Прашу надрукаваць пытаньні, якія я адрасаваў дэпутату палаты прадстаўнікоў ад Пружанскай выбарчай акругі Аляксандру Зінчанку.
Грамадзянін А.Зінчанка, памятаеце, 10 кастрычніка 2002 г. Вы прыяжджалі ў «родныя» Пружаны для сустрэчы з выбарцамі. Я прыйшоў з шэрагам пісьмова падрыхтаваных пытаньняў. Вы паабяцалі не пазьней як у дзесяцідзённы тэрмін пісьмова адказаць. Я вельмі цярпліва чакаў, але так і не дачакаў. Вас народ выбраў для таго, каб Вы пісалі свайму народу такія законы, якія б абаранялі кожнага беларуса ў яго краіне. І галоўнае — каб заўсёды памяталі, што Вы асабіста жывяце за кошт падаткаплатнікаў.
Вось тыя пытаньні:
1. Пасьля выбуху на Чарнобыльскай АЭС быў загад з Масквы паднятыя ў паветра радыенукліды асадзіць на тэрыторыі Беларусі, што і было зроблена пры дапамозе спэцыяльных сродкаў-абсарбэнтаў ды авіяцыі. Чаму Вы не дамагаецеся расьсьледаваньня гэтага адкрытага тэрарызму супраць сваёй дзяржавы і кампэнсацыі за яго?
2. Якую суму грошай беларускія падаткаплатнікі плацяць сем’ям амэрыканскіх спартсмэнаў-паветраплавальнікаў, шар якіх быў зьбіты на нашай тэрыторыі?
3. На адлегласьці трыццаці крокаў ад рэчкі Пружанкі і ня болей як дзесяць крокаў ад жыльлёвых будынкаў узьведзена каля трохсот аўтамабільных гаражоў. Хто павінен адказаць? Рака забруджаная, перад пад’ездамі бесьперапынна шмыгаюць аўтамабілі, з кватэры ня можа выйсьці ні малы, ні стары.
4. Чаму нашая дзяржаўная мяжа ахоўваецца толькі з Захаду, а з Усходу не? Штогод сотні тысяч вандроўнікаў-нелегалаў наплываюць у нашую невялікую краіну. Усё гэта беларускаму падаткаплатніку абыходзіцца ня толькі ў суму грошай, але і ў найвялікшую небясьпеку жыцьцю.
5. Мае два дзяды, бацька пралілі шмат крыві, а шасьцёра дзядзькоў наагул загінулі ў вайне зь нямецкімі захопнікамі. Ім палітрукі абяцалі пасьля перамогі заможнае райскае жыцьцё, і яны перамаглі. А ўжо ў 1948 г. гэтыя ж палітрукі-бандыты ў бацькі адабралі зямлю, жывёлу, разбурылі гаспадарчыя пабудовы і бацьку майго рэпрэсавалі. Дык чаму цяпер, калі наша краіна Беларусь пазбавілася каляніяльнай залежнасьці ад Расеі, калі мы сапраўды вольны народ, я ня маю права на бацькаву спадчыну, якую ён здабыў сумленна, потам і крывёй?
Спадзяюся, Вы ня будзеце балятавацца на трэці дэпутацкі тэрмін, ня выканаўшы сваіх абяцаньняў за мінулыя дзесяць гадоў.
Ваш выбарца Мікола Жук, Пружаны
Цяпер чытаюць
«Спасибо, Лена! Продолжайте вести наблюдение». Афіцэр, які пісаў Харысавай, пасвіўся ў чатах палітэміграцыі, а некаторым дзяўчатам нават прапаноўваў абмяняцца нюдсамі
Каментары