Pavodle sacyjalahičnych źviestak, najbolšaja kolkaść telehledačoŭ va Ŭkrainie — 78 pracentaŭ — u navahodniuju noč hladzieli žyvuju tranślacyju z Majdanu Niezaležnaści, dzie Juščanka j Cimašenka vinšavali ŭkrainski narod ź pieramohaj na prezydenckich vybarach. Kala vaśmi pracentaŭ hladzieli vystup spabornika Juščanki Janukoviča i mienš jak 3 pracenty hladzieli na adnym z aficyjnych kanałaŭ navahodniaje vinšavańnie dziejnaha na toj momant prezydenta Kučmy. Na žal, padobnaje daśledavańnie nie pravodziłasia ŭ Biełarusi. Ale, pavodle maich asabistych nazirańniaŭ, mnohija z tych, u kaho idzie «Eŭrańjus» (a takich nia tak i mała, prynamsi, u stalicy) sustrakali Novy hod pad vinšavańni z Majdanu.
Kolki ludziej hladzieli ŭ žyvym etery inaŭhuracyju novaha ŭkrainskaha prezydenta, dakładna nieviadoma (na momant, kali pišucca hetyja radki). Ale nie davodzicca sumniavacca, što nazirała za hetym vidoviščam nia tolki va Ŭkrainie, ale j na ŭsioj eŭrapiejskaj terytoryi byłoha SSSR nia mienš, a moža, i bolš ludziej, čym za inaŭhuracyjaj Džordža Buša ŭ minuły čaćvier. Tut treba adrazu ahavarycca, što ŭsialakaha rodu aficyjnyja mierapryjemstvy, nakštałt inaŭhuracyj, paradaŭ, pryjomaŭ, samitaŭ i h.d., jak heta ni padasca kamuści dziŭnym, zusim nie naležać da rejtynhavych telepieradač. Toje, što ŭražvaje niepasrednaha hledača, skažam, na paradzie vajskova-pavietranych sił, zusim mała ŭździejničaje na jaho z ekrana televizara.
Zrazumieła, Si-En-En nie mahła nia vieści žyvoj tranślacyi z Vašynhtonu, dzie Buš-małodšy druhi (i zaŭvažym — apošni) raz u žyćci prymaŭ prysiahu ŭ jakaści prezydenta ZŠA. (Niekali rasiejski paet Dźmitry Pryhaŭ cudoŭna sfarmulavaŭ u vieršy staŭleńnie savieckaha, dyj postsavieckaha, čałavieka da najvyšejšaje asoby amerykanskaje administracyi: «Podumaješ — nu, priezidient, nu Sojediniennych Štatov. A vsio-taki — vied́ priezidient. Sojediniennych Štatov!») Chacia ŭražvała nia stolki pyšnaść cyrymonii j kolkaść vysokapastaŭlenych i — tut sapraŭdy najlepš padychodzić hetaje słova — samych upłyvovych u śviecie asob u adnym miescy, kolki vonkavaja ścipłaść, ź jakoj hetyja asoby dy ich žonki byli apranuty. Pakolki cyrymonija prachodziła pad adkrytym niebam, a nadvorje ŭ Vašynhtonie było ŭ toj dzień nia lepšaje, jak u Miensku, vyšejšyja čynoŭniki Złučanych Štataŭ Ameryki byli apranuty ŭ asnoŭnym u kurtki j palito. Zapomniŭsia vyrazny telepartret ministra abarony Donałda Ramsfełda, jaki ŭ svaim čornym palitonie z uźniatym kaŭniarom, amal što kaŭbojskim, ale bolš strohim kapielušy dy akularach nahadvaŭ niejkaha ramantyčnaha hieroja seryjału nakštałt «Sakretnych materyjałaŭ».
Zrazumieła, vopratka na ŭsich była samaja modnaja, ale ž i ŭsialakija juvelirnyja ŭpryhožańni nakštałt dyjadem, łancužkoŭ i h.d. navidavoku nie bliščeli. Hetamu budzie svaje miesca j čas. Ale ŭ momant prysiahi ŭsio musiła vyhladać — i vyhladała — stroha, jak naležyć krainie, jakaja znachodzicca ŭ stanie vajny.
Poŭny varyjant čytajcie ŭ papiarovaj i pdf-versii hazety "Naša Niva"
Kamientary