Арыгінальны спосаб барацьбы са скаржніцай вынайшлі ў Глыбокім
Завітаў да аўтара адзін знаёмы, назавём яго — Аляксандр. Цэлыя два 5-павярховыя дамы не могуць даць рады адной жанчыне! — кажа ён. Яна толькі тым і займаецца, што за ўсімі сочыць, і піша, піша скаргі ў райвыканкам.
На маю жонку, таксама, накатала заяву, што неяк не так прыпаркавала аўта. А са скаргамі мусяць разбірацца кампетэнтныя органы! Дастала ўсіх! А тут, яшчэ ў дадатак, купіла фотаапарат! Селі дзве бабкі ля дома на лаўцы пад бэзам — «Кагор» папіваюць… Унучка ж нарадзілася! Дык гэтая скаржніца і іх зафотала.
Вось і вырашылі два дамы — у адным з якіх і я жыву — супольна грамадой адпомсціць напісанту скаргаў. Сёння, у двары паміж двума дамамі, наўпрост пад яе вокнамі, ладзіцца канцэрт з гукаўзмацняльнай апаратурай і запрошанымі артыстамі, ды масавай прысутнасцю народу!
Пэўна, здагадваюся, аб якой жанчыне ідзе размова,— кажа аўтар. — Памятаю, пару гадоў таму, адна бландынка прарывалася ў райвыканкам. А дзяжурны міліцыянт — не рукамі, а жыватом — выпіхваў яе з дзвярнога праёма. Відавочна і «мэрыю», таксама дастала.
Ладна, пра скаржніцу можаш і не пісаць,— працягвае Аляксандр. — Напішы, што два дамы вырашылі адсвяткаваць Дзень будаўніка.
Гэтыя дамы — вул. Леніна, №№ 129-А і 135 — пабудаваныя пад 40 гадоў таму Глыбоцкай ПМК-41 для сваіх працаўнікоў. Нават і мяне, як жыхара дома, падвязалі да арганізацыі гэтага свята.
Натуральна, аўтар наведаў мерапрыемства, якое праводзілася ў двары паміж двума згаданымі вышэй дамамі, што размешчаныя ў мікрараёне Глыбоцкага малочна-кансервавага камбіната.
Не ведаю, як там скаржніцы, аднак мерапрыемства аўтару спадабалася. Жыхары двух дамоў будаўнікоў — гэта дзесьці 120 кватэраў — вырашылі адсвяткаваць сваё прафесійнае свята. Да іх прыехалі самадзейныя артысты з г.п. Падсвілля, якія зладзілі выдатны канцэрт. Некаторыя з прысутных, пад добрую музыку, кінуліся ў танцы. Свята двух дамоў удалося! Артысты з’ехалі, а жыхары пачалі накрываць сталы… у скаржніцы пад вокнамі.
-
Цыганкоў: Бабарыка значна бліжэйшы да пазіцыі офіса Святланы Ціханоўскай, чым да выказванняў «бабарыканцаў»
-
Бабарыка турэмшчыкам: «У мяне было, цяпер няма, але ёсць шанец, што будзе. А ў вас не было, няма і не будзе. І ў вашых дзяцей не будзе»
-
«Мне казалі: ты гаворыш як канадскі эмігрант». Сяргей Шупа расказаў пра Вільню 90-х, параўнанне літоўскай літаратуры з беларускай і адрозненні паміж народамі
Каментары