Dałakopy
našaj Movie‑Matuchnie
doł kapali,
doł hłyboki,
doł chałodny.
Trunary zrabili
našaj Movie‑Matuchnie damoŭku,
zbudavali chatu,
ciesnuju i ciomnuju,
biez voknaŭ, bieź dźviarej.
Smutku
našaj Movie‑Matuchnie naviejali
nie čatyry doški,
nie ziamli mahilnaj sažań,
nie pravodziny i nie paminki čynavienstvam,
a złaŭciešnaja zdavolenaść taho,
chto zadumaŭ heta pachavańnie.
Refierendumnik paśla chaŭturaŭ
vielmi mała spaŭ unočy,
son jamu tryvožny śniŭsia.
Lesam idučy, natrapiŭ jon
na śviežy nasyp, na mahiłu.
Dumki ŭ śnie złaŭciešnyja
snavalisia niadoŭha, bo raptoŭna
raschiliŭsia les chvajovy,
raschinułasia mahilnaja ziamla,
raskałołasia truna,
Mova‑Matuchna z syroj ziamlicy ŭstała
i da refierendumnika moviła:
«Chto kapaje jamu na mianie,
toj u hetu ž jamu sam uvalicca!»
Hlanuŭšy z pahardaju
na refierendumnika spałatniełaha,
Mova‑Matuchna pajšła
da hramady, da zmaharoŭ za volu,
pad zaru śvitalnuju ‑‑
pad bieł‑čyrvona‑biełyja štandary!
Kamientary