Pamior piśmieńnik i vydaviec Anatol Taras, paviedamili jahonyja znajomyja ŭ sacsietkach sa spasyłkaj na svajakoŭ. Jamu było 82 hady. U saviecki čas jon słužyŭ u HRU, apošnija hady łukašysty pryznali šerah jaho knih ekstremisckimi za ich nacyjanalny charaktar.

Pryčynaj śmierci nazyvajuć insult.
Anatol Taras naradziŭsia 24 maja 1944 hoda ŭ pryharadzie Homiela ŭ siamji biełaruskaha mastaka Jafima Tarasa. Jon byŭ zvodnym bratam viadomaha biełaruskaha piśmieńnika i pierakładčyka Valancina Tarasa (1930-2009).
U 1961 hodzie skončyŭ minskuju siaredniuju škołu № 31. U 1961—1963 hadach pracavaŭ na minskich zavodach. U 1963—1966 hadach słužyŭ u asobnym raźviedvalna-dyviersijnym bataljonie 7‑j tankavaj armii. Jak sam śćviardžaŭ, u 1967—1975 hadach udzielničaŭ u 11‑ci apieracyjach śpiecyjalnych padraździaleńniaŭ Hałoŭnaha ŭpraŭleńnia raźviedki SSSR u roznych rehijonach śvietu i atrymaŭ šerah dziaržaŭnych uznaharod.
U 1972 hodzie skončyŭ fiłasofskaje adździaleńnie histaryčnaha fakulteta Biełaruskaha dziaržaŭnaha ŭniviersiteta, a ŭ 1979‑m — aśpiranturu Akademii piedahahičnych navuk SSSR u Maskvie.
U 1972—1981 hadach pracavaŭ navukovym supracoŭnikam, a ŭ 1981—1989 hadach — staršym navukovym supracoŭnikam NDI piedahohiki Ministerstva aśviety BSSR. U 1989—1991 hadach uznačalvaŭ łabaratoryju navukova-praktyčnaha centra «Sihnum». Paśla pracavaŭ redaktaram u minskich vydaviectvach «Erydan», «Krasiko-prynt» i «MIET». U 1999—2009 hadach byŭ hałoŭnym redaktaram vydaviectva «Charviest». Ź leta 2009 hoda pracavaŭ redaktaram histaryčnaha almanacha «Diedy». Vydaŭ dziasiatki knih pa historyi Biełarusi, vajskovaj spravie, rukapašnym bai, samaabaronie i prykładnoj psichałohii. U roznych vydańniach karystaŭsia psieŭdanimami (naprykład, Don Miler, Žak Pino, Maksim Piatroŭ).
Taras vystupaŭ redaktaram, układalnikam i aŭtaram kala sta knih. Siarod ich — «Vojny Maskoŭskaj Rusi ź Vialikim Kniastvam Litoŭskim i Rečču Paspalitaj u XIV—XVII stst.» (2006), «Historyja impierskich adnosin: biełarusy i ruskija. 1772—1991» (2008), «Anatomija nianaviści: Ruska-polskija kanflikty ŭ XVIII—XX stst.» (2009), «Hrunvald, 15 lipienia 1410 hoda» (2010), «Navukovy antykamunizm i antyfašyzm» (2010), «Pieradhistoryja biełarusaŭ ad staražytnaści da XIII stahodździa» (2010), «Biełaruś pierad usim: Ab nacyjanalnaj biełaruskaj idei» (2011) i «1812. Trahiedyja Biełarusi» (2012) i inšyja.
Knihi Anatola Tarasa vychodzili na ruskaj movie i karystalisia niemałoj papularnaściu. U toj ža čas jahonyja histaryčnyja pracy i vydavieckaja dziejnaść sutykalisia z krytykaj u navukovych asiarodkach. U pryvatnaści, krytyki źviartali ŭvahu na niedachop śpiecyjalnaj adukacyi ŭ roznych halinach, na jakija raspaŭsiudžvałasia jahonaja vydavieckaja dziejnaść. U dačynieńni da histaryčnych knih adznačalisia faktyčnyja i mietadałahičnyja pamyłki, tendencyjnaść, kateharyčnaść vysnoŭ i niedastatkovyja spasyłki na vykarystanuju litaraturu.
U apošnija hady adrazu niekalki knih Anatola Tarasa, jakija pavodle svajoj skiravanaści zusim nie ŭpisvajucca ŭ dziaržaŭnuju ideałohiju łukašenkaŭskaj Biełarusi, byli abvieščanyja «ekstremisckimi» vydańniami.
Kamientary
Choć i na ruskaj movie, choć i niaredka tendencyjna i z pamyłkami, pra što spraviadliva adznačana. Byŭ takim taranam dekanstrukcyi mifaŭ ruskaha śvietu ŭ ruskim śviecie. A knihi pradavalisia šyroka, i ŭ "Biełknizie".
Spačuvańni blizkim.