У Мінску прайшла прэзентацыя рамана Віктара Марціновіча «Сфагнум».
Раман Віктара Марціновіча «Сфагнум» выйшаў у 2013 па-беларуску і па-расейску і стаў лідарам продажаў, трапіў у
У невялікую залу
«Сфагнум» быў напісаны
«Чаму так выйшла, што ў кнізе, галоўныя героі якой класічныя пацаны, у перакладзе вычышчаны ўвесь мат і трасянка» — пыталася чытачка, якая прадставілася Іжотай. Насамрэч, адзін з персанажаў кнігі — баба Люба, у расейскай версіі размаўляе на трасянцы, а ў перакладзе раптоўна перайшла на чыстую беларускую мову.
Віталь Рыжкоў у адказ ці то пажартаваў, ці то сур’ёзна сказаў, што сам паходзіць з Магілёўшчыны, і ягоная бабуля ніколі не размаўляла на трасянцы, а «аддаваць» Усходнюю Беларусь Расіі, хай нават і такім чынам, не выпадае.
Што тычыцца мацюкоў у кнізе, дык іх прыбралі з некалькіх прычынаў. Адна з іх — «просьба выдаўцоў».
Сам спадар Марціновіч, падчас прэзентацыі казаў не пра раман, а пра цякучую літаратурную сітуацыю.
«Сябры, давайце забудзем пра падзел на рускамоўную і беларускмоўную літаратуру, пра «чаргінцоўцаў» і «пятроўцаў», будзем чытаць адзін аднаго, не будзем дзяліць чытачоў. — прапаноўваў аўтар. — Урэшце, спадары крытыкі, давайце не будзем лаяць дрэнныя кнігі, лепей іх не заўважыць увогуле. Але пры гэтым пісаць пра якасныя творы, на якой бы мове яны ні былі».
Новы фармат выдання кніг, вынайдзены Віктарам Марціновічам, можа стаць рухавіком для беларускай літаратуры — некаторыя пачынаюць чытаць кнігу ў электронным выглядзе, аднак пасля купляюць папяровы беларускамоўны варыянт. Які з іх лепшы (адны чытачы казалі, што беларускамоўная версія «элітарная», іншыя — што «вылегчаная»), і ці з’явіўся ў Беларусі свой аналаг магічнага рэалізму — гэта хай кожны вырашае сам.
Каментары