім разам. А гэты разброд паставіў крыж на магчымасці байкоту.
«НН»: Подпісы лёгка было збіраць?
ВК: Лёгка. Хоць улічыце, што за подпісы я не плаціў грошай. Гэта была каманда маіх сяброў і аднадумцаў. Усяго ў ініцыятыўнай групе былі 42 чалавекі, але рэальна збіралі 15—20. Сабралі 1300 подпісаў. Калі б выклаліся па поўнай, то маглі б і 5 тысяч зрабіць. Людзі хочуць пераменаў.
«НН»: Ваша канкурэнтка, начальнік аддзела адукацыі райвыканкама Валянціна Верас карыстаецца папулярнасцю?
ВК:
Многія кажуць, што будуць «за» галасаваць, абы з’ехала з Лунінца ў Мінск (смяецца). Было спушчана, каб ад нашай акругі вылучалася жанчына, вось і знайшлі Валянціну Верас.Налета яна выходзіць на пенсію, таму ёй вырашылі зладзіць такія провады на пачэсны адпачынак.
«НН»: На якіх праблемных момантах жыцця Лунінеччыны Вы засяроджваеце ўвагу?
ВК: Першае — адтрымка вёскі. У нашай акрузе большасць жыве ў вёсках. Нават і Лунінец з Мікашэвічамі — малыя гарады. Я кажу, што трэба адмяніць прымусовае размеркаванне, а лепш павялічваць заробкі ў гэтых рэгіёнах. Матываваць бізнэс меншымі падаткамі. Так робіцца ў Польшчы і Вялікабрытаніі. Я не кажу, што ўлада нічога не робіць у гэтым кірунку, але можна рабіць лепш. Другое — малы бізнэс. Кажу, што трэба вярнуць прадпрымальніку права наёму трох рабочых, якое было забранае.
«НН»: Апроч тэлевыступу неяк агітуеце за сябе?
ВК: Ёсць улёткі, плакаты, каляндарыкі. Усё зроблена па-беларуску. Гэта мая прынцыповая пазіцыя. У нас на Палессі любяць мову, ёй не адпалохаеш выбарца. Падчас свайго тэлезвароту даваў нумары тэлефонаў, дык былі званкі. Людзі гатовыя дапамагаць у назіранні за выбарамі. Дарэчы, мы ладзім назіранне асобна ад «За справядлівыя выбары» і іншых ініцыятываў, толькі сваімі сіламі.
«НН»: З рабочымі на «Граніце» кантактуеце?
ВК: У мяне будзе сустрэча там. Увогуле праблема на «Граніце» не ў незалежным прафсаюзе, а ў падрыхтоўцы прадпрыемства да прыватызацыі. Начальству не трэба людзі, якія ў нязручны момант могуць выказаць сваё меркаванне.
«НН»: У Лунінцы ўвогуле выбары абмяркоўваюць? Збіраюцца ісці на ўчасткі 23 верасня?
ВК: Мне здаецца, што 40% дакладна на выбары не пойдуць. Мабілізаваць астатніх будзе складанай задачай для ўлады.
Цяпер чытаюць
Мінскі школьнік праспаў прыпынак. Але кіроўца аўтобуса давёз яго дадому!3
Мінскі школьнік праспаў прыпынак. Але кіроўца аўтобуса давёз яго дадому!
«Чаму я павінен даказваць, што не дармаед?» Прадпрымальніка з Гомеля памылкова запісалі ў незанятыя — ён даведаўся толькі пасля вялізных рахункаў за камуналку2424
Каментары